Τριανταφυλλίδης Φ. Παναγιώτης

Απετάξω το Γιωργάκη;

2011-01-22T22:26:00.000-08:00

Απετάξω το Γιωργάκη;

Του Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη, Κατερίνη

Αντιγράφοντας από την προσωπική ιστιοσελίδα του Πρωθυπουργού.

Διακρίσεις: ΗΠΑ, Ουάσιγκτον - Βραβείο: Υπερασπιστής της Δημοκρατίας (2003), Ιταλία-Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας (2003), Πορτογαλία-Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Infante dom Henrique (2002), Βέλγιο-Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Στέμματος (2001), Ισπανία-Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (2001), Γερμανία-Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας, πρώτης τάξεως (2000), Αναγόρευση σε Μέγα Σταυροφόρο του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου και Απονομή του Μεγαλόσταυρου από τον Πατριάρχη της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ και πάσης Παλαιστίνης Διόδωρο Α' - δεν το σχολιάζω - (30 Σεπτ. 1999), Ισπανία-Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Πολιτικής Αξίας (1998).

Πολύς Σταυρός έπεσε βρε Διόδωρε...και μάλιστα Μεγαλόσταυρος...

- Αποτάσση τω Σατανά; Και πάσι τοις έργοις αυτού; Και πάση τη λατρεία αυτού; Και πάση τοις αγγέλοις αυτού;
- Αποτάσσομαι...
- Απετάξω τω Σατανά;
- Απεταξάμην.
- Απετάξω το Γιωργάκη;
- Θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=4954

Ο κώδικας δεοντολογίας του Πάγκαλου

2011-01-17T13:44:00.000-08:00

Mediasoup

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος αποφάσισε να δώσει έναν δεκάλογο δεοντολογίας στους υπουργούς και υφυπουργούς. Βρήκαμε το προσχέδιο σε μια χαρτοπετσέτα λεκιασμένη με λάδια και σας το παρουσιάζουμε:

1. Δεν γράφουμε ποτέ τα ρουσφέτια σε χαρτάκια, δεν τα ζητάμε με email, ούτε τηλεφωνικώς.

2. Σε περίπτωση που αντιληφτείτε ότι κάποιος υπουργός κάνει λαμογιά εσείς θα κάνετε την πάπια. Αυτά είναι δανεικά.

3. Μην παίρνεται μίζα σε επιταγή. Μόνο μετρητά και τα χρήματα να μην έχουν συνεχόμενη αρίθμηση.

4. Μην πέφτετε άτσαλα στο βάζο με το μέλι. Το έκαναν οι νεοδημοκράτες και είδατε τι έπαθαν. Με τακτ η βούτα.

5. Όταν λέμε όλα στο φως δεν εννοούμε να αρχίσετε να φωνάζετε πανηγυρίζοντας κάθε φορά που δέχεστε κάποιο δώρο για να κάνετε μια εξυπηρέτηση.

6. Προσοχή στις δουλειές με καλόγερους. Αυτοί δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο.

7. Μάθετε να συζητάτε για δουλειές με κωδικοποιημένα μηνύματα. Πάντα θα υπάρχει μια κάμερα που σας καταγράφει.

8. Αν σας πιάσουν στα πράσα μην πείτε «Δεν είναι αυτό που νομίζετε» αλλά να βρείτε την ατάκα που θα τους αποσυντονίσει.

9. Να έχετε δύο υπογραφές. Μία για το διαδίκτυο και μία για τις υπόλοιπες δουλειές. Να δυσκολευτούν στην ταυτοποίηση.

10. Στον αντιπρόεδρο δεν δίνουμε ποσοστά από τις δουλειές. Δέχεται μόνο γουρουνόπουλα

Kseniya Simonova - Sand Animation (Україна має талант / Ukraine's Got Ta...

2011-01-16T09:36:00.000-08:00

Η εμφάνιση μιας 24χρονης σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε το κλάμα μίας ολόκληρης χώρας, αναφερόμενη στην ιστορία της Ουκρανίας. Η ταλαντούχα κοπέλα κέρδισε το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού.

4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου

2011-01-16T00:47:00.000-08:00

http://www.childrensbookfair.gr/
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) και το Υπουργείο Πολιτισμού (ΥΠΠΟΤ) διοργανώνουν, με τη συνεργασία των εκδοτών παιδικού - εφηβικού βιβλίου και του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ), την 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου. Η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί από τις 28 έως τις 31 Ιανουαρίου 2011 στις εγκαταστάσεις της HELEXPO, στο Μαρούσι.

Στη διάρκεια αυτού του τετραημέρου, οι μικροί και οι μεγάλοι επισκέπτες της Έκθεσης θα έχουν την ευκαιρία ν’ αγκαλιάσουν τα βιβλία και να ταξιδεύσουν μαζί τους στον υπέροχο κόσμο της παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για μια ξεχωριστή συνάντηση που όχι μόνον κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών αλλά και διευρύνει τους ορίζοντές τους μέσα από τη γραφή και την ανάγνωση.

Η 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου αποτελεί σημείο επαφής με συγγραφείς και εικονογράφους, εκδότες και άλλους επαγγελματίες από τον χώρο του ελληνικού βιβλίου. Είναι ακόμη μια πρόκληση για να παρακολουθήσουν οι επισκέπτες μια σειρά από ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις στο πλαίσιο του πλούσιου πολιτιστικού προγράμματος.

Τι θα βρει ο επισκέπτης στην Έκθεση

•Όλη τη βιβλιοπαραγωγή της χρονιάς για όλες τις ηλικίες και όλα τα γούστα.

•Πλούσιο πολιτιστικό πρόγραμμα στην Παιδική Γωνιά

(5-12 ετών) και στη Γωνιά των Εφήβων (12-17 ετών). Περισσότερες από 150 εκδηλώσεις: συναντήσεις με συγγραφείς και εικονογράφους, εργαστήρια δημιουργικής γραφής, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικά, μουσικά και εικαστικά δρώμενα κ.ά.

•Γωνιά Εκπαιδευτικών και Γονέων: ημερίδες, σεμινάρια, εργαστήρια.

•Περίπτερο του mikrosanagnostis.gr, του νέου κόμβου του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου για παιδιά.

Ανοικτή στο κοινό από 9.00 - 20.00

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ

ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ - ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

2011-01-15T11:41:00.000-08:00

Γύρισε και τον κοίταξε με μάτια πελώρια. Εκείνος στεκόταν ήδη απέναντι από τους στόχους και τώρα κρατούσε στο χέρι του ένα μεγάλο γυαλιστερό τόξο. Ήταν ντυμένος στα μαύρα και στο κεφάλι του φορούσε ένα σαρίκι στο ίδιο χρώμα που ανέμιζε κάνοντάς τον να μοιάζει με πλάσμα εξωπραγματικό. Η ψηλόλιγνη σιλουέτα του κατάπινε τα πάντα τριγύρω. Λες και ήταν το κέντρο του σύμπαντος. Με μια γοητεία σκοτεινή! Επικίνδυνη!

Ξεροκατάπιε .Τώρα πια δεν ήταν σίγουρη για τον τρόπο με τον οποίο είχε αντιδράσει απέναντι στον νεαρό. Ίσως να τον φοβόταν λιγότερο από ό,τι φοβόταν τον άντρα αυτόν απέναντί της.

Εκείνος έκανε μια κίνηση προς τον νεαρό δίνοντάς του την ευκαιρία να ρίξει πρώτος. Ο νεαρός υποκλινόμενος πήρε θέση και έριξε. Η βολή του ήταν πολύ καλή. Λίγο πιο έξω από το κέντρο. Ο πρίγκιπας τον επιδοκίμασε κουνώντας το κεφάλι του. Εκείνος υποκλίθηκε ξανά και παραμέρισε για να πάρει τώρα θέση ο αφέντης του.

Ένα τρέμουλο την κυρίεψε και δάγκωσε τα χείλη της . Τέντωσε το τόξο του και απόλυτη ησυχία επικράτησε στον καταυλισμό. Όλοι έμοιαζαν να κρατούν τις ανάσες τους. Όπως ακριβώς και εκείνη. Οι φωτιές έτριξαν στις εστίες τους και το ελαφρύ αεράκι πέρασε σιγοψιθυριστά χαϊδεύοντας τα πρόσωπά τους . Ο Χακίμ τράβηξε τα δάκτυλά του, το βέλος σφύριξε σχίζοντας τον αέρα με δύναμη. Έκλεισε τα μάτια της .

Ήξερε! Το βέλος είχε για στόχο εκείνη. Και τον είχε βρει .

3ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ Ε.Π.Ο.Κ. ( Θέμα: ΚΥΠΡΟΣ )

2011-01-06T16:31:00.001-08:00

3ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ Ε.Π.Ο.Κ. ( Θέμα: ΚΥΠΡΟΣ )

3ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ Ε.Π.Ο.Κ., 2011.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

Ο Ελληνικός Πολιτιστικός Όμιλος Κυπρίων Ελλάδος (ΕΠΟΚ) έχει τη χαρά να εξαγγείλει τον 3ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό, για το 2011.

Α. ΠΟΙΗΣΗ, μέχρι 30 στίχους.

Θέμα: «Αμμόχωστος – Βασιλεύουσα». (Χώμα που περπάτησα, χώμα που μ' ανάστησες. Οι παλμοί της καρδιάς της ουδέποτε χτύπησαν ξανά για 36 ολόκληρα χρόνια).

Β. ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΙΣΤΟΡΙΑ - ΘΕΑΤΡΟ

Θέμα: «Μαρία Συγκλητική». (Η όμορφη Κυπριοπούλα που έβαλε μπουρλότο στα αμπάρια Τούρκικου πλοίου, στο λιμάνι της Αμμοχώστου, και 1.000 Κυπριοπούλες, που ο Τούρκος κατακτητής έστελνε πεσκέσι στο Σουλτάνο, πέθαναν υπερήφανες).

1. Δοκίμιο (μέχρι 10 σελίδες Α4).

2. Διήγημα ( μέχρι 20 σελίδες Α4).

3. Θεατρικό Έργο (μέχρι 40 σελίδες Α4).

Στον διαγωνισμό μπορούν να λάβουν μέρος Ελλαδίτες, Κύπριοι και Έλληνες από όλο τον Κόσμο, στη μία, μόνο, από τις 4 κατηγορίες.

Ημερομηνία Υποβολής έργων: μέχρι 30 Μαΐου 2011 (σφραγίδα ταχυδρομείου).

Οι συμμετοχές πρέπει να είναι δακτυλογραφημένες, σε αριθμημένες σελίδες Α4, όπου, πάνω δεξιά, κάθε σελίδας, θα αναγράφεται το ψευδώνυμο του διαγωνιζόμενου. Αποστέλλονται με απλή επιστολή (όχι συστημένη), 5 αντίγραφα, μέσα σε μεγάλο κλειστό φάκελο, συνοδευόμενα από μικρότερο κλειστό φάκελο, όπου, απέξω θα αναγράφεται το ψευδώνυμο και μέσα θα αναφέρονται τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου (Όνομα, Επώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνα ή και ηλεκτρονική διεύθυνση). Έξω από το μεγάλο φάκελο θα αναγράφονται: το ψευδώνυμο του συμμετέχοντος και τα στοιχεία αποστολής: ΕΠΟΚ, Μικράς Ασίας 55, 11521 Αθήνα, Ελλάδα, με την ένδειξη:

Για τον 3ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6937554184 (Πρόεδρος ΕΠΟΚ: Ηρακλής Ζαχαριάδης).

Βιβλίο για παιδιά με δυσλεξία

2011-01-05T09:20:00.000-08:00

Βιβλίο για παιδιά με δυσλεξία έγραψε ένα 10χρονο αγόρι

Ο Χένρικ Ρίκο Ζούπαν, ένα 10χρονο παιδί με δυσλεξία, έγραψε με τη βοήθεια της μητέρας του ένα βιβλίο ειδικό για συνομήλικούς του, με την ίδια μαθησιακή δυσκολία.

Στην προσπάθεια συνέτρεξε και ο φίλος του μικρού συγγραφέα, Γιάντραν Χόχνιετς, επίσης παιδί με δυσλεξία, που ανέλαβε την εικονογράφηση του βιβλίου.
Το ειδικά προσαρμοσμένο στις αναγνωστικές απαιτήσεις των παιδιών με δυσλεξία και μαθητών με προβλήματα ανάγνωσης βιβλίο έχει τίτλο «Πώς σχηματίστηκε η λίμνη Μπλεντ».
Η σελιδοποίηση και ο σχεδιασμός έχουν γίνει με τέτοιο τρόπο, ώστε τα παιδιά με δυσλεξία να το διαβάζουν και να κατανοούν τα μηνύματα ευκολότερα.

Η μητέρα του συγγραφέα, Μίρα Ζούπαν, δήλωσε ότι τα άτομα με δυσλεξία έχουν δυσκολία να διαβάζουν μαύρα γράμματα σε άσπρο φόντο, σε γυαλιστερό χαρτί. Η κ. Ζούπαν βοήθησε το γιο της στην προσπάθειά του να βρει ποιος συνδυασμός χρωμάτων συμβάλει στη βελτίωση της ικανότητάς του στην ανάγνωση.
Το βιβλίο τυπώθηκε με πράσινα γράμματα και με τα γράμματα b και d έντονα, σε κόκκινο και πορτοκαλί χρώμα. Η αντίθεση μεταξύ του χαρτιού και των γραμμάτων δεν είναι πολύ έντονη, αλλά υπάρχουν μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των γραμμών, καθώς τα παιδιά με δυσκολίες στην ανάγνωση απωθούνται από μεγάλες παραγράφους.
Ο Χένρικ Ρίκο Ζούπαν και ο Γιάντραν Χόχνιετς είναι ένα από τα 15.000 παιδιά με δυσλεξία στη Σλοβενία.
Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι πετυχημένος παίκτης του χόκεϊ, αλλά διαβάζει και γράφει αργά, διαβάζει λέξεις με λάθος σειρά και παρακάμπτει λέξεις.

http://www.kathimerini.gr/ με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ιστορία γράφεται σε χαρτοπετσέτες…

2011-01-04T09:15:00.000-08:00

Tης Σοφίας Δήμτσα

Με λένε softex… Είμαι, όπως καταλάβατε, μια χαρτοπετσέτα… Ταλαιπωρημένη από τη χρήση, αλλά με μεγάλη ιστορία… Μπορεί τώρα να βρίσκομαι στη χωματερή, γιατί κανείς δεν μπήκε στον κόπο να με ρίξει στον κάδο της ανακύκλωσης, αλλά έχω ζήσει πολύ μεγάλες στιγμές, που εσείς τις πληροφορηθήκατε μόλις πριν λίγες ημέρες…

Ήταν Μάιος του 2009. Στον Αστέρα Βουλιαγμένης είχαν συγκεντρωθεί οι ισχυροί όλου του κόσμου για να συζητήσουν για την οικονομική κρίση… Συγκέντρωση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ… Ανάμεσά τους και η υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας και φυσικά ο τότε τσάρος της ελληνικής οικονομίας, ο Γιάννης Παπαθανασίου.

Οι συνεδριάσεις πίσω από τις κλειστές πόρτες κράτησαν ώρες πολλές και κανείς δεν γνωρίζει τι ειπώθηκε… Ούτε κι εγώ, που είχα πάρει θέση σε άλλη αίθουσα, σε ένα επιμελώς στρωμένο τραπέζι.

Κάποια στιγμή, η αίθουσα άρχισε να γεμίζει με κόσμο. Σε εμένα έπεσε ο κλήρος να είμαι εκείνη με την οποία θα σκουπιστεί ο Έλληνας υπουργός Οικονομίας. Δίπλα του κάθεται η Κριστίν Λαγκάρντ…

Συζητούν με ένταση για αρκετή ώρα, για θέματα οικονομικά, που δεν καταλάβαινα. Η Λαγκάρντ επιμένει να εξηγεί στον Παπαθανασίου ότι όλοι οι Ευρωπαίοι ανησυχούν γιατί βλέπουν ότι η Ελλάδα δεν πάει καλά και σε λίγο καιρό δεν θα μπορεί να δανειστεί…
- «Πρέπει να κάνετε κάτι, πάρτε μέτρα», του λέει..

- «Μην ανησυχείς», είναι η απάντηση, «θα πάρουμε αμέσως μετά τις εκλογές» (άρα ήξεραν το πρόβλημα από την άνοιξη)…

- «Και τί μέτρα θα πάρετε»; Εδώ είναι το σημείο, που μπαίνω στην ιστορία…

Ο Παπαθανασίου αφήνει το μαχαιροπίρουνο και με πιάνει στα χέρια του… Εκεί έμειναν και μερικά σημαδάκια από το λάδι του φαγητού, που παρεξήγησε αυτός ο κακοπροαίρετος Γάλλος δημοσιογράφος. Ανθρωπος της αγοράς, γαρ, ξέρει από τεφτέρι… Βγάζει το στυλό από την τσέπη του σακακιού και χαράσσει την βελούδινη επιφάνειά μου… ΦΠΑ +2%, αύξηση φόρων στα καύσιμα και τα τσιγάρα, μείωση μισθών δημοσίων υπαλλήλων, πάγωμα προσλήψεων και άλλα που πλέον έχουν σβηστεί από πάνω μου και δεν τα θυμάμαι…

Η Λαγκάρντ δεν μιλούσε, κοιτούσε αποσβολωμένη. Εγώ άλλαξα χέρια και πέρασα στα τρεμάμενα δάχτυλα της Γαλλίδας… Φοβόμουν, πρέπει να το ομολογήσω, γιατί διαισθανόμουν την ταραχή της… Τώρα, λέω, θα με σκίσει και θα με πετάξει, αυτό ήταν…

Όχι, δεν έγινε αυτό που φοβόμουν. Αντιθέτως, με διάβασε πολύ προσεκτικά. Δεν είπε τίποτα στον Παπαθανασίου… Λίγο αργότερα, όμως, την άκουσα να λέει στον διπλανό της «δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά»… Και στη συνέχεια με τσαλάκωσε και με πέταξε σε ένα καλαθάκι. Από εκεί κατέληξα στη χωματερή.
Δίπλα μου είναι μια συνάδελφος, πάνω στην οποία έγραψε ο Καραμανλής την ημερομηνία των εκλογών και την έδωσε στον Σουφλιά και τη Ντόρα. Στο απορριμματοφόρο που μας έφερε ως εδώ κάναμε παρέα με το σημειωματάριο που ο Γιώργος Παπανδρέου έγραφε τις προεκλογικές του ιδέες… Στην τέταρτη σελίδα ήταν γραμμένο το «λεφτά υπάρχουν»… Τη σελίδα που γράφτηκε το διάγγελμα με το οποίο μπήκαμε στο Μνημόνιο την έσκισε και την κράτησε ο πρωθυπουργός ως ενθύμιο διακυβέρνησης.

Ίσως να έπρεπε να μας κρατήσουν κι εμάς οι εμπνευστές των σημειωμάτων, να μη μας δώσουν πουθενά, να κρατήσουν τα γραπτά που κάποια στιγμή θα τους ξεμπρόστιαζαν και να προτιμήσουν να πουν προφορικά όσα ήθελαν… Αλλά τότε, δεν θα μάθαινε κανείς ότι η νεότερη ιστορία της Ελλάδας γράφεται σε χαρτοπετσέτες και όχι σε πάπυρο… Ίσως γι’ αυτό κουρελιάζεται τόσο εύκολα..

Σοφία Δήμτσα

http://www.aixmi.gr/

Η Σοφία Δήμτσα σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, αλλά πολύ γρήγορα την κέρδισε η δημοσιογραφία. Εδώ και πολλά χρόνια βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του οικονομικού ρεπορτάζ του Μega. Ξεκίνησε το 1999 από την ΕΡΤ (εκπομπή "Ελληνομανία") και τον επόμενο χρόνο άρχισε να ασχολείται ενεργά με την οικονομική ειδησεογραφία (στην εφημερίδα Η ΧΩΡΑ). Λίγους μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2000, βουτάει στα βαθιά. Εντάσσεται στο Μega, περνώντας διαδοχικά από τις εβδομαδιαίες εκπομπές ΕΥΡΩ και ΟΙΚΟΝΟΜΑΧΙΕΣ, ενώ τον Μάιο του 2003 παίρνρι τη θέση της στο οικονομικό ρεπορτάζ του δελτίου ειδήσεων. Εχει σπουδάσει στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας (τμήμα πτυχιούχων). Μιλά αγγλικά και γαλλικά.

Πολιτικός Καζαμίας 2011

2011-01-01T02:11:00.000-08:00

Του Μιχάλη Μαργούτα

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα και κλείνουν σχεδόν όλα τα
καταστήματα. Στα ελάχιστα που μένουν ανοιχτά σχηματίζονται τεράστιες
ουρές όπως γίνονταν παλιά στην Σοβιετική Ένωση . Οι μαχητές του ΠΑΜΕ
τα βλέπουν αυτά, μπερδεύονται και αποφασίζουν να κάνουν διαδήλωση στη
Ρώσικη Πρεσβεία. Ακριβαίνουν τα εισιτήρια στα τρένα και στις αστικές
συγκοινωνίες και δεν πατάει επιβάτης. Ο υπουργός μεταφορών κατηγορεί
τους συνδικαλιστές ότι αυτοί φταίνε που ανέβηκαν οι τιμές γιατί δεν
δέχθηκαν να μειωθεί ο μισθός τους στο αξιοπρεπές επίπεδο των 350 ευρώ.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Κλείνουν όλες σχεδόν οι εφημερίδες των Αθηνών. Οι ιδιοκτήτες τους
αποφασίζουν να ασχοληθούν μόνο με τα μεγάλα Δημόσια Έργα, εκεί που
έχει ψωμί. Ένας βουλευτής κάνει τη μαλακία και βγαίνει έξω από τη
Βουλή για να πάει στο απέναντι σουβλατζίδικο, να αγοράσει μερικά
σουβλάκια. Του επιτίθενται κάποιοι οργισμένοι άνεργοι, τον πλακώνουν
στο ξύλο και του κλέβουν όλα τα σουβλάκια. Το γεγονός αυτό το
καταδικάζουν όλα τα κόμματα και βγάζουν ανακοίνωση ότι το να κλέβεις
σουβλάκια από βουλευτή ισοδυναμεί με επίθεση εναντίον της Δημοκρατίας.
Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης επικηρύσσει τους κλέφτες και όποιος τους
καταδώσει θα εξασφαλίσει δωρεάν τα σουβλάκια της χρονιάς.

ΜΑΡΤΙΟΣ

Ψηφίζεται από την Βουλή το επικαιροποιημένο μνημόνιο νούμερο 4 που
προβλέπει ότι κατά την περίοδο 2012-2013 πρέπει να κοπούν δημόσιες
δαπάνες ύψους 50 δις. Σύμφωνα με προβλέψεις διακεκριμένων
οικονομολόγων οι Ελληνες θα τρέφονται αποκλειστικά με ελιές, μπρόκολα,
φρούτα και μπομπότα. Το υπουργείο υγείας βγάζει ανακοίνωση ότι αυτό θα
συμβάλλει να γίνουν οι Ελληνες στυλάκια, να μειωθεί η χοληστερίνη, τα
τριγλυκερίδια , τα καρδιακά νοσήματα και να εξοικονομηθούν πολύτιμοι
πόροι του συστήματος υγείας. Ακόμη μία επιτυχία του Λοβέρδου.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Ο πρόεδρος του Δ.Ν.Τ Στρώστον κατ και βάρατον επισκέπτεται για μία
ακόμη φορά το Ελληνικό Κοινοβούλιο με ύφος Ρωμαίου ύπατου. Όσοι από
τους βουλευτές ψήφισαν το μνημόνιο, συνειδητοποιώντας ότι με τη
μαλακία που έκαναν δεν υπάρχει περίπτωση να επανεκλεγούν στον αιώνα
τον άπαντα, σηκώνονται όρθιοι και του απευθύνουν την ιστορική φράση "
Χαίρε Καίσαρ οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν"

ΜΑΙΟΣ

Στο MEGA ξεκινάει το σήριαλ "Το ξερονήσι" με πρωταγωνίστρια και πάλι
την Κατερίνα Λέχου. Πρόκειται για την ιστορία μιας οικογένειας που
μετακόμισε από την Αθήνα σε μια βραχονησίδα και ψαρεύουν γιατί
βαρέθηκαν να τρώνε μπρόκολα. Το σήριαλ το βλέπουν όλοι οι πειναλέοι
Ελληνες και έχει ακροαματικότητα 90%.

ΙΟΥΝΙΟΣ

Ψηφίζεται το ενιαίο μισθολόγιο των Δημοσίων υπαλλήλων που προβλέπει
περικοπές αποδοχών σε ποσοστό 80%. Όλοι οι υπάλληλοι αποφασίζουν να
παραιτηθούν ομαδικά και να μεταναστεύσουν στην Γερμανία. Το υπουργείο
Εσωτερικών όμως τους επιστρατεύει επ αόριστον με την αιτιολογία ότι
έτσι καταλύεται η Δημοκρατία. Χωρίς δημοσίους υπαλλήλους, ποιος θα
διαχειρίζεται τα μεγάλα έργα, τις δημόσιες δαπάνες, τις μίζες κ.τ.λ.
Τι θα κάνουν οι υπουργοί μετά; Στρατηγοί χωρίς στρατό; Λέει; Δεν λέει.

ΙΟΥΛΙΟΣ

Το υπουργείο υγείας σε συνεργασία με το υπουργείο τουρισμού και
οικονομικών αποφασίζει να χορηγούνται δωρεάν οδοντόκρεμες και
αντισηπτικά διαλύματα σε όλους τους Ελληνες γιατί βρωμάει το χνώτο
τους από την πείνα και δεν τους πλησιάζουν οι ξένοι τουρίστες ούτε στα
100 μέτρα. Αυτό σχηματίζει μία άσχημη εικόνα της Ελλάδας στο Εξωτερικό
και χάνουμε τουρισμό και έσοδα.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ο Γ.Α.Π κάνει διακοπές και ασχολείται με θαλάσσια σπορ. Δίνει
συνέντευξη πάνω σε ένα κανό και λέει ότι πρέπει να μάθουμε όλοι
κολύμπι, αλλιώς θα βουλιάξουμε. Εν τω μεταξύ οι Ελληνες που λόγω
αφραγκίας δεν μπορούν να πάνε διακοπές αναρωτιούνται, αν δεν μάθουν
κολύμπι, υπάρχει περίπτωση να βουλιάξουν στην μπανιέρα;

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη τα σκουπίδια έχουν μειωθεί σημαντικά,
γιατί οι δημότες δεν αφήνουν τίποτε και τρώνε ακόμα και τις
λεμονόκουπες. Ο Καμίνης με τον Μπουτάρη δίνουν κοινή συνέντευξη τύπου
και επαίρονται ότι έλυσαν το πρόβλημα των σκουπιδιών, όπως είχαν
υποσχεθεί προεκλογικά.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Κλείνουν και οι υπόλοιπες Αθηναϊκές εφημερίδες καθώς και τα
περισσότερα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια. Οι μεγαλοδημοσιογράφοι μένουν
άνεργοι και κάνουν διαδήλωση με πλακάτ που γράφει "Αλήτες ρουφιάνοι
νταβατζήδες". Ο κόσμος ζητωκραυγάζει και τους συμπαραστέκεται πετώντας
γιαούρτια.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Τα σπρεντ δανεισμού της Ελλάδας φτάνουν στο ύψος των 3.500 μονάδων. Η
Κυβέρνηση αναγκάζεται να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Μόνον 10.000
Ελληνες πάνε να ψηφίσουν και λαμβάνουν: ΠΑΣΟΚ: 4.200 ψήφοι, ΝΔ: 2.800
ψήφοι, ΚΚΕ: 1.500 ψήφοι, Υπόλοιποι: 1.500 ψήφοι.

Το ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζει ότι νίκησε με ποσοστό 42% και θα συνεχίσει τις
"μεταρρυθμίσεις".

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Χρεοκοπεί η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και
κηρύσσουν στάση πληρωμών με αποτέλεσμα να χρεοκοπήσουν οι Γαλλικές ,
Γερμανικές και Βρετανικές τράπεζες. Οι Τραπεζίτες βγαίνουν στην
ανεργία και αναγκάζονται να τρώνε στα δωρεάν συσσίτια που διοργανώνει
το Ευρωκοινοβούλιο.

Ταυτόχρονα ανεβαίνουν τα επιτόκια δανεισμού της Γερμανίας στις 1.000μονάδες. Η Μέρκελ με δάκρυα στα μάτια ζητάει συγνώμη από τον Γιωργάκηκαι υπόσχεται να εκδώσει όσα Ευρωομόλογα θέλει η Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες και ταυτόχρονα να στείλει όλους τους Γερμανούς γιατουρισμό στις χώρες της Νότιας Ευρώπης για να ανακάμψει η Ευρωπαϊκήοικονομία. Στο Αιγαίο ανακαλύπτονται τεράστιες ποσότητες πετρελαίου μεαποτέλεσμα το Αιγαίο να αλλάξει ονομασία και να ονομασθεί μαύρο Αιγαίοκατά το μαύρη Θάλασσα. Οι Ελληνες μέσα από αυτή τη μαυρίλα βλέπουν φωςκαι ελπίζουν πια να δουν άσπρη μέρα.
΄
Πηγή : http://www.protagon.gr/

ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

2011-01-01T00:56:00.000-08:00

http://www.gopetition.com/petition/35993.html

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗ ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ!!

Ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε και να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ. !!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ!

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

Συνθήματα σε τοίχους

2010-12-29T09:38:00.000-08:00

Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου…

2010-12-29T06:45:00.000-08:00

Είχα πάρει αγκαλιά τα νέα μου βιβλία και βρισκόμουν στο δρόμο προς το ταμείο όταν με την άκρη του ματιού μου εντόπισα ένα μικρό βιβλιαράκι με τον τίτλο «Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου»*. Μου κίνησε τόσο πολύ την περιέργεια που κοντοστάθηκα, ανακατένειμα το βάρος του φορτίου στα χέρια μου και χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς καν να δω περί τίνος πρόκειται, το πήρα από το ράφι του.

Στην εποχή της εθνικής μελαγχολίας ξαφνικά μέσα μου είχε γεννηθεί μία έντονη λαχτάρα (ίσως απλά ανάγκη) να μάθω ποια θα μπορούσε να είναι η ωραιότερη ιστορία του κόσμου. Το τοποθέτησα στην κορυφή της στοίβας και επανήλθα σε τροχιά ταμείου.

Στη διαδρομή προς το σπίτι το μυαλό μου σκάρωνε σενάρια. Τι θα μπορούσε να είναι; Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου μπορεί να μην είναι μια ιστορία αγάπης; Μήπως μία ιστορία φιλίας; Κάποιο σύγχρονο θαύμα ίσως;

«Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου» τελικά εκτυλίσσεται τα Χριστούγεννα του 1914 στα χαρακώματα του Δυτικού Μετώπου. Ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος, ο πιο άγριος, ο πιο αιματηρός πόλεμος που έκαναν ποτέ οι άνθρωποι διανύει τον πέμπτο μήνα του και ακούραστα συμπληρώνει τις λίστες που τρία χρόνια μετά θα γράψουν 10 εκατομμύρια νεκρούς και άγνωστο αριθμό τραυματιών.

Η ζωή στα χαρακώματα είναι εφιαλτική. Πίσω από κάθε κίνηση, πίσω από κάθε ήχο, καραδοκεί ο θάνατος. Οι στρατιώτες αλληλοεξοντώνονται με ρυθμούς καταιγιστικούς. Γίνονται «κρέας για τα κανόνια», όπως τους αποκάλεσαν. Νεκρά κορμιά σπαρμένα εδώ κι εκεί, μισοφαγωμένα από τα αιμοβόρα τρωκτικά -απειλή και για τους ζωντανούς που αποφεύγουν τον ύπνο για να μη τα δουν να χορταίνουν και από τη δική τους σάρκα.

Λάσπη, κρύο, ψείρες, απλυσιά, καπνός και δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις συμπληρώνουν το σκηνικό της φρίκης. Μαζί και η εξάντληση, οι αρρώστιες, οι παραισθήσεις…

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και μαζί με τις ευχετήριες κάρτες των συγγενών και τα δέματα με τα δώρα φτάνουν και οι διαταγές: Είναι η εποχή που ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το ηθικό των στρατιωτών ελλοχεύει. Οποιουδήποτε είδους ανακωχές είναι απολύτως απαγορευμένες. Το επιθετικό πνεύμα πρέπει να ενθαρρυνθεί. Κάθε απόπειρα συμφιλίωσης θεωρείται εθνική προδοσία και τιμωρείται με θάνατο δια τυφεκισμού.

Η ζωή στα χαρακώματα, όμως, έχει άλλες διαθέσεις. Παραμονή Χριστουγέννων, τα όπλα έχουν σιγήσει και μία γερμανική μπότα προσγειώνεται ξαφνικά στο αγγλικό χαράκωμα. Δεν είχε μέσα εκρηκτικά. Είχε καραμέλες και λουκάνικα. Και ένα γράμμα που έγραφε στα αγγλικά: «Συμφωνείτε να τραγουδήσουμε την Άγια Νύχτα μαζί»;

Το σύνθημα θα δοθεί λίγα λεπτά αργότερα με μια τουφεκιά. Ήταν ο πρώτος πυροβολισμός που δεν ήθελε να σκοτώσει. Η «Αγια Νύχτα» πλημμύρισε την κρύα, μπαρουτιασμένη ατμόσφαιρα. «Silent night, holy night. All is calm, all is bright…» Πενήντα μέτρα παρακάτω ο ίδιος σκοπός σε άλλη γλώσσα: «Stille Nacht, heilige Nacht, alles schläft, einsam wacht…» Ήταν η πρώτη ανακωχή που ονομάστηκε «Μικρή Ειρήνη σε ένα Μεγάλο Πόλεμο».

Τέτοιες εκεχειρίες θα ακολουθήσουν και σε άλλα γειτονικά χαρακώματα. Αυθόρμητα, απρογραμμάτιστα, ξαφνικά, από απλούς στρατιώτες που θα βρεθούν να συντρώγουν, να ανταλλάσσουν δώρα, να συζητούν για τη ζωή που έχουν αφήσει πίσω, να στήνουν ποδοσφαιρικούς αγώνες, να βγάζουν φωτογραφίες αγκαλιασμένοι, να αναρωτιούνται γιατί σκοτώνει ο ένας τον άλλον…

Σε μία από τις πιο τολμηρές ανακωχές, Γερμανοί και Άγγλοι θα περπατήσουν μαζί σαν σε σχολική εκδρομή μέχρι το πρώτο εγκαταλελειμμένο χωριό. Μέσα στα χαλάσματα θα στήσουν ένα αλλόκοτο χριστουγεννιάτικο φαγοπότι γεμάτο γέλια, ευχές και εκμυστηρεύσεις, αφηγείται ο Παντελής Καλιότσος παραθέτοντας γράμματα στρατιωτών και αποσπάσματα ημερολογίων.

«Είχαμε ξεχαστεί εντελώς. Θα έλεγα ότι είχαμε κλειστεί ερμητικά στο παρόν για να μην παίρνουμε είδηση τι θα γίνει στο μέλλον, ούτε και τι έγινε στο παρελθόν»! Οι αξιωματικοί παρακολουθούν την εκτροπή παγωμένοι. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, παρά να δώσουν προθεσμία. Τρεις το μεσημέρι της ημέρας των Χριστουγέννων η έχθρα πρέπει να ξαναγεννηθεί.

Στο μεταξύ, οι πολιτικοί διακηρύσσουν το μίσος και τα επιτελεία εκδίδουν πάλι αυστηρές διαταγές. Ο κίνδυνος της ειρήνης (!) πρέπει να αποσοβηθεί. Λίγες μέρες αργότερα ο πόλεμος ξαναρχίζει…

Είναι αυτή η ωραιότερη ιστορία του κόσμου; Είναι σίγουρα ένα αληθινό σενάριο ανθρωπιάς που αναδύεται από τον πιο δυσώδη βάλτο της ανθρώπινης ιστορίας. Μέσα στη φρίκη, την παράνοια του πολέμου, αψηφώντας τις ρητές άνωθεν διαταγές και με κίνδυνο της ζωής τους, οι στρατιώτες βρίσκουν τη δύναμη να βγάλουν από μέσα τους ό,τι πολυτιμότερο, ό,τι ομορφότερο κρύβει ο άνθρωπος. Το συναίσθημα, την ψυχή. Αυτά που καμία σφαίρα δεν μπορεί να σκοτώσει.

Στην ωραιότερη ιστορία του κόσμου ο άνθρωπος επαναστατεί, υπερβαίνει τα πάθη και κλείνει τα αυτιά στις φωνές του μίσους. Ακολουθεί μόνο τα προστάγματα της καρδιάς και εξαγνίζεται. Στα πιο επικίνδυνα καρέ της ανθρώπινης ιστορίας κάποιοι βρήκαν το θάρρος να αντιπαρατεθούν με το φόβο και να τον νικήσουν, να κατατροπώσουν τη φρίκη και να πλέξουν μικρές όμορφες ιστορίες. Η Ελλάδα του σήμερα ζει το δικό της πόλεμο, που δεν έχει όπλα. Έχει όμως πολύ θυμό, έχει αδικία, έχει και φόβο.

Ας είναι αυτή η ευχή για το νέο έτος. Να βρούμε τη δύναμη μέσα στο δικό μας πόλεμο να χτίσουμε ωραίες ιστορίες. Και, γιατί όχι, τη δική μας ωραιότερη ιστορία του κόσμου.

Ευτυχισμένο το 2011…

* «Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου», αφήγηση: Παντελής Καλιότσος, Εκδόσεις Πατάκη

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ Σία Κοσιώνη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1980. Μεγάλωσα στα Μελίσσια και σήμερα εξακολουθώ να μεγαλώνω στον Πειραιά. Απόφοιτος του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος MSc New Media, Information and Society από το London School of Economics. Μιλώ αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά και ισπανικά. Από το 2000 εργάστηκα σε ραδιόφωνο, τηλεόραση και έντυπα στη Θεσσαλονίκη. Στην Αθήνα εργάστηκα στη ΝΕΤ, τον SportFM, τη SportDay και τον ΣΚΑΪ όπου από το Σεπτέμβριο του 2006 παρουσιάζω το κεντρικό δελτίο ειδήσεων και έχω καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή. Ζω με τον άνδρα μου και το σκύλο μας.

από http://www.aixmi.gr/

Γράμμα σε Έλληνα επιχειρηματία

2010-12-27T09:43:00.000-08:00

Γράμμα σε Έλληνα επιχειρηματία, του Οδυσσέα Ιωάννου

Αγαπητέ επιχειρηματία,

Μία από τις παιδικές μου φοβίες, είναι ο ήχος ενός κεφαλιού όταν κατρακυλάει στις σκάλες… Κάποια ταινία θα είχα δει και πέρασε στο υποσυνείδητό μου και κάθε φορά που έπεφτα επάνω στην Σαλώμη και την μάνα της, να ζητάνε το κεφάλι του Βαπτιστή, μου πάγωνε το αίμα. Δεν ξέρω από πού είναι ο ήχος που ακούω τώρα. Από ποιούς. Από εκείνους που υπογράφουν τα χαρτιά, από εσάς που τους πιέζετε να υπογράψουν ή από εκείνους που τους επιδίδονται τα… συστημένα.

Με τι ταχύτητα τρέχει το αίμα στις φλέβες των υπουργών που έχουν υπογράψει τις τελευταίες μέρες αυτά τα χαρτιά; Έχουν καταλάβει τι κάνουν; Παίρνουν κάποια αγωγή για να αποστασιοποιηθούν –δεν είναι ντροπή τα φάρμακα- ή το κάνουν εν ψυχρώ; Πού να ξέρεις κι εσύ…

Αγαπητοί τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες, έχετε ανοίξει κανένα βιβλίο στη ζωή σας που να μιλάει για τα ανθρώπινα ή έστω ιστορικό; Ονειρεύεστε έναν κόσμο που τα παιδιά σας θα ζούνε στο εξωτερικό ή στην χώρα τους αλλά μονίμως φρουρούμενα για να προφυλαχτούν από την επαφή με τις στρατιές της απελπισίας και της απόγνωσης; Πιστεύετε πραγματικά πως τώρα είναι η ευκαιρία σας να ταπεινώσετε, να συνθλίψετε, να θησαυρίσετε; Τι σόι νίκη είναι αυτή; Εσείς πού σκέφτεστε να ζήσετε; Σε στοές; Σε συνοικίες με τείχη; Θα φέρετε και κροκόδειλους για τις τάφρους; Και πού είναι το περίφημο επιχειρηματικό σας δαιμόνιο και η δημιουργικότητά σας με τα οποία μας έχετε ζαλίσει το μαλακό υπογάστριο τόσα χρόνια; Η μόνη λύση που έχετε να προτείνετε ως φωστήρες του financial είναι η απόλυση, η μείωση του μισθού, η καρατόμηση του ανθρώπινου δυναμικού; Σπουδάζεται αυτό; Αυτήν την λύση θα πρότεινε και ο οδηγός σας!

Δεν είναι μόνο το κράτος ανεπαρκές. Δεν είναι μόνο το πολιτικό προσωπικό. Δεν είμαστε μόνο εμείς. Είστε κι εσείς που έχετε ταυτίσει το «επιχειρείν» μόνο με το «κερδοσκοπείν». Αφιλοσόφητοι, ανίκανοι στην παραγωγή ιδεών, μικροί και μοιραίοι που θέλετε να λέγεστε επιχειρηματίες –καθόλου επιλήψιμος ο χαρακτηρισμός- αλλά στην ουσία είστε ανθρωπάκια που σας έκατσαν δυο τρεις καλές από τύχη και φτιαχτήκατε. Όχι για την κοινωνία, μόνο για την πάρτη σας. Δυστυχώς, αυτό αποδεικνύεται. Αλλά η τύχη τελειώνει, και τώρα που χρειάζεται ικανότητα και δημιουργία εκ του μηδενός –εσείς που χρόνια διατείνεστε πως ξέρετε να κάνετε το μηδέν, ένα- έχετε κολλήσει στην ίδια λάσπη με μας και ζητάτε τα ρούχα μας για να σκουπίσετε τα κοστούμια σας. Πιστεύετε για τους εαυτούς σας πως είστε τα επίλεκτα και ικανότερα μέλη της κοινωνίας μας. Οκ, ας πούμε πως το δέχομαι. Αποδείξτε το, κατεβάζοντας καμία ιδέα πέρα από τις απολύσεις. Αποδείξτε το ή βουλώστε το!

Οδυσσέας Ιωάννου

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Πέρασε από σχολείο, Πανεπιστήμιο, ωδείο, στρατό για να καταλήξει στο ραδιόφωνο, κάνοντας καθημερινή εκπομπή επί 22 συνεχόμενα χρόνια, 6-8 το απόγευμα, στον 902 και τον ΜΕΛΩΔΙΑ. Γράφει σε περιοδικά και εφημερίδες από το 1986. (Μουσική, Ένα, VOX, Ήχος, OZ, Μετρό, Δίφωνο, Ριζοσπάστης, Αυγή, Καθημερινή). Έχει εκδόσει δύο βιβλία, μία συλλογή διηγημάτων από τις εκδόσεις Κέδρος το 1999 ,«Ζει το κορίτσι του Fruit punch?» 5η έκδοση 2007 και «Κέρματα», από τις εκδόσεις Ιανός, συλλογή κειμένων και χρονογραφημάτων δημοσιευμένα στο ΜΕΤΡΟ και την Καθημερινή της Κυριακής.

Έχει συνεργαστεί ως στιχουργός τραγουδιών με τους Θάνο Μικρούτσικο, Γιάννη Μαρκόπουλο, Γιώργο Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Δημήτρη Μητροπάνο, Σταμάτη Κραουνάκη, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Σωκράτη Μάλαμα, Διονύση Τσακνή, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Μίλτο Πασχαλίδη, Χρήστο Θηβαίο, Γιώργο Ανδρέου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Κώστα Λειβαδά, Βασίλη Λέκκα, Ρίτα Αντωνοπούλου, Φωτεινή Δάρρα κ.α.

Εξαρτημένος από το ποδόσφαιρο, την θάλασσα, και εσχάτως από την κόρη του, Αεκτζής, μανιώδης καπνιστής, δεν πίνει σταγόνα αλκοόλ, ένας ακόμη αντιφατικός άνθρωπος…

Email: ioannou@protagon.gr

Ένα βιβλίο δικών μας ανθρώπων για δώρο....

2010-12-25T10:25:00.000-08:00

Καλά Χριστούγεννα

2010-12-25T00:00:00.001-08:00

Mariah Carey - All I Want For Christmas Is You

2010-12-24T23:59:00.000-08:00

Νόμιμα και Ηθικά

2010-12-21T23:14:00.000-08:00

Νόμιμα και Ηθικά

Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης, Κατερίνη 21/12/2010

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=4477

Καθετί το νόμιμο είναι και ηθικό, μας λένε κάποιοι. Τι γίνεται όμως όταν είναι ανήθικος ο νομοθέτης;Και γιατί να πορευόμαστε στη ζωή μας και φυσικά στην καθημερινότητά μας με βάση τους νόμους και όχι με βάση την ηθική; Μα φυσικά διότι οι νόμοι υπάρχουν για να υπηρετούν την ηθική κάποιων.Ή καλύτερα, τη μη ηθική κάποιων. Καθετί το νόμιμο είναι και ηθικό ε; Ε τότε γιατί τίποτα δεν πάει καλά στην άμοιρη τούτη χώρα; Γιατί όλοι μπερδευόμαστε μεταξύ κομμάτων, πολιτικών και άχρηστων ή μη νόμων; Θα συμφωνήσω πως το σύστημα, έτσι όπως έχει δομηθεί τα τελευταία 20 χρόνια, χτυπιέται μόνο από μέσα.Θα συμφωνήσω, επειδή γνωρίζω, πως πράγματι κανείς ποτέ «εκτός συστήματος», δεν κατάφερε να κάνει τη διαφορά. Εγώ θα το ήθελα. Μα είναι ουτοπικό. Ίσως σε μια πενταετία, όταν θα έχουν φαγωθεί τελείως τα πολιτικά τζάκια, οι μηχανισμοί και οι παλαιοκομματικοί παράγοντες, ίσως τότε να είναι εφικτό να γίνει κάτι τέτοιο. Σήμερα όχι μόνο φαντάζει αδύνατον, μα κινδυνεύει και τείνει να χαρακτηριστεί και γραφικό.
Εποχές δύσκολες και μπερδεμένες. Εποχές ίσως για εν δυνάμει ήρωες, ναι, μα ποιος έχει όρεξη να κάνει τον Τσε Γκεβάρα; Και με τι όπλα; Με την καλοσύνη και την αγάπη; Με την άδεια τσέπη και το καταδικασμένο ίσως μέλλον ή με την Πόρσε και το εξοχικό του μπαμπά; Δεν έχει έρθει ακόμη η στιγμή για να δηλώσουν οι άνθρωποι αδυναμία και γενική κατάρρευση. Έχει ακόμα αγώνα μπροστά. Κυρίως ηθικό και πολιτιστικό. Ανθρώπινο. Χωρίς οικονομικά παρακινούμενους, δίχως εύκολες λύσεις.
Η γενιά μας ίσως καταστράφηκε από λάθος πολιτικές των πατεράδων μας και των παππούδων μας μα για να δηλώσουμε την ήττα μας πρέπει πρώτα να εξαντλήσουμε την κάθε πιθανότητα και σαφώς όλα τα ενδεχόμενα.
Όλα φτιάχνονται και όλα διορθώνονται. Το να μείνουμε κολλημένοι στα λάθη των προηγούμενων είναι δίκαιο θεωρητικά μα άχρηστο πρακτικά. Θέλει ανανέωση. Μεράκι. Όρεξη. Και μικρούς, κάθε φορά άλλους μικρούς στόχους.
Χρειάζεται υπομονή δυστυχώς. Και καθαρά μυαλά. Ο καθένας στην μικρή μας κοινωνία έχει τον ρόλο του. Ας εκμεταλλευτούμε τις αρετές του καθενός. Ας πλησιάσουμε λίγο τον δίπλα μας. Ας γνωριστούμε καλύτερα. Ας μάθουμε να μη λέμε ψέματα. Όλοι μαζί χωρίς ρουφιανιλίκια, πισωγυρίσματα και κωλοτούμπες θα προσφέρουμε κάτι καλύτερο.
Ή θα πάμε όλοι μαζί - ή όλοι εναντίον όλων.
Άλλη λύση πια, δεν υπάρχει.

Από PROTAGON.GR

Της Βουλής το reality!

2010-12-21T23:08:00.000-08:00

Της Βουλής το reality!

Του Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη, Κατερίνη 19/12/2010

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=4447

Σημείωμα του συγγραφέα : Όλοι οι χαρακτήρες αυτού του κειμένου αποτελούν αποκλειστικά προϊόντα αρρωστημένης φαντασίας και οποιοσδήποτε ισχυριστεί ότι είναι είναι ένας από αυτούς θα υποστεί της συνέπειες του νόμου.

Η Βουλή των Ελλήνων κατασκευάστηκε αρχικώς ως παλάτι για τον Όθωνα (2ο, 3ο, 17ο,κτλ), αφού το προηγούμενο το είχανε κάψει αρχαίοι αναρχικοί με πρωτοπαλίκαρο αρχηγό τον παππού του Αλέκου Αλαβάνου. Τέλος καλό, όλα καλά κι αφού τέλος πάντων, ξαναφτιάχτηκε, έγινε ο χώρος εκείνος ο δίκαιος και δημοκρατικός όπου οι εκπρόσωποι του λαού αποφάσιζαν για το λαό ποιος θα κλέψει και θα ξανακλέψει τα πιο πολλά. Ένα χρόνο σχεδόν μετά αποκαθίσταται η ρουσφετοκρατία και τότε η βουλή των Ελλήνων παίρνει ένα διαφορετικό χαρακτήρα. Ένα χαρακτήρα ιδρύματος κοινωνικής ωφελείας. Όλα τα παιδάκια που είχαν εγκεφαλική αναπηρία - συνήθως μεγάλα γύρω στα 45-65 ετών, ανά τέσσερα χρόνια πήγαιναν εκεί και μάθαιναν να τρώνε, με μια βαθιά κουτάλα, άλλος πιο γρήγορα κι άλλος πιο σιγά. Αυτή η κατάσταση κρατάει μέχρι τις μέρες μας, μόνο που σήμερα στέλνουμε και στην Ευρώπη, μερικά από τα παιδάκια αυτά, όσα δε χωράνε μέσα στη Βουλή πάνε στο ευρωκοινοβούλιο.

Περιγράφοντας μια καθημερινή μέρα στη βουλή, τα παιδάκια μέσα στο κτίριο τρώνε και παίρνουν και διάφορες αποφάσεις για να τρώνε κι αργότερα, έξω οι αναρχικοί απόγονοι του παππού του Αλαβάνου με στριφογυριστές κλωτσιές χτυπάνε τους τσολιάδες και βάζουν φωτιές, 10 συνταξιούχοι βετεράνοι του ΠΑΟ και του πολέμου του 40 με τις μαγκούρες τρέπουν σε φυγή 30-50 αναρχικούς με ένα ντου μόνο και από πίσω τα ΜΑΤ χτυπάνε τους συνταξιούχους για να μη τρέχουν και πάθουν τίποτα.

Οι βουλευτικές εκλογές είναι τα προκριματικά του ρεάλιτι με τίτλο "Βουλή των Ελλήνων". Εκατοντάδες ή μάλλον χιλιάδες άτομα διαγωνίζονται για το ποιος θα πει τα περισσότερα ψέμματα, ποιος θα τάξει περισσότερους διορισμούς παιδιών και συγγενών στο δημόσιο, ποιος θα φτιάξει το καλύτερο εκλογικό νόμο καθώς και βίντεο κλιπ κτλ. Το κοινό, δηλαδή ο λαός, δηλαδή 10 εκατομύρια άνθρωποι, θα επιλέξει τους 300 καλύτερους από αυτούς να τον εκπροσωπήσουν στην Βουλή. Το ριάλιτι διαρκεί τέσσερα χρόνια. Αλλά φυσικά οι καλοί μπορούν να συνεχίσσουν. Κατά την προεκλογική περίοδο, οι βουλευτές (η λέξη προέρχεται από το ρήμα βολεύω) περιφέρονται με το γαϊδουράκι απ' άκρη σ' άκρη του νομού της περιφέρειας τους ενημερώνοντας τον κόσμο για την συμμετοχή τους αλλά και λέγοντας τους ανέκδοτα, τα οποία συνήθως είναι τα ίδια. Το κοινό από την πλευρά του δεν παραλείπει να υπερχρεώσει το κράτος με τα ταξίδια τουρισμού στον δήμο με τα εκλογικά τους δικαιώματα. Πάντα είναι αποφασισμένο να διαλέξει τον καλύτερο. Συγκεντρώνονται λοιπόν σε δημόσια σχολεία και εκεί, ενώ θυμούνται τις αξέχαστες παιδικές στιγμές τους από τα νιάτα τους, κλείνονται σε ένα χώρο 1 τ.μ, επιλέγουν ένα χαρτί, βάζουν μερικούς σταυρούς, το βάζουν σε έναν φάκελο, σαλιώνουν το φακελάκι, το σταυρώνουν, κάνουν την προσευχή τους και το ρίχνουν στην κάλπη..

Δύο χρόνια μετά τίποτα δεν είναι ίδιο.. Όλα έχουν αλλάξει - προς το χειρότερο πάντα. Απογοητευμένοι πλέον μουτζώνουν τους εκλεκτούς τους και τους ζητάνε να σεβαστούν το κοινό τους. Άλλα δύο χρόνια μετά κάνουν τον απολογισμό : Χαμηλότεροι μισθοί, ακρίβεια στις τιμές, αύξηση του ΦΠΑ, αύξηση του ορίου ηλικίας σύνταξης είναι ορισμένα από τα έργα των κυβερνήσεων. Το κοινό δεν χάνει όμως το θάρρος του και αποφασίζει να τους ξαναδώσει την ευκαιρία να κυβερνήσουν για δεύτερη, τρίτη κ.ο.κ. φορά. Κάτι μπορεί να αλλάξει. Βουλευτικές εκλογές, σου λέει, μπες και εσύ στο παιχνίδι, μπορείς! Δήλωσε συμμέτοχή τώρα στο 69696969 φτου και βγαίνω - και ζήτησε τον Κωστάκη ή τον Γιωργάκη.

Τι εννοείς "και τι θα γίνεις"; Βουλευτής θα γίνεις. Ιστοριοπλάστης και παραμυθάς του οποίου το δικαίωμα εκπορεύεται απο το δίκαιο Σύνταγμα της Ελλάδος. Σύμφωνα με αυτό τα Κόμματα καλούνται να στελεχωθούν από υποψήφιους ελπιδοφόρους ψεύτες με σκοπό όλων να κερδίσουν τουλάχιστον μια Μερσεντές και ένα κινητό , όλα με κρατικό χρήμα των φορολογούμενων, αρκεί να εκλεγούν από τους πολίτες για να τους αντιπροσωπεύσουν με βάση τη διαδικασία των εκλογών. Βάση του άδικου πολιτικού συστήματος της χώρας επιτρέπονται μόνο 300 τυχεροί να γίνουν βουλευτές, δημιουργώντας τεράστιο ανταγωνισμό και αντιζηλίες. Συνήθως οι πιο μοχθηροί το πετυχαίνουν. Η ιερή παράδοση μας λέει ότι στην αρχή οι βουλευτές παλιότερα λέγονταν όλοι πινόκιοι γιατί όταν μιλούσαν μεγάλωνε η μύτη τους. Αυτή την κατάρα την έριξε μια θείτσα με κακό μάτι σε έναν αντιπρόσωπο της ελληνικής βουλής γιατί της υποσχέθηκε να της βρει ένα παλληκάρι για γαμπρό και αυτός δεν το έκανε. Η κατάρα έσπασε πολύ γρήγορα όταν ένας πινόκιος βόλεψε ανεγκέφαλο και ανεπρόκοπο γιο συγχωριανού του διευθυντή σε δημόσια υπηρεσία. Έτσι ο αγράμματος και αγαθός πατέρας έδειχνε στο χωριό τον ευεργέτη της οικογενείας του και έλεγε "Να ο Βουλευτής 'μ'", με βαριά βλάχικη προφορά, και από τότε έμεινε και έγινε παράδοση.

Όλοι όσοι πιστεύουν πως η λέξη προέρχεται από το Βουλή που σημαίνει θέληση - επιθυμία είναι ανόητοι και δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Γιατί από τότε ακόμα που ιδρύθηκε η Βουλή, δόθηκε η δυνατότητα στους βουλευτές να μην τηρούν τις υποσχέσεις τους άφοβα, αλλά πού και πού να κάνουν καμιά καλή πράξη τοποθετώντας ανίκανα τεμπελόσκυλα σε νευραλγικές κρατικές θέσεις, με σκοπό την πρόοδο της χώρας. Οι βουλευτές έχουν πολύ δύσκολη αποστολή να επιτελέσουν καθώς πρωτίστως είναι υποχρεωμένοι να σκέφτονται και να επικοινωνούν με τον κόσμο. Μετά έχουν την ευθύνη να επινοούν ένα καινούργιο παραμύθι κάθε μέρα και να το υποστηρίζουν στις επαφές τους με τα μέσα. Πρέπει να έχουν την ικανότητα να καλύπτουν νομιμοφανώς όλες τις παρανομίες φίλων τους επιχειρηματιών και πρέπει κάθε στιγμή να είναι έτοιμοι να υπερασπίσουν τα συμφέροντα των ισχυρών τους φίλων. Πρέπει να είναι έτοιμοι να ξεφουρνίσουν οποιαδήποτε αρλούμπα τους κατέβει στο κεφάλι με σκοπό να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Οι Βουλευτές επίσης έχουν την ιερό καθήκον να στηρίζουν πάντα τον αρχηγό της πολιτικής τους παράταξης σε όλες του τις ενέργειες αν και τώρα τελευταία ο καθένας κάνει ότι γουστάρει. Ζουν κυρίως στα παράθυρα των τηλεοράσεων και κάθε μήνα αλλάζουνε δέρμα στις παλάμες τους από τις αμέτρητες χειραψίες που πραγματοποιούν καθημερινά. Είναι υποχρεωμένοι βάσει του καταστατικού τους να πίνουν τον καφέ τους στα καφενεία του κοσμάκη και να του τάζουνε λαγούς με πετραχείλια για να διατηρήσουν την δυναμική τους. Τα Κόμματα προστατεύουν το μέλλον των υποψηφίων τους και έτσι τους απαγορεύουν ρητά και κατηγορηματικά να είναι έντιμοι καθώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελούσε τροχοπέδη στις φιλοδοξίες των στελεχών.

Όποιοι απ΄ αυτούς καταφέρουν να λένε πιστευτά ψέμματα, είναι καλοί γλύφτες και έχουν ταλέντο στη μπουρδολογία -το skill της κλεψιάς είναι επιθυμητό μεν, προαιρετικό δε- και βρίσκονται σε κόμμα που ελέγχει την διακυβέρνηση της χώρας, ανεβαίνουν ένα επίπεδο καθώς γίνονται Υφυπουργοί και άλλο ένα όταν γίνονται Υπουργοί , μεγαλώνοντας το χώρο δράσης τους. Οι πιο καλοί απο αυτούς έχουν την δυνατότητα να παπαρολογούν ώς αρχηγοί πολιτικής παράταξης και οι μέγιστοι γίνονται μέχρι και Πρωθυπουργοί. Μετά δύο βουλευτικές θητείες έχουν δικαίωμα να λάβουν σύνταξη.

Ονειροκρίτης Βουλής : Αν στον ύπνο σου δεις βουλευτή να σε χαιρετά θα προσληφθείς στο δημόσιο, δύο ημέρες μετά την κηδεία σου. Αν δεις βουλευτή να τον πλακώνουν στο ξύλο πολίτες, θα είσαι χαρούμενος για μια βδομάδα. Αυτό είναι που ονειρεύονται όλοι οι Έλληνες. Αν δεις βουλευτή του ΚΚΕ τότε ετοιμάσου γιατί για δύο βράδια θα έχεις αφισοκόλληση για την ΚΝΕ -τυχεράκια!
(Κοινωνική πολιτική με τα ΜΜΕ και Οικονομική πολιτική με την γραφειοκρατία. Να χαιρόμαστε σοσιαλισταράδες με άποψη και φιλελεύθερους με ηθική και συνείδηση).

Από PROTAGON.GR

Οι άνθρωποί μου - Θεοδωράκης Σταύρος

2010-12-12T14:04:00.000-08:00

«Πάντα αναρωτιόμουν για τις ζωές των ανθρώπων που έβλεπα. Ωραία, τέλειωσε ο χτίστης το ρετιρέ, σε τι σπίτι γυρνάει; Πώς αγκαλιάζει ο “μπάτσος” και πώς ο κρατούμενός του; Η καλόγρια τι όνειρα βλέπει το βράδυ; Κάποια στιγμή άρχισα να ξεστρατίζω και να αναζητώ νέες εικόνες.

Το πάθος της παρατήρησης έγινε σιγά σιγά επάγγελμα. Θυμάμαι με πόση έκπληξη έζησα το 1989 την εξέγερση στο Κόσσοβο. Με είχαν στείλει από την Πρώτη με κομμουνιστικές οδηγίες. Να γράψω πόσο καλοί είναι οι μεν και πόσο κακοί είναι οι δε. Και εγώ έγραφα ότι δεν βλέπω κανένα καλό. Το ένα χωριό το έκαιγαν οι μουσουλμάνοι, το άλλο οι χριστιανοί, εγώ σε ποιο στρατόπεδο να μπω; Άλλωστε, αν το καλοσκεφτείς, αυτός είναι ο δημοσιογράφος. Ο τρίτος άνθρωπος σε έναν “πόλεμο”.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να είχε έναν μεγαλύτερο τίτλο. “Εκατό ειδικοί συμβουλεύουν”, ή “Οδηγίες επιβίωσης”. Γιατί θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση: τα σκουπίδια τα ξέρει καλύτερα ο σκουπιδιάρης. Τον έρωτα οι ποιητές και οι πουτάνες. Τον θάνατο αυτοί που έχουν ανυπόφορα πονέσει. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτοί που τα έχουν στερηθεί. Ειλικρινά πιστεύω ότι η ζωή μας θα ήταν καλύτερη αν μπορούσαμε να ακούμε αυτούς που έχουν ζήσει για αυτά που έχουν ζήσει. Σας το λέω εγώ, ο τυχερός, που πολλές φορές για μέρες ολόκληρες κοιμάμαι με διαφορετικές φωνές στα αυτιά μου. Και είναι φορές που γίνεται βουητό και προσπαθώ να το δαμάσω.
Την εύκολη απόφαση να βγάλω “ένα βιβλίο με τους Πρωταγωνιστές” διαδέχθηκε ένα δύσκολο ερώτημα: Με ποιους από όλους τους Πρωταγωνιστές; Αυτομάτως εξαίρεσα τους επαγγελματίες της επικοινωνίας. Πολιτικούς που έχουν απαντήσεις-κονσέρβες, επώνυμους που έκαναν πρόβες στον καθρέφτη πριν μου μιλήσουν. Και πάλι όμως έμειναν πολλοί. Σχεδόν τυχαία τελικά επέλεξα εκατό και τους έβαλα σε αυτό το βιβλίο. Οι υπόλοιποι πιστεύω ότι μπορούν να περιμένουν».

Σταύρος Θεοδωράκης

ΑΓΑΠΗΤΕ ΘΕΕ - ΣΜΙΤ ΕΡΙΚ ΕΜΑΝΟΥΕΛ

2010-12-12T05:12:00.000-08:00

«Αγαπητέ θεέ, Με λένε Όσκαρ, είμαι δέκα χρονών, έχω βάλει φωτιά στη γάτα, στο σκύλο, στο σπίτι (αν δεν κάνω λάθος έχω ψήσει και τα χρυσόψαρα), κι αυτή είναι η πρώτη φορά που σου γράφω, γιατί μέχρι σήμερα, λόγω του σχολείου, δεν είχα χρόνο. Σου το λέω ευθύς εξαρχής: σιχαίνομαι να γράφω. Για να γράψω, πρέπει πραγματικά να είμαι αναγκασμένος να το κάνω· γιατί το γράψιμο είναι γιρλάντα και στολίδι και μεταξωτή κορδέλα. Τι άλλο είναι το γράψιμο από ένα ωραιοποιημένο ψέμα; Το γράψιμο είναι για τους μεγάλους. »

"Οι μεσημβρινοί της ζωής - Στους ήλιους του έρωτα"

2010-12-12T05:03:00.000-08:00

Αρχές του 20ού αιώνα. Στα ταραγμένα χρόνια που ακολουθούν, δύο γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους βιώνουν παράλληλα, αλλά διαφορετικά, τις προσωπικές τους ιστορίες και τα παγκόσμια γεγονότα.

Η Βασιλική, αρχοντοκόρη από τη Δυτική Μακεδονία, ζει μια παιδική ηλικία που σημαδεύεται από το θάνατο, τον πόλεμο και τις δύσκολες οικογενειακές σχέσεις. Στην εφηβεία πια, ασφυκτιώντας από τις κοινωνικές επιταγές, επαναστατεί και, με αφορμή έναν παράφορο έρωτα, κατορθώνει να κυνηγήσει το όνειρό της στην Αμερική.

Η Ιλαρία, φτωχοκόριτσο από τη Σμύρνη, ακολουθεί την οικογένειά της στην Κωνσταντινούπολη και μετά στη Μυτιλήνη, σ' ένα μακρύ, πικρό ταξίδι, αναζητώντας αγάπη και σεβασμό. Στη Μυτιλήνη γίνεται τραγική μάρτυρας της Μικρασιατικής Καταστροφής. Το ίδιο ανήμπορη, όμως, παρακολουθεί και το γκρέμισμα των ονείρων της για μια ευτυχισμένη ζωή.

Το γαϊτανάκι της μοίρας μπλέκεται, οι δύο γυναίκες γνωρίζονται και διαπιστώνουν ότι οι οικογένειές τους είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους, με δεσμούς που έχουν παρασύρει και τις ίδιες σ' ένα παιχνίδι αγάπης και θανάτου.

"Αγαστή συνεργασία" Καλλιοντζή Αναστασία

2010-12-12T02:35:00.000-08:00

"Αγαστή συνεργασία" Καλλιοντζή Αναστασία

Ο Κωνσταντίνος είχε όλες τις προδιαγραφές να ζήσει μια υπέροχη ζωή, ζηλευτή: είχε στόχους, σκοπούς, λαμπρές σπουδές, διδακτορικό από τη Σορβόνη, νεοκλασικό στο Παλαιό Φάληρο, δυο γονείς αγωνιστές που τον λάτρευαν…

Λένε ότι μια λάθος απόφαση μπορεί να σου καταστρέψει το μέλλον• η απόφαση του Κωνσταντίνου να παντρευτεί τη μυρτώ του κατέστρεψε όχι μόνο το μέλλον, αλλά κι ολόκληρη τη ζωή του. Σήμερα, λοιπόν, το μόνο που του έχει απομείνει είναι η δόξα του συγγραφέα: οι αναγνώστες τον λατρεύουν, το ίδιο κι οι κριτικοί. Όμως…

Ο Κωνσταντίνος διαπιστώνει ότι στον εκδοτικό οίκο όπου εκδίδει τα βιβλία του κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Αποφασίζει να το ψάξει μόνος του για να μάθει. Τελικά φτάνει στην αλήθεια για το τι πραγματικά συμβαίνει στις εκδόσεις «Εκίζογλου».

Και τότε…μια φαιδρή ιστορία για έναν τραγικό άνθρωπο•

μια τραγική ιστορία για ένα φαιδρό άνθρωπο.

Δεκαπέντε χρόνια... Πότε πρόλαβαν και πέρασαν όλ’ αυτά τα χρόνια και πώς τον ξέβρασαν στο σήμερα, ώρες ώρες αδυνατούσε να το καταλάβει. Αφού έρχονταν στιγμές που νόμιζε πως η ζωή του είχε συμπυκνωθεί σε µία στιγμή, σε ένα ανοιγοκλείσιμο του βλεφάρου, σαν όνειρο, ένα πράμα, λες και ξάπλωσε ένα βράδυ να κοιμηθεί τριάντα χρόνων παλικαράκι, γεμάτος κέφι και όρεξη για ζωή, γεμάτος αγάπη στην καρδιά, µε µια μυρτώ στο πλάι του κι ένα κάρο θετικές ελπίδες για το μέλλον... και ξαφνικά ξύπνησε ετών σαράντα πέντε, απελπισμένος, παραιτημένος, εντελώς κατεστραμμένος...

...Kαι πιο µόνος από ποτέ.

"Κράτα με... η κιβωτός σαλπάρει" Κουνούνη Θάλεια

2010-12-12T02:32:00.000-08:00

"Κράτα με... η κιβωτός σαλπάρει" Κουνούνη Θάλεια

Είσαι άνθρωπος και είναι φυσικό να πονάς... Για τους δικούς σου λόγους, για τη δική σου ζωή, γι’ αυτό που ζητάς και δεν έρχεται...

Οχτώ διαφορετικοί άνθρωποι, οχτώ δαρμένες ψυχές, οχτώ διαφορετικά «ζητούμενα» παγιδεύονται σε μία σάλα από ένα μυστηριώδη άνθρωπο, μα ταυτόχρονα γι’ αυτούς σανίδα σωτηρίας... Είναι πρόθυμος να τους δώσει ό,τι επιθυμούν, σε κάποιον ένα παιδί, σε κάποιον άλλο ένα παχυλό μεροκάματο, σ’ άλλον ίσως τον ίδιο το θάνατο...Παίζει με τις ζωές τους και μέσα από έντονες συζητήσεις που αναζωπυρώνουν την αιώνια πάλη του καλού με το κακό κινεί τα νήματα για να ξεδιπλώσει τα μυστικά της ψυχής τους...

Ποιος είναι; Γιατί το κάνει αυτό; Ίσως, αν ήξεραν τι τους περιμένει, αυτό που θα έλεγαν να ήταν: «Κράτα με... η Κιβωτός σαλπάρει».

Κι εσύ, σαν άνθρωπος που επίσης πονά, θα ταξιδέψεις τώρα μαζί τους. Μπορείς να το αντέξεις;

«Έτσι ξεκινά το ταξίδι µας στην Κιβωτό. ?εν ξέρω πόσες φουρτούνες και πόσες καταιγίδες θα συναντήσουµε, αν θα υπάρξει µια σύγκρουση που θα αφήσει συντρίµµια πίσω της. Το σίγουρο όµως είναι ότι έχω αναλάβει να σας παραδώσω όλους σώους µόλις ολοκληρωθεί το ταξίδι, χωρίς καµιά απώλεια.»Στο τέλος του ταξιδιού πρέπει όλοι να στέκεστε στα πόδια σας.»Αύριο εσείς θα πιάσετε το τιµόνι της Κιβωτού και θα κυλήσετε πάνω στα κύµατα που δεν είναι τίποτ’ άλλο από τα αισθήµατα που κουβαλούν οι ψυχές σας».

"Μην παίρνεις κι όρκο στον έρωτα" Παπανικολάου Κατερίνα

2010-12-12T02:29:00.000-08:00

"Μην παίρνεις κι όρκο στον έρωτα" Παπανικολάου Κατερίνα

Η Σοφία, παντρεμένη από τα …τρία της, μπορεί να μην κάνει σεξ κρεμασμένη από τον πολυέλαιο, αλλά όλα τα άλλα πηγαίνουν στην ζωή της ρολόι. Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύει… Η Τάνια, αμετανόητη εργένισσα, αισθάνεται ότι είναι πλήρης και ότι βρίσκεται στο απόγειο της επαγγελματικής της καριέρας. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζει… Και η γλυκιά ηρωίδα, η Έλενα, θεωρεί ότι η πάσης φύσης αποχή από τους άντρες θα την κάνει βασίλισσα του ζεν, όταν ξαφνικά ο άντρας που την είχε κάποτε συγκλονίσει, κάνει μία ...μεγαλειώδη επανεμφάνιση στην ζωή της. Επανεμφάνιση η οποία γίνεται κάτω από τις χειρότερες πιθανές συνθήκες, και συνοδεύεται, ενίοτε, από ανορθόδοξες συμπεριφορές! Μια σειρά από γεγονότα, ρίχνει τις μάσκες και βάζει τα πάντα στην θέση τους. Εκεί ακριβώς που θα έπρεπε να βρίσκονται. Στα όρια της τρέλας και πέρα από αυτήν! Εκεί που αναγκαστικά σταματάει το ψέμα και αρχίζει να διακρίνεται ξεκάθαρα η αλήθεια… Γέλιο, συγκίνηση, ρομαντική διάθεση, και πολλές ανατροπές, συνθέτουν μία ιστορία, στην οποία ένα πράγμα είναι το μόνο σίγουρο. Ότι στον έρωτα όλα είναι πιθανά!

Σ' ελλειπτική τροχιά

2010-12-12T02:14:00.000-08:00

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

"Σ' ελλειπτική τροχιά"

ΘΑΝΟΣ ΚΟΣΥΒΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΤΙ

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ

2010-12-12T02:11:00.000-08:00

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ, 2002

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

ΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

Nεκρός ... ετών 15 σε μια δημοκρατία αιώνων...

2010-12-05T14:21:00.000-08:00

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Ετών 15. Mαθητής. Νεκρός από σφαίρα αλήτη ειδικού φρουρού. Σοφία Ψυχογιού. Ετών 23. Eιδική φρουρός. Παραλίγο νεκρή από σφαίρα αλήτη κουκουλοφόρου. ( Σουρωτήρι την έκανε ). H Σοφία θα μπορούσε να ήταν η μεγαλύτερη αδερφή του Αλέξανδρου. Η γειτόνισσά του. Η μακρινή ξαδέρφη του. Ο Αλέξανδρος θα μπορούσε να ήταν ο καλομαθημένος της αδερφός, ο μικρός της ξάδερφος. Ο αδερφός της κολλητής της. Σοφία και Αλέξανδρος. Αλέξανδρος και Σοφία. Μια ζωή χάθηκε. Μια δεύτερη παραλίγο. Και οι δύο ζωές αθώες. Όλες οι ζωές είναι αθώες. Όταν πρόκειται για νέους ανθρώπους. Ακούστηκαν πολλά. Τον είπαν αναρχικό, αλήτη, τσογλανάκι της εποχής του. Αντιεξουσιαστή ( λες και είναι κακό αυτό ), κοπρίτη, πλουσιόπαιδο που γυρνούσε στα Εξάρχεια και προκαλούσε φασαρίες. Δεν ξέρω τι ήταν ο Αλέξανδρος. Κατά τη γνώμη μου ήταν ένα παιδί σαν όλα τα άλλα της ηλικίας του. Πήγαινε στα γήπεδα και πετούσε πέτρες; Ε τότε να σκοτώσουμε όλη την Τούμπα και όλο το Καραϊσκάκη. Αντιδρούσε όταν έβλεπε αστυνομικούς; Ε τότε να σκοτώσουμε όλους όσους το κάνουν και είναι οι περισσότεροι στα 15 μόλις τους χρόνια. Ακούστηκαν πολλά και για εκείνη. Μπατσίνα, δολοφόνα, γουρούνα, βολεμένη και όλα τα γνωστά. Όχι δεν είναι οι αστυνομικοί δολοφόνοι. Απλά βολεύει σε μερικούς να μας παρουσιάζουν την Αστυνομία σαν Δολοφόνους. Όχι. Δεν είναι όλοι οι 15χρονοι αντιρρησίες τσογλάνια και κωλόπαιδα. Σε μερικούς βολεύει να το βλέπουν έτσι. Όχι δεν είμαι υπέρ των κουκουλοφόρων, ούτε κατά των αστυνομικών. Είμαι υπέρ των διαδηλωτών όταν οι πορείες γίνονται ειρηνικά με πανό, συνθήματα άντε και πολλές βρισιές. Κάτι σαν ΠΑΟΚ vs. ολυμπιακός χωρίς βία ας πούμε. Είμαι επίσης υπέρ των αστυνομικών που με βοηθάνε στο δρόμο, που μου μιλάνε όμορφα, με συμβουλεύουν ίσως όταν εκείνοι κρίνουν πως θα πάρω από λόγια. Είμαι εναντίων των αστυνομικών που βαράνε χωρίς λόγο, που κάνουν τα στραβά μάτια όταν τους συμφέρει και ξεφτιλίζουν την αξιοπρέπεια του πολίτη χωρίς έλεος. Είμαι υπέρ των αστυνομικών που δεχόμενοι εντολές να προστατέψουν το κτίριο της Βουλής από πέτρες και όντας όλη μέρα εκεί όρθιοι να δέχονται μπουκάλια, καπνογόνα και πέτρες από 15χρονα τσογλάνια, χτυπάνε. Είμαι υπέρ των αστυνομικών που δέχτηκαν να παραμερίσουν για λίγο την ασπίδα και χαμογέλασαν σε 15χρονα που τους πρόσφεραν λουλούδια. Είμαι υπέρ των 15χρονων που ήταν έξω από τη Βουλή και τα χώνανε στις κυβερνήσεις των λαθών, των τάχα, των κλεφτών και των αλητών. Είμαι υπέρ των αστυνομικών όταν εκείνοι ζητάνε καινούργια αυτοκίνητα και σωστό εξοπλισμό για σωστή ( φυσικά ) χρήση. Είμαι κατά των κυβερνήσεων που δεν δίνει σε αυτούς τους νέους ελπίδα. Είμαι κατά των κυβερνήσεων που στέλνει αστυνομικούς σε σπίτια δημοσιογράφων και πολιτικών και σε ανθρώπους γενικότερα που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν 4 και 5 αν χρειαστεί σεκιούριτι. Είμαι κατά των κυρίων Παπαδάκη, Καμπουράκη, Οικονομέα, Αυτιά, Λυριτζή και Οικονόμου στο συγκεκριμένο θέμα. Έχετε αναφέρει 30 φορές πως κάποιοι δημοσιογράφοι έχουν ακόμα και 10 αστυνομικούς και κανένας σας δε βρήκε τα α____α να τους κατονομάσει. Ωραία τηλεοπτική δημοκρατία έχουμε. Να την χαιρόμαστε. Ο Αλέξανδρος ίσως αργότερα γινότανε αστυνομικός. Η Σοφία ίσως στα 15 της είχε δολοφονηθεί από αστυνομικό. Ε και; Αλλάζει κάτι τώρα; Καταδικάστε τα τσογλάνια που σπάνε καταστήματα και βιτρίνες αθώων πολιτών και καταδικάστε αστυνομικούς που κάνουν χρήση βίας. Το συμπέρασμα μου εμένα είναι το εξής απλό. Σπας βιτρίνα καταστήματος με πέτρα; Πας φυλακή. Σπας το κεφάλι κάποιου που έσπασε μια βιτρίνα με πέτρα; Πας φυλακή. Η βία δεν απαντάτε με βία. Όσο... αστυνομία και παιδιά παραμένουν μαλωμένοι κάποιοι βολεύονται. Απελευθερωθείτε. Κοιτάξτε τον κόσμο αλλιώτικα. Με τα μάτια του διπλανού σας. Και θα πάνε όλα καλά. Το κράτος βολεύεται μια χαρά. Διαίρει και βασίλευε. Και τα δικά τους τα εγκλήματα παραγράφονται. Λες και μετά από 5 χρόνια δεν είσαι κλέφτης. Αυτοί είναι οι κοστουμοφόροι και αυτοί πρέπει να βάλουνε μυαλό. Πόσα λεφτά φάγανε όλα αυτά τα χρόνια; Πόσες οικογένειες βρέθηκαν με αμύθητες περιουσίες? Τι καταφέραμε σαν λαός; Διώξαμε μια Χούντα των συνταγματαρχών και φέραμε δυο χούντες των επιστημόνων. Διαίρει και βασίλευε. Αυτό ξέρουν αυτό κάνουν και όλοι εμείς πέφτουμε στην παγίδα τους. Θα ήθελα να δω μια πορεία οργανωμένη σωστά. Τα παιδιά να κρατάνε τους αστυνομικούς από το χέρι και να προχωράνε προς τη Βουλή. Και τότε ποιος θα πετάει πέτρες; Και σε ποιους; Όλοι μαζί στη Βουλή. Και να μη φύγει κανένας αν δε βγούνε έξω και οι 300. Χωρίς αστυνομία να τους προστατεύει. Χωρίς παιδιά να τους πετάνε πέτρες. Τότε να τους δω. Τον Πάγκαλο να αγκαλιάζει την Κανέλλη, τον Καρατζαφέρη να δίνει φιλάκια με τον Τσίπρα, τον Σαμαρά και την Μπακογιάννη χεράκι χεράκι και τον Παπανδρέου με τον Καραμανλή να κοιτάνε ο ένας τον άλλο με την αμηχανία του χαζού και του χοντρού αντίστοιχα και οι δυο μαζί τον ουρανό περιμένοντας τη θεία φώτιση από πατέρα και θείο έχοντας καταλάβει πως τα κάνανε και οι δυό μαζί σκατά..

Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί πολύ καλύτερα.

Tριανταφυλλίδης Παναγιώτης

Ιδρύθηκε η "Ένωση Συγγραφέων Πιερίας"

2010-12-05T08:40:00.001-08:00

Η επανάσταση δεν υπαγορεύεται. Υπάρχει μία και μόνο δυνατή επανάσταση κι είναι εκείνη που κάνουμε μόνοι μας, εκείνη που ωριμάζει στο κάθε άτομο, που αναπτύσσεται μέσα του αργά, με υπομονή, με ανυποταξία!

2010-11-16T15:12:00.000-08:00

"Μην αφήνετε τον εαυτό σας να παρασύρεται από τα δόγματα, τις στολές, τις δοξασίες, μην αφήνετε τον εαυτό σας να εξαπατάται από αυτόν που σας κυβερνά, από αυτόν που σας υπόσχεται, από αυτόν που σας φοβίζει, από αυτόν που θέλει να αντικαταστήσει έναν αφέντη μ’ έναν καινούργιο αφέντη, μην είστε κοπάδι, για το Θεό, μην καλύπτεστε πίσω από τα φταιξίματα των άλλων, να αγωνίζεστε, να σκέφτεστε με το μυαλό σας, να θυμάστε ότι ο καθένας είναι κάποιος, ένα πολύτιμο, υπεύθυνο άτομο, δημιουργός του εαυτού του, να το υπερασπίζεστε το εγώ σας, πυρήνα κάθε ελευθερίας, η ελευθερία είναι καθήκον, περισσότερο από δικαίωμα είναι καθήκον.

Ξέρεις κανέναν τρόπο να κάνει κανείς πολιτική χωρίς να μπει στην πολιτική των πολιτικών; Εγώ θέλω να κάνω πολιτική. Η πολιτική για εμένα είναι ένα καθήκον, είναι ένα μέσο για αγώνα. Σε τί ωφελεί να αγωνίζεσαι για την ελευθερία αν όταν υπάρχει λίγη ελευθερία δεν τη χρησιμοποιήσεις για να κάνεις πολιτική; Επιχείρησα να σκοτώσω έναν άνθρωπο για να μπορούμε να κάνουμε πολιτική, έσπειρα πόνο για να μπορούμε να κάνουμε πολιτική, πήγα στη φυλακή και στην εξορία για να μπορούμε να κάνουμε πολιτική: θα έπρεπε ίσως τώρα να αποτραβηχτώ στην ιδιωτική μου ζωή; .

Η επανάσταση δεν υπαγορεύεται. Υπάρχει μία και μόνο δυνατή επανάσταση κι είναι εκείνη που κάνουμε μόνοι μας, εκείνη που ωριμάζει στο κάθε άτομο, που αναπτύσσεται μέσα του αργά, με υπομονή, με ανυποταξία! Η επανάσταση είναι υπομονή, είναι ανυποταξία, δεν είναι βιασύνη, δεν είναι χάος, δεν είναι αυτό που σας διηγούνται οι δημαγωγοί με τη μαγική ράβδο. Μη δίνετε προσοχή σε όποιον σας υπόσχεται θαύματα, μη δίνετε προσοχή σε όποιον αναλαμβάνει να αλλάζει τα πράγματα ώσπου να πεις τρία σαν μάγος. Οι μάγοι δεν υπάρχουν. Τα θαύματα δεν υπάρχουν. Οι αρχηγοί σας κοροϊδεύουν, ηλίθιοι, που είστε συνηθισμένοι να σας σέρνουν όλοι από τη μύτη, να υποκύπτετε. Αυτή η επίφαση της δημοκρατίας μπορεί να σβήσει με ένα φύσημα αν ακολουθήσετε τις φλυαρίες των ψευτοεπαναστατών! Ας την κρατήσουμε σφιχτά τη λίγη αυτή ελευθερία που μας χαρίστηκε με το αίμα της Κύπρου. Χαρισμένη, ναι, και η χαρισμένη ελευθερία δίνει πάντοτε πικρούς καρπούς"

Αλέκος Παναγούλης

ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ_ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ BLUES

2010-09-09T13:15:00.000-07:00

ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ - ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ Σ'ΑΓΑΠΗΣΑ

2010-09-09T13:13:00.000-07:00

ΡΑΜΜΑΤΑ

2010-09-08T04:52:00.000-07:00

"Την Τρίτη 31 Αυγούστου η 3χρονη κόρη μου Παρασκευή Ζούνζουρα *(18,5 κιλά) έκοψε λίγο το πόδι της με ένα γυαλί. Κάναμε 4 ράμματα στα επείγοντα του νοσοκομείου στο κέντρο της Κατερίνης, μολις τελείωσε ο γιατρός μας είπε: μετά απο μία εβδομάδα ελάτε παλι εδώ να βγάλουμε τα ράμματα.

Σήμερα Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου στις 9 και τέταρτο φτάνω στην πόλη παρκάρω περίπου 300 μέτρα μακριά απο το νοσοκομείο παίρνω αγκαλιά την μικρή μου ( που κατάλαβε οτι θα πάμε στον γιατρό και γκρινιάζει ) και ξεκινάω.
Φτάνω στην είσοδο και βλέπω ένα περήφανο πανό να γράφει: ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΜΕ ΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!
Ξαναπερπατάω άλλα 300 μέτρα με την μικρή χαρούμενη που δεν θα πάμε στον γιατρό,
ξαναμπαίνω στο αυτοκίνητο, ξεπαρκάρω και βούρ για το Κεραμίδι.
10 παρά παρκάρω περίπου 200 μέτρα απο την κεντρική πύλη για τα επείγοντα.
Φτάνω εκεί με την μικρή στην αγκαλιά ( γιατί στο μεταξύ κοιμήθηκε ), ο σεκιουριτάς μου λέει να πάω στις πληροφορίες, διασχίζω μία απόσταση περίπου 350 μέτρων και αρχίζω να ιδρώνω.

Στίς πληροφορίες μια ευγενέστατη κυρία με την ζεστασιά της μονιμότητας της θέσης της
ζωγραφισμένη έντονα στο πρόσωπο της μου λέει πως για να βγάλω τα ράμματα θα πρέπει να πάω στο χειρουργικό τμήμα που είναι στην άλλη είσοδο του νοσοκομείου που βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά του κτιρίου απο αυτήν που βρίσκομαι τώρα αλλα δυστυχώς δεν μπορω να πάω εκεί παρα μόνο με το αμάξι...

Περπατάω τα 500 μέτρα πίσω στο αυτοκίνητο με την μικρή να κοιμάται ακόμα,
μπαίνω βρίζοντας χαμηλόφωνα στο αυτοκίνητο για να μην την ξυπνήσω και οδηγάω
περιμετρικά του κτιρίου μεχρι την επόμενη είσοδο.

Φτάνω εκεί στις 10 και κάτι παρκάρω ακριβώς απέναντι απο την είσοδο σε απόσταση που να μην ενοχλώ και πάω να ξαναπάρω την μικρή αγκαλιά για να συνεχίσω, ακούω μια φωνή
ενός ηλικιωμένου που μάλλον έχει ήδη βγεί στην σύνταξη και δουλεύει για χόμπι να λέει:
εκεί απαγορεύεται!

Του λέω σεβόμενος τα άσπρα του μαλλιά σε πολύ ήρεμο τόνο οτι δεν ειμαι διατεθειμένος να ξαναμπώ στο αυτοκίνητο και οτι σε 5 λεπτά θα έχω φύγει.
Χαμογελάει σαν να ξέρει κάτι που εγω ούτε να το φανταστώ μπορώ.
Περπατάω 300 μέτρα απο την πύλη με την μικρή αγκαλιά στο μεταξύ να εχει ξυπνήσει και να γκρινιάζει γιατι κατάλαβε οτι τελικά θα πάμε στον γιατρό.
Φτάνω σε κάτι διαδρόμους με ταμπέλες και μετα απο 5 λεπτά βρίσκομαι έξω απο ενα ιατρείο που γράφει στην πόρτα: Χειρουργικό.

Η πόρτα είναι μισάνοιχτη,

- Καλημέρα μπορούμε να βγάλουμε εδω 4 ράμματα?
- Ραντεβού έχετε?
- Τί ραντεβού?
- Πρέπει να έχετε ραντεβού κύριε!
- Πλάκα μου κάνετε?
- Σας παρακαλώ κύριε. Τί τρόπος ειναι αυτός?
- Μα πρίν μία εβδομάδα ο γιατρός μου είπε απλά να έρθω να τα βγάλουμε.
- Εγώ δεν φταίω σε τίποτα όμως, πείτε μου όνομα.

Βγάζει ένα χαρτί απο ένα μπλοκ κι αρχίζει να το συμπληρώνει.

- Ζούνζουρας Κωνσταντίνος.
- Το όνομα της μικρής?
- Ζούνζουρα Παρασκευή
- Τί ασφάλεια έχετε?
- ΙΚΑ.

Μου δίνει το χαρτί και λέει:
Πηγαίνεται στο τέλος του διαδρόμου ( περίπου 150 μέτρα ) να κλείσετε ένα ραντεβού.
Χωρίς να έχω αφήσει την μικρή κάτω γιατι στο μεταξύ δεν γκρινιάζει αλλα κλαίει περπατάω προς την γραμματεία και συνειδητοποιώ απο τον ιδρώτα στην πλάτη μου οτι το καινούργιο νοσοκομείο μας δεν εχει κλιματισμό (ασχετο).
Φτάνω εκεί κι ένας υπάληλος με την σιγουριά οτι θα πάρει τετραψήφια σύνταξη ζωγραφισμένη στο ήρεμο βλέμμα του με ρωτάει τι θέλω.
Του δίνω το χαρτί που πήρα απο την γιατρό πριν και του λέω: θέλω ένα ραντεβού για να βγάλουμε 4 ράμματα απο το παιδί.

Ακολουθεί ο εξής διάλογος:

- Πείτε μου το όνομα.
- Ζούνζουρας Κωνσταντίνος.
- Το όνομα της μικρής?
- Ζούνζουρα Παρασκευή.
- Τί ασφάλεια έχετε?
- ΙΚΑ.

Τα γράφει κι αυτός σε ένα χαρτί ( στο μεταξύ η μικρή έχει ξανακοιμηθεί στην αγκαλιά μου κι εγώ δεν νιώθω τα πόδια μου ) και μου λέει:

Πηγαίνετε δίπλα στο ταμείο να πληρώσετε 3 ?...κι είστε έτοιμος!

Η ώρα εχει πάει 10 μισή πηγαίνω βρίζοντας στο ταμείο, με το ένα χέρι κρατάω το παιδί μου και με το άλλο ψάχνω τις τσέπες μου βρίσκω ενα 2ευρω...

Περπατάω τα 400 μετρα πάνε έλα με την μικρή ακόμη να κοιμάται στην αγκαλιά μου μέχρι το αυτοκίνητο για να πάρω το ένα ευρώ να συμπληρώσω και φτάνω καταϊδρωμένος στο ταμείο.

Εκεί μια κυρία ζητάει κατι χαρτιά για την κόρη της που θέλει λέει να πάει να σπουδάσει κάπου μακριά για να φύγει απο το σπίτι και τέτοια, η κυρία που την εξυπηρετεί είναι γνωστή της και της λεει οτι και η δική της κόρη έκανε το ίδιο μα μετά απο ένα μήνα το ειχε μετανιώσει, παιδιά είναι, τι να πεις κλπ κλπ ,με τα πολλά φτάνει και η σειρά μου, με ρωτάει ευγενικά τί θέλω, της δίνω το χαρτί με τα 3? και της απαντώ:

θέλω να πληρώσω 3? για να βγάλω 4 ράμματα...

ακολουθεί ο εξής διάλογος!

- Πείτε μου το όνομα.
- Ζούνζουρας Κωνσταντίνος.
- Το όνομα της μικρής?
- Ζούνζουρα Παρασκευή.
- Τί ασφάλεια έχετε?
- ΙΚΑ γαμώ το στανιό μου!
- Πως μιλάτε έτσι κύριε?

Μου δίνει νευρικά το χαρτί, το παίρνω τσατισμένος, γυρνάω χωρίς να πω ευχαριστώ
και περπατάω με το παιδι αγκαλιά και να κλαίει τα 150 μέτρα μέχρι το χειρουργικό.
Στις 11 ακριβώς χτυπάω την πόρτα και μπαίνω μεσα κατακόκκινος...
μία νοσοκόμα με ρωτάει τι θέλω, της δίνω το χαρτί απο το ταμείο και λέω οτι έχω ραντεβού για να βγάλω 4 ΡΑΜΜΑΤΑ!

ακολουθεί ο εξής διάλογος!

- Πείτε μου το όνομα
- Νίκος Γκάλης.
- Το όνομα της μικρής?
- Αννα Ψαρούδα Μπενάκη!!!
- Τί λέτε κύριε?
- ΙΚΑ γαμώ το στανιό μου!
- Πως μιλάτε έτσι κύριε? Είστε τρελός?
- Όχι τρελός δεν είμαι αλλα έχω έρθει εδώ απο το πρωί και με έχετε τρελάνει
για να βγάλω 4 ράμματα! Μου εχουνε κοπεί τα χέρια να το κουβαλάω με ρωτήσατε τόσες φορές το όνομα του παιδιού, λές και στο μισάωρο που χρειάστηκα για να κόψω το ραντεβού είχα και το χρόνο να το ξαναβαφτίσω!

Βγάλτε τα ράμματα επιτέλους!

Η επέμβαση για να βγούν τα ράμματα χρειάστηκε 5 λεπτά στο σπίτι έφτασα 12 παρα τέταρτο.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να συγχαρω όλους τους συμπολίτες μου και να ευχηθώ με γειά
το καινούργιο νοσοκομείο. Όσο για τους γιατρούς, τις νοσοκόμες και τους υπαληλους στα γραφεία εύχομαι απο τα βάθη της καρδιάς μου αν ποτέ χρειαστούν βοήθεια απο το νοσοκομείο να τους δοθεί ακριβώς το ίδιο.

Κώστας Ζούνζουρας.

(CU' MME) - M. Martini - R. Murolo - E. Gragnaniello

2010-09-05T14:25:00.002-07:00

Τα φυλλάδιά σας θα πάνε στην ανακύκλωση...

2010-09-05T14:05:00.000-07:00

Κάθομαι και ακούω τελευταία διάφορες συζητήσεις μεταξύ νυν και πρώην πολιτικών, πολιτευτών

και γενικότερα ενδιαφερομένων περί εκλογών και εκλογικών διαδικασιών. Το τελικό συμπέρασμά μου είναι το εξής. Για κάποιον που ενδιαφέρεται να προσφερθεί και να προσφέρει στον τόπο του, κύριο λόγο παίζει το πόσα χρήματα είναι διατεθειμένος να σπρώξει στην εκλογική και πολιτική αγορά. Ακούω διάφορους να μιλάνε για χιλιάρικα σαν να είναι στραγάλια. Σίγουρα δεν υπονοώ πως τα χρήματα τους είναι χρήματα κλεμμένα μα θεωρώ τελείως άχρηστο να πετάνε τόσα χρήματα για προεκλογικές διαδικασίες. Τόσο πολύ πια έχουν όλοι αυτοί να προσφέρουν που χάνουν χρήματα πετώντας τα δεξιά κι αριστερά, σε εφημερίδες, σε φυλλάδια, σε τραπεζώματα και στα γνωστά σε όλους μας κεράσματα; Που είναι τα επιχειρήματά τους, που είναι τα έργα τους, που είναι η πολιτευσή τους και που η αντιπολίτευση των άλλων; Πείθουν ίσως καλύτερα με μπύρες και τηγανιές παρά με θέσεις, επιχειρήματα και κυρίως έργα. Αν δε βάλεις τουλάχιστον ένα κατοστάρικο, άκουσα τις προάλλες να λένε, δε μπορείς να εξασφαλίσεις έναν αξιοπρεπή αγώνα... Και φυσικά εννοούσε εκατό χιλιάδες ευρώ σε εποχές δύσκολες οικονομικά και ηθικά...

Με την ίδια λογική αν ο καθένας από μας είχε τη δυνατότητα να ξοδέψει περισσότερα από αυτούς θα ήταν την άλλη μέρα δήμαρχος και βουλευτής και περιφερειάρχης. Επικοινωνιακές πολιτικές και οικονομικά κίνητρα είναι τελείως άχρηστα για κάποιον που όντως θέλει να προσφέρει και μπορεί. Μα είναι έτσι δυστυχώς δομημένη η κοινωνία μας, που τα αυτονόητα καμία σημασία δεν έχουν.

Τι προτείνω; Αντί να ξοδέψετε όλοι μαζί οι 500 υποψήφιοι γύρω στο ένα εκατομμύριο ευρώ, μαζευτείτε να πιείτε ένα καφέ και αποφασίστε να κάνετε όλοι μαζί ένα κοινό έργο. Τους καφέδες εκείνους τους κερνάω εγώ χωρίς παρεξήγηση. 'Ενα έργο κοινής αποδοχής με την υπογραφή όλων σας. Είτε αυτό θα είναι σχολείο, είτε πολιτιστικό κέντρο, είτε πολυχώρος, είτε ένα δεύτερο πάρκο. Πολλά πράγματα μπορεί να κάνει κάποιος με τόσα χρήματα. Κερδίστε τον κόσμο με έργα και φυσικά
με πράξεις. Μη μοιράζετε φυλλάδια, μη βγάζετε αφίσες, μην κερνάτε όλο τον κόσμο καφέδες και μπύρες. Μην κάνετε πολυέξοδες συνεδριάσεις και κυρίως μην ξοδεύετε τα χρήματά σας άσκοπα. Δικά σας είναι σίγουρα. Δουλεμένα πολλές φορές μέχρι το τελευταίο ευρώ. Δεν το αμφισβητεί
κανείς. Πάρτε την ευκαιρία να γίνετε τοπικοί ευεργέτες. Αυτά ακούγονται και αυτά μένουν στις επόμενες γενιές. Τα φυλλάδιά σας θα πάνε στην ανακύκλωση, αφού πρώτα γίνουν μπλοκάκια σε καφενεία για να γράφουνε οι παππούδες μας το σκορ στην πρέφα, οι τηγανιές σας θα γίνουν λίπος σε ήδη παχύσαρκους ανθρώπους, οι συνελεύσεις σας θα είναι χρήσιμες απλά και μόνο για φωτογράφους και μαγαζάτορες, οι μπύρες που κερνάτε θα κάνουν ακόμα πιο πλούσιες γερμανικές και ολλανδικές εταιρίες, οι αγορασμένες συνεντεύξεις σας θα κάνουν ακόμη πιο πλούσιους τους μεγαλοεκδότες μα την επομένη των εκλογών κανείς δε θα θυμάται τίποτα. Κάντε κάτι άλλο λοιπόν. Κάτι διαφορετικό. Κάτι νέο. Κάτι που θα μείνει για τα επόμενα 20, 30 , 40 χρόνια...στην πόλη μας και θα παράγει ιδέες, σκέψεις, μόρφωση, ψυχαγωγία, διάθεση για περαιτέρω προσφορά και φυσικά θα δημιουργήσει μια νέα γενιά διαφορετικη από τη δική σας. Με συγχωρείτε πολύ μα κινδυνεύουμε να γίνουμε κι εμείς οι νέοι σαν τα μούτρα σας. Να γίνουμε πολύ λιγότερο σαν τους παππούδες μας και πολύ περισσότερο σαν τους πατεράδες μας. Να γίνουμε ζήτουλες θέσεων, ζήτουλες ιδεών, ζήτουλες προσωπικότητας και ζήτουλες γενικότερα. Να καταναλώνουμε απλά και μόνο περιμένοντας κι εμείς με τη σειρά μας να γεράσουμε, να ασπρίσουν τα μαλλιά μας για να παραδεχτούμε στις μεθεπόμενες γενιές τα λάθη μας.

Για ενδεχόμενη συζήτηση οι καφέδες σας κερασμένοι...
Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης

Ένωση συγγραφέων Κατερίνης.

2010-09-05T13:59:00.000-07:00

Πρόταση προς τον πολιτιστικό οργανισμό του Δήμου Κατερίνης και προς κάθε ενδιαφερόμενο.

Ένωση συγγραφέων Κατερίνης. Μήπως έφτασε η ώρα; Πόσοι άραγε είμαστε στην Κατερίνη αυτοί που γράφουμε; Πόσοι αυτοί που θα θέλανε να γράψουνε; Δε θα έπρεπε ίσως να μαζευτούμε επιτέλους και να ιδρύσουμε μια ένωση συγγραφέων στην πόλη μας; Τελευταία ακούγεται ολοένα και περισσότερο αλλά δυστυχώς διακρίνω από πολλούς μια αναβλητικότητα η οποία δε βοηθάει σε τίποτα.Παίρνω το λόγο εγώ λοιπόν ως νεώτερος όλων για να προτείνω επίσημα την ίδρυση της Ένωσης αυτής. Παίρνω το λόγο μη έχοντας προβληματισμούς για το ποιος θα προεδρεύσει της ένωσης και για το ποιος θα έχει λόγο ύπαρξης σε αυτήν. Ας είναι όποιος πραγματικά αγαπάει αυτό που κάνει κι έχει την διάθεση να βοηθήσει. Μια ένωση λογοτεχνών πιστεύω θα πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους όσους γράφουν ασχέτως αν έχουν εκδόσει τα έργα τους. Ας μη γελιόμαστε. Ποιος είναι αυτός που μπορεί να θεωρηθεί συγγραφέας και ποιος πραγματικά μπορεί να τον κρίνει; Το να ακούω μέσα στην ίδια μου την πόλη για ελίτ λογοτεχνών αν μη τι άλλο γελοίο μου φαντάζει.Η διάδοση, καλλιέργεια και ανάπτυξη της Λογοτεχνίας, Ιστορίας και Λαογραφίας του τόπου μας θα είναι κύριο μέλημα της ένωσης καθώς και η ανάπτυξη μεταξύ των μελών δεσμών αλληλεγγύης, φιλίας και συναδέλφωσης.Η υποβοήθηση και η προβολή του έργου των μελών η οποία θα γίνεται με την οργάνωση ποικίλων πνευματικών εκδηλώσεων,με τη δημιουργία Λέσχης ανάγνωσης καθώς και με διαγωνισμούς λογοτεχνίας και ποίησης για τους μαθητές των σχολείων της πόλης.Το προτείνω λοιπόν πετώντας το μπαλάκι στους πιο παλιούς από μένα για μα δραστηριοποιηθούν και να το πράξουν. Στα καφενεία πολλά λέγονται επίσημα και πολλά ανεπίσημα και πολλοί είναι αυτοί που λένε πως θα επωμιστούν την ευθύνη της ίδρυσης ενός τέτοιου συλλόγου μα στη συνέχεια δεν ξέρω γιατί δεν το κάνουν. Ίσως οι έως τώρα συγγραφείς της πόλης μας έχουν ως μοναδικό τους στόχο την προσωπική τους - τελευταία - δόξα, ή το πώς θα πουλήσουν κάποια από τα βιβλία τους στη νομαρχία ή στους φορείς της πόλης, ίσως πάλι διότι άλλοι συγγραφείς, ποιητές, σκηνοθέτες και άνθρωποι όλων των τεχνών και των γραμμάτων αποφασίζουν να πολιτευτούν, ίσως απλά και μόνο ίσως διότι για όλα όσα απλά υπόσχονται βρίσκουν πάντα ένα χαζορομαντικό σαν εμένα να τους πιστεύει.Tώρα θα αναρωτηθείτε εγώ γιατί ενδιαφέρομαι τόσο; Διότι στην πρώτη μου συγγραφική προσπάθεια (που δόξα το Θεό προχώρησε) 8 μήνες πριν, κανείς δεν ήρθε να με συμβουλέψει, να με βοηθήσει, να μου πει 5 πράγματα χρήσιμα. Αυτό εγώ δε θέλω να γίνει σε άλλους νέους που έχουν το μεράκι να γράφουν. Μόνοι οι δημοσιογράφοι με βοήθησαν μα και αυτοί πέρα βέβαια από τη δωρεάν πρoώθηση που μου έκαναν δε μπορούσαν να κάνουν περισσότερα. Ονόματα όσων μπορούσαν να βοηθήσουν και δεν το έκαναν δε χρειάζεται να πούμε , θα ειπωθούν όλα με τη σειρά τους. Ίσως γι αυτό δεν πάμε μπροστά σαν πόλη. Όχι σαν δήμος μα σαν δημότες. Θα παρακαλέσω λοιπόν προσωπικά τον κύριο Καρατζόγλου και κάθε άλλο υπεύθυνο του πολιτιστικού οργανισμού να μας μαζέψει με δική του πρωτοβουλία διότι όπως φάνηκε από μόνοι μας είμαστε ανίκανοι αργανωτικά. Κόσμος υπάρχει. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν κάτι, όλοι μαζί, που θα βοηθήσει την πόλη, τη νεολαία της πόλης και τα νέα μυαλά που έρχονται από πίσω δίνοντας τους τη δυνατότητα έκφρασης μακριά από παλιομοδίτικες απόψεις περί δήθεν πνευματικής ελίτ. Καλό είναι να είναι ανοιχτό σε όλους όσους γράφουν από μαθητές έως παππούδες έστω κι αν γράφουν και σε χαρτοπετσέτα... Ας μην υπάρχει βιβλίο δεν πειράζει. Η έκδοση ενός βιβλίου, όταν αυτό έχει γίνει σε λίγα αντίτυπα και με έξοδα δικά μας, στα στενά μάλιστα πλαίσια μιας επαρχιακής πόλης, αντιστοιχεί σε ένα πακέτο χαρτοπετσέτες με όμορφα στιχάκια. Για αυτό και αν μπορεί να θεωρηθεί συγγραφέας κάποιος που είχε 1.000 ευρώ για το βιβλιοπωλείο - εκδότη, άλλο τόσο μπορεί να θεωρηθεί λογοτέχνης και ο μαθητής Λυκείου που έγραψε ένα συγκινητικό γράμμα στην κοπέλα του που μόλις τον χώρισε ή στον φίλο του που έπεσε θύμα τροχαίου. Κατά των κλειστών λόμπι των δήθεν κουλτουριάρηδων λοιπόν και αναμένουμε νέα....

Με εκτίμηση

Η ζωή μας μια φορά μας δίνεται - Χρόνης Μίσσιος

2010-07-27T09:08:00.000-07:00

«Χωρίσαμε τη μέρα σε πτώματα στιγμών, σε σκοτωμένες ώρες που τις θάβουμε μέσα μας, μέσα στις σπηλιές του είναι μας, μέσα στις σπηλιές όπου γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας, και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν «αξίες, σαν ανάγκες», σαν «ηθική», σαν «πολιτισμό». Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να κάνουμε έρωτα, ν απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας» «Και την ιστορία την πουτάνα έτσι τη γράφουνε, και οι αστοί και οι κομμουνιστές: οριζόντια, ισόπεδη. Μιλάνε για λαούς, μιλάνε για μάζες, κανένας απ αυτούς δεν μπόρεσε ποτέ να νοιώσει την ένταση. Το πάθος, την κορύφωση και την πτώση κόσμων ολόκληρων, σ ένα μοναχά εικοσιτετράωρο από τη ζωή του επαναστάτη. Ξέρουν γράμματα, διαβάζουν, γράφουν, και δεν κατάλαβαν ποτέ πως ο κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος ολόκληρος, είναι μια ολόκληρη ιστορία Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξανακαταχτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μαστρο-Στέφανο τότε μοναχά οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία, τι κοστίζει η συμμετοχή, τι θα πει η φράση «εκατό χιλιάδες νεκροί» ή «βασανίζεται ένας άνθρωπος σε κάποια ασφάλεια». Τότε οι άνθρωποι θα ξέρουν τι θα πει φυλακή, τι σημαίνουν τα πολιτικά λάθη»

Χρόνης Μίσσιος

Αφιερωμένο στον Σωκράτη

2010-07-20T14:07:00.000-07:00

Ο ΝΟΜΟΣ

Τον Νόμο τον δημιούργησαν για όλους τους ανθρώπους
Μα καταλαβαίνω στα 15 μου πως τον φτωχό και τον αδύναμο ορίζει
Είναι σαν τον ιστό της αράχνης
Τα μικρά ζωύφια πιάνονται πάνω του , ενώ τα μεγάλα τον διαλύουν....
Είναι σαν την Θάλασσα, όταν είναι φουρτουνιασμένη και παγωμένη
Μας πετούν μέσα κι όποιος σωθεί , μάλλον όποιος πνιγεί
Όταν είναι γαλήνια την γεύονται άλλοι ,εμείς μόνο κοιτάμε
Νόμος γεμάτος παράθυρα και πόρτες όχι όμως για μένα
Μου κλείνεις τις πόρτες της Ζωής τις πόρτες διαφυγής
Με θέλεις ξένη, εξόριστη , φιλοξενούμενη χωρίς πολιτικά δικαιώματα χωρίς όνειρα
Στην ίδια μου την χώρα
Γιατί διάλεξες εμένα για την Αποκάλυψη ?
Γιατί ?

Σιαμάγκα Θ. Χριστίνα

Μαθήτρια Γυμνασίου Κατερίνης

Χορός στο Φως - Παπανικολάου Μίνα

2010-07-02T10:39:00.000-07:00

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ-Αθήνα

Τα 12 θετικά της κρίσης

2010-07-02T06:28:00.000-07:00

1.Θα αναβιώσει το συσσίτιο της γειτονιάς και έτσι θα αναθερμανθούν και πάλι οι σχέσεις στις γειτονιές όπου κανείς πλέον δε λέει καλημέρα στον άλλον.

2. Τα παιδιά δε θα φεύγουν ούτε στα 40 από το πατρικό τους και θα μπορούν έτσι να φροντίζουν τους γονείς τους χωρίς να ξοδεύουν σε γηροκομεία και αποκλειστικές.

3. Θα ξαναζωντανέψει το ταβερνάκι της γειτονιάς, που με ελάχιστα ή και βερεσέ θα καλύπτει τη βραδινή έξοδο.

4. Θα λανσαριστεί νέα μόδα διατροφής, όπως ρεβίθια αλάδωτα με ρίγανη, ρύζι με μαραθόσπορο και ραδίκια ποσέ.

5. Θα γνωρίσει νέες δόξες ο Καραγκιόζης με παραστάσεις όπως Ο Καραγκιόζης στο Βατοπέδι, Ο Καραγκιόζης Υπουργός, Ο Καραγκιόζης τραπεζίτης, Ο Καραγκιόζης χρηματιστής…

6. Δεν θα χρειασθεί να ολοκληρωθεί το πείραμα CERN, μιας και... οι επιστήμονες θα έχουν μπροστά τους ολοζώντανο το μεγάλο «ΜΠΑΜ».

7. Ο ρατσισμός θα δεχθεί ένα ισχυρό χτύπημα, γιατί οι αλλοδαποί ξέρουν περισσότερα από φτώχεια και πείνα, και μπορούν να μας διδάξουν τα «μυστικά» της επιβίωσης.

8. Θα εκτιναχθεί στα ύψη ο δημογραφικός δείκτης – κάτι πρέπει να κάνεις για να σκοτώσεις την ώρα σου όταν δεν έχεις δουλειά.

9. Θα ανέβει το μορφωτικό επίπεδο, αφού οι μαθητές θα το ρίξουν στο διάβασμα λόγω αφραγκιάς.

10. Θα αναβιώσει η φιλική εταιρία, η γιάφκα, το κρυφό σχολείο, οι αντιστασιακές ομάδες ενάντια στο ανάλγητο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις παραφυάδες αυτού.

11.Θα αυξηθούν οι συνδέσεις adsl γιατί το internet είναι φτηνό μέσο «διασκέδασης». Που λεφτά για έξω…

12. Τέλος στην παχυσαρκία, η οποία κάνει θραύση στην Ελλάδα! Θα τρώμε λιγότερο (οι τιμές έχουν κορυφωθεί ενώ οι μισθοί έχουν πατώσει), θα κάνουμε περισσότερη γυμναστική (για να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας εκεί που πήγε το πετρέλαιο), θα περπατάμε περισσότερο (εκεί που πήγε η βενζίνη). Θα γίνουμε ένας λαός κομψός και «φιτ».

Πηγή : http://pournari.blogspot.com/

Φεστιβάλ Ολύμπου

2010-06-30T09:34:00.000-07:00

Φεστιβάλ Ολύμπου

Ο Θεσμός:

Εδώ και 39 χρόνια είναι ένας από τους πιο καταξιωμένους πολιτιστικούς θεσμούς στην συνείδηση των κατοίκων της κεντρικής Μακεδονίας αλλά και της Θεσσαλίας. Δεν είναι τυχαίο πως πέρυσι την έναρξη του Φεστιβάλ κήρυξε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας με όλη την επισημότητα που απαιτεί αυτό.
Το Φεστιβάλ Ολύμπου που πραγματοποιείται κατά τους θερινούς μήνες, Ιούλιο και Αύγουστο, υποδέχεται κάθε χρόνο πάνω από 50.000 θεατές και περιλαμβάνει σειρά θεατρικών παραστάσεων τόσο από το αρχαίο ελληνικό δραματολόγιο ( τραγωδίες, κωμωδίες ) όσο και από το σύγχρονο ελληνικό και ξένο θέατρο. Ξεχωριστοί ηθοποιοί και αξιόλογα θεατρικά σχήματα ( Εθνικό Θέατρο, Κρατικό Θέατρο Βορ. Ελλάδος, Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. κ.ά. ) έχουν φιλοξενηθεί με διαχρονικά και υψηλής ποιότητας έργα στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων του Φεστιβάλ.
Μαγευτικές όμως κάνουν τις βραδιές του καλοκαιριού και οι συναυλίες με πολυαγαπημένες «φωνές» της λαϊκής, έντεχνης, σύγχρονης, παραδοσιακής και ροκ μουσικής σκηνής. Τραγουδιστές διεθνούς και πανελλήνιας φήμης ( Ν. Μούσχουρη, Milva, Cezaria Evora,Μ. Φαραντούρη, G. Bregovic, Γ. Νταλάρας, Μαρινέλλα, Χ. Αλεξίου, Μιχ. Χατζηγιάννης, Μ. Φραγκούλης, Μ. Μητσιάς κ.ά. ) έχουν κάνει την εμφάνισή τους πέραν της μίας φοράς στο Φεστιβάλ.
Έργα ζωγραφικής και ψηφιδωτού, θεατρικά κουστούμια είναι μερικές από τις πολυποίκιλες εκθέσεις κορυφαίων δημιουργών που παρουσιάζονται κάθε χρόνο και που αποτελούν σημεία αναφοράς και αποτύπωσης της ιστορικής στιγμής και της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας.
Στην προσπάθεια ανακάλυψης της ιστορικής αλήθειας, χαρακτηριστικές είναι κάθε χρόνο οι αρχαιολογικές ομιλίες που πραγματοποιούν καθηγητές Αρχαιολογίας, με επικεφαλή τον κ. Δ. Παντερμαλή, οι οποίοι παρουσιάζουν τις έρευνες και τα αποτελέσματα από τα τελευταία ανασκαφικά τους έργα.

Δείτε το πρόγραμμα εδώ...

http://www.citizen.gr/portal/images/stories/festivalolympou/39FESTIVALOLYMPOU.pdf

Μπιζμπιζέ πολιτισμός βιβλιοπαρουσιάσεων στη μικρή μας πόλη ...

2010-06-25T15:34:00.000-07:00

Σημείωμα του συγγραφέα

Όλοι οι χαρακτήρες αυτού του άρθρου

αποτελούν αποκλειστικά προϊόντα
αρρωστημένης φαντασίας ( ; ) και οποιοσδήποτε
ισχυριστεί ότι είναι είναι ένας από αυτούς θα υποστεί της συνέπειες του νόμου…

ή αλλιώς

Η ιστορία που ακολουθεί είναι φανταστική.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα είναι
καθαρά συμπτωματική. Ειδικά με σένα παλιομαλάκα…

            Γεμίσαμε βιβλία. Ξεμείναμε από αναγνώστες. Χορτάσαμε πολιτιστικούς συλλόγους, ενώσεις συγγραφέων υπό σύσταση, λόγιους με ύφος πανεπιστημιακό να κάνουν αναλύσεις, δήθεν εραστές του καλού βιβλίου, ειδικούς αναλυτές και σνομπ επιδειξίες του ίδιου τους του εαυτού. Είτε πας σε γάμο, είτε είσαι καλεσμένος σε βαφτίσια, ή πας σε κηδεία ένα και το αυτό.΄Μπορείς να πας απευθείας σε μια παρουσίαση ενός βιβλίου, να δείξεις το καινούργιο σου ταγιεράκι, το πολιτιστικό σου επίπεδο παρκάρωντας παράνομα πάνω στο πεζοδρόμιο ή ακόμη και μέσα στο πάρκο, να κάνεις της δημόσιες σχέσεις σου καπνίζοντας στο φουαγιέ μπαλκόνι, ρίχνοντας κάπου κάπου μια κρυφή ματιά στο πάνελ και χειροκροτώντας δίχως νόημα.
                       Το βιβλίο θα παρουσιαστεί ούτως ή άλλως, όπως θα δωθεί και το όνομα στο παιδί, όπως ακριβώς με τον ίδιο τρόπο θα μπεί μέσα στη γη ο πεθαμένος. Φυσιολογική ροή των πραγμάτων, εκ των πραγμάτων αναμενόμενη. Παρακολουθούμε την εκδήλωση ξέροντας την κάθε επόμενη στιγμή της. Γνωρίζουμε από την αρχή ως το τέλος τι θα γίνει. Το πάνελ σχεδόν πάντα το ίδιο με λίγους πάντα από τους φορείς τους ίδιους καλεσμένους για να προλογίσουν, είναι εκεί και οι πιο επώνυμοι της πόλης, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, πρόεδροι οργανισμών στις πρώτες πάντα σειρές, λες και η κουλτούρα, το επίπεδο και η καλλιέργεια έχει να κάνει με το που κάθεσαι, το τι φοράς, το ποιοί κάθονται δίπλα σου και το τι φοράνε κι αυτοί φυσικά. Στη μέση του πάνελ ο συγγραφέας και στην άκρη ο εκδότης ή ο βιβλιοπώλης που έχει καλέσει τους καλλιτέχνες. Καλωσορίζει, ευχαριστεί τους ομιλητές, ασχέτως αν τους συμπαθεί ή όχι, ευχαριστεί το Δήμο που παραχώρησε το χώρο - σαν να ευχαριστεί το Θεό που του επιτρέπει να ζει και να αναπνέει. Οι ομιλητές παίρνουν το λόγο ένας ένας.
               Έτσι κι αλλιώς όλοι τα ίδια θα πούνε με διαφορετικό..ίσως...χαμόγελο. Αυτά που λένε κάθε φορά που τους καλούν σε παρουσίαση βιβλίου. Αλλάζουν κάποια ονόματα, βάζουν τον τίτλο του νέου βιβλίου στη θέση του προηγούμενου που παρουσίασαν και νά την η ομιλία τους!Πανέτοιμη!
Άρα η σειρά των ομιλιών δεν έχει σημασία. Το άνευ περιεχομένου έτοιμο και καλουπωμένο μοτίβο όπου και να το βάλεις την ίδια δουλειά κάνει. Πάντως,για να είμαι και ακριβοδίκαιος, για να είναι καλή και επιτυχημένη μια βιβλιοπαρουσίαση πρέπει να ειπωθούν συγκεκριμένα λόγια. Κάπως σαν τα λόγια του παπά στις θρησκευτικές τελετές που προανέφερα. Εδώ είναι όλη η ουσία, η σημασία, η συναισθηματίκοτητα του συγγραφέα, τα νοητικά ταξίδια πριν και μετά το ανάγνωσμα.Και πάνω από όλα το γεγονός ότι κανείς από τους ομιλητές δεν έχει διαβάσει το βιβλίο! Ούτε και το κοινό από κάτω έχει διαβάσει το βιβλίο. Από κοινωνική υποχρέωση βρίσκεται εκεί, όπως και στις τελετές που λέγαμε. Κάνει πως ακούει, αλλά ονειρεύεται παντόφλες, καναπέ, παγωμένη μπυρίτσα και ξηρούς καρπούς και το αγαπημένο του σίριαλ στην τηλεόραση. Όλες αυτές τις καθημερινές του συνήθειες τις έχει χάσει για σήμερα.Αύριο θα είναι χάλια. Αλλά και αν φιλοτιμηθεί να δώσει προσοχή στα λεγόμενα, τι να καταλάβει για ένα βιβλίο που η μόνη σχέση μαζί του είναι πως μόλις το αγόρασε και περιμένει να τελειώσουν οι ομιλίες για να πάει στον συγγραφέα να του το υπογράψει; Και τι να ακούσει; Να του εξηγούν τι γράφει το βιβλίο; Κρετίνος είναι; Θα το διαβάσει, όταν κι αν αξιωθεί ποτέ, και θα καταλάβει. Άσε που όταν σου λένε τι λέει ένα βιβλίο είναι το ίδιο βαρετό και εκνευριστικό σαν να σου διηγούνται ταινία. Μετά όλοι σηκώνονται, χειροκροτάνε, εύχονται στον συγγραφέα «καλοτάξιδο» και άλλη μια παρουσίαση βιβλίου λαμβάνει τέλος. Κακά τα ψέμματα, η κρυφή γοητεία των βιβλιοπαρουσιάσεων, εκείνο που πραγματικά αξίζει είναι για τα κουτσομπολιά για τον συγγραφέα και για τους παρευρισκομένους. Κάτι ανάλογο δηλαδή με τα σχόλια για το νυφικό, το ποιος πάτησε ποαινού το πόδι, τα μαλλιοτραβήγματα που έγιναν για το τι όνομα θα πάρει το παιδί και για τον ενάρετο βίο του μακαρίτη.

Αφιερωμένο στη φίλη μου Αναστασία Καλλιοντζή που κάθε της παρουσίαση
είναι τόσο γαμημένα ξεχωριστή και για αυτό τη γουστάρω...

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης

Kαλλιοντζή - Κουνούνη - Παπανικολάου Κατερίνη 24-6-2010

2010-06-25T06:08:00.000-07:00

Σε μια υπέροχη βραδυά στην πόλη μας παρουσίασαν τα βιβλία τους οι 3 συγγραφείς της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Αγαστή συνεργασία από την Καλλιοντζή Αναστασία, Κράτα με...η κιβωτός σαλπάρει από την Θάλεια Κουνούνη και Μην παίρνεις κι όρκο στον έρωτα από την Κατερίνα την Παπανικολάου.

Αποσπάσματα από τα βιβλία διάβασε ο φίλος μου ο Μάκης ο Ρουσομάνης, με αριστουργηματικό τρόπο...και εγώ.

Φοβού τους Υπουργούς και δώρα παίρνοντας...

2010-06-25T05:57:00.000-07:00

     Αναπολώντας παλιές καλές τηλεοπτικές εποχές όταν αντί για μίζερες ειδήσεις για δυστυχισμένους ανθρώπους κοιτούσα σε μια μόλις φρεσκοαγορασμένη έγχρωμη οθόνη τηλεόρασης τα αγαπημένα μου παιδικά, μου έρχεται στο μυαλό η στιγμή που ο Χαχανούλης έστελνε δώρα βόμβες στα υπόλοιπα στρουμφάκια, εκείνα τα άνοιγαν και η βόμβα έσκαγε στο πρόσωπό τους ενώ ο Χαχανούλης γελούσε και μαζί με αυτόν και όλοι εμείς σαν παιδιά. Σβήναμε την τηλεόραση ( όχι εμείς αλλά οι γονείς μας ) και μας βάζανε για ύπνο γνωρίζοντας πως θα πάμε να κοιμηθούμε απολύτως ευτυχισμένοι.
         Σήμερα η απλή έγχρωμη οθόνη τηλεόρασης αντικαταστάθηκε από τεράστιες γιγαντοοθόνες, τα παιδικά αντικαταστάθηκαν από τραγικές ηλίθιες και απολύτως αγχωτικές ειδήσεις και δυστυχώς μα δυστυχώς ο Χαχανούλης αντικαταστάθηκε με τρομοκράτες. Δεν πηγαίνουμε ποτέ πια ευτυχισμένοι και χαρούμενοι να κοιμηθούμε. Το Στρουμφοχωριό έχει γίνει Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο Μπαρμπαστρούμφ λέγεται Γιωργάκης Παπανδρέου, η Στρουμφίτα θέλει να φτιάξει άλλο χωριό δικό της και μάλιστα θα έχει και την υποστήριξη του συμπαθούς αλλά πάντα κακού Δρακουμέλ και της Ψιψινέλ του. Όλοι εμείς οι υπόλοιποι απλοί πολίτες παραμείναμε στην κυριολεξία στρουμφάκια.
           Ένας άνδρας δολοφονημένος χωρίς λόγο. Πένθος. Και τι έγινε δηλαδή; Σας είπε κανείς πως δε θα ξαναγίνει; Και πάλι όλα θα ξεχαστούν.Θα σβήσουν από τη μνήμη μας. Όπως τόσα και τόσα άλλα.Αυτοί που σήμερα φωνάζουνε θα βολευτούν. Αυτοί που σήμερα διαμαρτύρονται θα κουραστούν. Τα κανάλια θα βρίσκουνε πάντα ένα νέο Βατοπέδιο κι ένα νέο Τσοχατζόπουλο να ασχολούνται. Οι εφημερίδες θα αναπαράγουν τα πρωτοσέλιδα τους, όπως οι βουλευτές τα λόγια τους, οι παπάδες θα αρχίσουν να αγοράζουν ποδοσφαιρικές ομάδες, γνωστός δικηγόρος θα φάει πάλι ξύλο από τη γυναίκα του κι ο Ψωμιάδης θα βγαίνει ακόμη κάθε πρωί στην τηλεόραση αλλάζοντας διαρκώς στολές. Και όλοι εμείς που θα αφήσουμε και πάλι την τύχη μας σε άλλους, θα μεγαλώσουμε, θα ασπρίσουν τα μαλλιά μας ξεπληρώνοντας δάνεια, χρηματικά μα κυρίως ρουσφετολογικά και γενικώς πολιτικά, ώσπου θα καταλάβουμε μια μέρα πόσο άχρηστοι, δειλοί και συντηρητικοί ήμασταν, όταν θα δούμε τα παιδιά μας ,να στέλνουνε ή να ανοίγουνε δωράκια...Τουλάχιστον ας γίνουνε απλά οι ταχυδρόμοι.

ΥΓ. Για άνανδρη επίθεση μίλησαν όλοι οι πολιτικοί...
       Θα συμφωνήσω τονίζοντας πως … 'Oταν η αδικία,η ατιμωρησία,η απληστία
       και η λατρεία για την καρέκλα γίνεται νόμος σας , η αναρχία και στη συγκεκριμένη
       περίπτωση η βία γίνεται καμιά φορά λανθασμένα καθήκον μας...

      Η σιωπή αντί της διαμαρτυρίας είναι μια αμαρτία που μας κάνει δειλούς...

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης

Αναστασία Καλλιοντζή – Θάλεια Κουνούνη – Κατερίνα Παπανικολάου

2010-06-23T05:03:00.000-07:00

Αναστασία Καλλιοντζή – Θάλεια Κουνούνη – Κατερίνα Παπανικολάου

24/06/2010
Αναστασία Καλλιοντζή – Αγαστή συνεργασία
Θάλεια Κουνούνη – Κράτα με... η Κιβωτός σαλπάρει
Κατερίνα Παπανικολάου – Μην παίρνεις κι όρκο στον έρωτα...
Τις συγγραφείς θα προλογίσει η κα Μαρία Σατραζέμη-Μάσσιου, φιλόλογος.
Η παρουσίαση θα γίνει την Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010, στις 21.00, στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Κατερίνης ΕΚΑΒΗ
Αποσπάσματα θα διαβάσουν οι Μάκης Ρουσομάνης και Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης

"Αγαστή συνεργασία" Καλλιοντζή Αναστασία

Ο Κωνσταντίνος είχε όλες τις προδιαγραφές να ζήσει μια υπέροχη ζωή, ζηλευτή: είχε στόχους, σκοπούς, λαμπρές σπουδές, διδακτορικό από τη Σορβόνη, νεοκλασικό στο Παλαιό Φάληρο, δυο γονείς αγωνιστές που τον λάτρευαν…
Λένε ότι μια λάθος απόφαση μπορεί να σου καταστρέψει το μέλλον• η απόφαση του Κωνσταντίνου να παντρευτεί τη μυρτώ του κατέστρεψε όχι μόνο το μέλλον, αλλά κι ολόκληρη τη ζωή του. Σήμερα, λοιπόν, το μόνο που του έχει απομείνει είναι η δόξα του συγγραφέα: οι αναγνώστες τον λατρεύουν, το ίδιο κι οι κριτικοί. Όμως…
Ο Κωνσταντίνος διαπιστώνει ότι στον εκδοτικό οίκο όπου εκδίδει τα βιβλία του κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Αποφασίζει να το ψάξει μόνος του για να μάθει. Τελικά φτάνει στην αλήθεια για το τι πραγματικά συμβαίνει στις εκδόσεις «Εκίζογλου».
Και τότε…μια φαιδρή ιστορία για έναν τραγικό άνθρωπο•
μια τραγική ιστορία για ένα φαιδρό άνθρωπο.
Δεκαπέντε χρόνια... Πότε πρόλαβαν και πέρασαν όλ’ αυτά τα χρόνια και πώς τον ξέβρασαν στο σήμερα, ώρες ώρες αδυνατούσε να το καταλάβει. Αφού έρχονταν στιγμές που νόμιζε πως η ζωή του είχε συμπυκνωθεί σε µία στιγμή, σε ένα ανοιγοκλείσιμο του βλεφάρου, σαν όνειρο, ένα πράμα, λες και ξάπλωσε ένα βράδυ να κοιμηθεί τριάντα χρόνων παλικαράκι, γεμάτος κέφι και όρεξη για ζωή, γεμάτος αγάπη στην καρδιά, µε µια μυρτώ στο πλάι του κι ένα κάρο θετικές ελπίδες για το μέλλον... και ξαφνικά ξύπνησε ετών σαράντα πέντε, απελπισμένος, παραιτημένος, εντελώς κατεστραμμένος...
...Kαι πιο µόνος από ποτέ.

"Κράτα με... η κιβωτός σαλπάρει" Κουνούνη Θάλεια

Είσαι άνθρωπος και είναι φυσικό να πονάς... Για τους δικούς σου λόγους, για τη δική σου ζωή, γι’ αυτό που ζητάς και δεν έρχεται...
Οχτώ διαφορετικοί άνθρωποι, οχτώ δαρμένες ψυχές, οχτώ διαφορετικά «ζητούμενα» παγιδεύονται σε μία σάλα από ένα μυστηριώδη άνθρωπο, μα ταυτόχρονα γι’ αυτούς σανίδα σωτηρίας... Είναι πρόθυμος να τους δώσει ό,τι επιθυμούν, σε κάποιον ένα παιδί, σε κάποιον άλλο ένα παχυλό μεροκάματο, σ’ άλλον ίσως τον ίδιο το θάνατο...Παίζει με τις ζωές τους και μέσα από έντονες συζητήσεις που αναζωπυρώνουν την αιώνια πάλη του καλού με το κακό κινεί τα νήματα για να ξεδιπλώσει τα μυστικά της ψυχής τους...
Ποιος είναι; Γιατί το κάνει αυτό; Ίσως, αν ήξεραν τι τους περιμένει, αυτό που θα έλεγαν να ήταν: «Κράτα με... η Κιβωτός σαλπάρει».
Κι εσύ, σαν άνθρωπος που επίσης πονά, θα ταξιδέψεις τώρα μαζί τους. Μπορείς να το αντέξεις;
«Έτσι ξεκινά το ταξίδι µας στην Κιβωτό. ?εν ξέρω πόσες φουρτούνες και πόσες καταιγίδες θα συναντήσουµε, αν θα υπάρξει µια σύγκρουση που θα αφήσει συντρίµµια πίσω της. Το σίγουρο όµως είναι ότι έχω αναλάβει να σας παραδώσω όλους σώους µόλις ολοκληρωθεί το ταξίδι, χωρίς καµιά απώλεια.»Στο τέλος του ταξιδιού πρέπει όλοι να στέκεστε στα πόδια σας.»Αύριο εσείς θα πιάσετε το τιµόνι της Κιβωτού και θα κυλήσετε πάνω στα κύµατα που δεν είναι τίποτ’ άλλο από τα αισθήµατα που κουβαλούν οι ψυχές σας».

"Μην παίρνεις κι όρκο στον έρωτα" Παπανικολάου Κατερίνα

Η Σοφία, παντρεμένη από τα …τρία της, μπορεί να μην κάνει σεξ κρεμασμένη από τον πολυέλαιο, αλλά όλα τα άλλα πηγαίνουν στην ζωή της ρολόι. Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύει… Η Τάνια, αμετανόητη εργένισσα, αισθάνεται ότι είναι πλήρης και ότι βρίσκεται στο απόγειο της επαγγελματικής της καριέρας. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζει… Και η γλυκιά ηρωίδα, η Έλενα, θεωρεί ότι η πάσης φύσης αποχή από τους άντρες θα την κάνει βασίλισσα του ζεν, όταν ξαφνικά ο άντρας που την είχε κάποτε συγκλονίσει, κάνει μία ...μεγαλειώδη επανεμφάνιση στην ζωή της. Επανεμφάνιση η οποία γίνεται κάτω από τις χειρότερες πιθανές συνθήκες, και συνοδεύεται, ενίοτε, από ανορθόδοξες συμπεριφορές! Μια σειρά από γεγονότα, ρίχνει τις μάσκες και βάζει τα πάντα στην θέση τους. Εκεί ακριβώς που θα έπρεπε να βρίσκονται. Στα όρια της τρέλας και πέρα από αυτήν! Εκεί που αναγκαστικά σταματάει το ψέμα και αρχίζει να διακρίνεται ξεκάθαρα η αλήθεια… Γέλιο, συγκίνηση, ρομαντική διάθεση, και πολλές ανατροπές, συνθέτουν μία ιστορία, στην οποία ένα πράγμα είναι το μόνο σίγουρο. Ότι στον έρωτα όλα είναι πιθανά!

Η ΕΝΙΑΙΑ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2010-06-21T06:56:00.000-07:00

Τι είναι η ενιαία τιμή βιβλίου;

Η ενιαία τιμή βιβλίου αποτελεί ένα σύστημα διατίμησης και προώθησης του βιβλίου στην αγορά, το οποίο συνίσταται στον καθορισμό από τον εκδότη μίας ορισμένης λιανικής τιμής πωλήσεως των βιβλίων που εκδίδει, η οποία ισχύ έναντι πάντων και επί της οποίας οι λιανοπωλητές έχουν δικαίωμα να εφαρμόζουν περιορισμένο όριο έκπτωσης.

Πότε εισήχθη στην Ελλάδα;

Το σύστημα αυτό εισήχθη για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1997, με τον νόμο 2557/1997, κατά το πρότυπο της προϋπάρχουσας γαλλικής νομοθεσίας (νόμος Lang).

Ισχύει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;

Εκτός από τη Γαλλία, σύστημα ενιαίας τιμής βιβλίου εφαρμόζεται και στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προβλεπόμενο είτε δια νόμου είτε δια συλλογικών συμβάσεων μεταξύ εκδοτών και βιβλιοπωλών.

Τι σημαίνει στην πράξη;

«Ενιαία τιμή βιβλίου», όπως καθιερώνεται στον νόμο 2557/97, σημαίνει ότι κάθε τίτλος βιβλίου που εκδίδεται, επανεκδίδεται ή ανατυπώνεται, πωλείται προς το κοινό στην ίδια τιμή λιανικής πώλησης από όλα τα σημεία λιανικής πώλησης. Την ενιαία τιμή την καθορίζει ο εκδότης για κάθε βιβλίο που εκδίδει. Οι βιβλιοπώλες και κάθε τρίτος που πωλεί λιανικώς βιβλία μπορούν να κάνουν εκπτώσεις μόνον έως 10% επί της ενιαίας τιμής. Επίσης δεν μπορούν να προβαίνουν σε «πρόσθετες παροχές», όπως για παράδειγμα προσφορά δώρων μαζί με τα βιβλία.

Υπάγονται όλα τα βιβλία στο καθεστώς ενιαίας τιμής;

Υπάγονται όλα τα βιβλία που κυκλοφορούν στην Ελλάδα, εκτός των ξενόγλωσσων βιβλίων ξένου εκδότη, για δύο χρόνια από την έκδοση, επανέκδοση ή η ανατύπωση τους.

Ως βιβλία θεωρούνται και τα cd-rom που αναπαράγουν ακριβώς το περιεχόμενο βιβλίων.

Γιατί χρειάζεται μια ενιαία τιμή στο βιβλίο και ποιους ωφελεί;

Σκοπός του συστήματος της ενιαίας τιμής είναι κυρίως η αποτροπή φαινομένων αθέμιτου ανταγωνισμού στη διάθεση στο κοινό βιβλίων που εκδίδονται στην Ελλάδα. Οι διατάξεις του νόμου περί ενιαίας τιμής προστατεύουν όμως σημαντικά και το ίδιο το βιβλίο ως πολιτιστικό – και όχι αμιγώς εμπορικό – προϊόν καθώς και την ποιότητα τής βιβλιοπαραγωγής και τα βιβλιοπωλεία (ιδίως τα περιφερειακά) όχι μόνον ως επιχειρήσεις, αλλά και ως εστίες πολιτισμού.
Ειδικότερα, το σύστημα ενιαίας τιμής:
- επιτρέπει την αποφυγή φαινομένων συγκέντρωσης στην αγορά λιανικής πώλησης βιβλίων. Και τούτο διότι περιορίζει τη δυνατότητα διενέργειας υπερβολικών εκπτώσεων σε βιβλία, στις οποίες έχουν τη δυνατότητα να προβαίνουν μόνον μεγάλες επιχειρήσεις λιανικής πώλησης βιβλίων (οι μεγάλες αλυσίδες βιβλιοπωλείων ή οι επιχειρήσεις που εμπορεύονται και πλείστα άλλα προϊόντα π.χ. μεγάλα βιβλιοχαρτοπωλεία, σούπερ μάρκετ, μεγάλοι όμιλοι εκδόσεων εφημερίδων και περιοδικών, πολυκαταστήματα κ.ά.). Η πρακτική αυτή των μεγάλων εκπτώσεων οδηγεί τα παραδοσιακά, μικρότερα βιβλιοπωλεία, που λειτουργούν ως εστίες πολιτισμού ιδίως στην περιφέρεια, και τα οποία βεβαίως δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εφαρμόσουν τέτοιες εκπτώσεις, σε αδυναμία να ανταγωνιστούν τους μεγάλους λιανοπωλητές και, συχνά στο "κλείσιμο" των επιχειρήσεών τους. Παρατηρούνται έτσι, αναπόφευκτα, φαινόμενα συγκέντρωσης μεγάλων επιχειρήσεων στην αγορά λιανικής πώλησης βιβλίων και αποκλεισμού από αυτήν των μικρών βιβλιοπωλείων.

- προάγει την ποιοτική εκδοτική πολιτική μέσω του πλουραλισμού τίτλων, καθώς επιτρέπει στους εκδότες να προϋπολογίσουν κάποια ελάχιστα έσοδα από τις λιανικές πωλήσεις των βιβλίων που εκδίδουν και με αυτό το δεδομένο να αναλάβουν τον επιχειρηματικό κίνδυνο έκδοσης όχι μόνον βιβλίων ευπώλητων (best seller) που θα έχουν μαζικές πωλήσεις, αλλά και βιβλίων τα οποία εκτιμούν ότι έχουν πολιτιστικό, κοινωνικό, επιστημονικό ή άλλο ειδικό ενδιαφέρον.

- ως μέτρο αποτροπής φαινομένων αθέμιτου ανταγωνισμού, το σύστημα ενιαίας τιμής λειτουργεί προστατευτικά και υπέρ του καταναλωτή-αναγνωστικού κοινού, καθόσον εξασφαλίζει την ίση πρόσβαση όλων των πολιτών στα βιβλία, τα οποία πωλούνται στην ίδια τιμή σε όλη την ελληνική επικράτεια.

Η εφαρμογή του θεσμού στην Ελλάδα

Η εισαγωγή του θεσμού στην Ελλάδα έτυχε της υποστήριξης της συντριπτικής πλειονότητας των εκδοτών και βιβλιοπωλών και των επαγγελματικών τους σωματείων. Συνάντησε αντιδράσεις από την πλευρά μεμονωμένων μεγάλων βιβλιοπωλών καθώς και άλλων επιχειρήσεων που διαθέτουν και άλλα προϊόντα ή υπηρεσίες όπως εκδοτικούς οργανισμούς εφημερίδων και περιοδικών.
Τα δικαστήρια εφάρμοσαν συχνά στην πράξη την νομοθεσία και επέβαλαν κυρώσεις σε περιπτώσεις παράβασης αυτής.Σε κάθε περίπτωση, η αμφισβήτηση του θεσμού θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει πια λήξει, αφού αφενός σχετική καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετέθη στο αρχείο μετά από την αποδοχή των εξηγήσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης και αφετέρου η σχετική δίκη στο Συμβούλιο Επικρατείας καταργήθηκε ύστερα από παραίτηση των βιβλιοπωλών που είχαν προσφύγει στο δικαστήριο αυτό.

Πολιτική και νεολαία...

2010-06-18T09:59:00.000-07:00

Λόγος γίνεται τελευταία για μεγαλύτερη συμμετοχή των νέων στα κοινά. Ας μου εξηγήσει όμως κάποιος γιατί ενώ στα 18 μας χρόνια μπορούμε να επιλέγουμε, δεν μπορούν να μας επιλέξουνε; Γιατί αυτή η διαφορά των επτά ετών; Με ποια κριτήρια ο 18άρης είναι ώριμος για να επιλέξει εξουσία και δεν μπορεί να είναι ο ίδιος μέλος της εξουσίας αυτής; Μήπως πρέπει αυτά τα 7 έτη αναμονής να χρησιμεύσουν στους μεγαλυτέρους για να μπορέσουν να εντάξουν τους πιτσιρικάδες στα πελατολόγιά τους; Δε θέλω να βλέπω τους μεγάλους να υποτιμάνε άλλο τη νοημοσύνη μας. Δε θέλω να παίρνονται αποφάσεις για μένα ξανά χωρίς εμένα. Ξαφνικά όλοι οι κομματικοί παράγοντες της χώρας, οι έχοντες κομματικές ταυτότητες και θέσεις στα κόμματά τους προσπαθούν να βγάλουν προς τα έξω ένα προφίλ ακομμάτικο ή ακόμη και υπερκομματικό. Αυτούς που τόσα χρόνια χαρακτήριζαν αμέτοχους στο σύστημα τώρα τους θέλουν μαζί τους. Τους αναρχικούς, τους αντιρρησίες, τους ψηφοφόρους της αποχής, της διαμαρτυρίας, όλους όσους είχανε πραγματικά σιχαθεί το υπάρχον πολιτικό σύστημα τώρα τους καλοβλέπουν. Φταίμε κι εμείς όμως. Φταίμε διότι αφεθήκαμε στα κομματικά πιστεύω των πατεράδων μας, των δασκάλων μας και όλων όσων σε καιρούς προεκλογικούς μας κερνούσαν ( με τα λεφτά των πατεράδων μας ) ποτά στα διάφορα κομματικά πάρτυ βουλευτών, νεολαίων, δημάρχων και λοιπών υποψηφίων. Ας σταματήσει το κακό εδώ. Δώστε μας το λόγο. Αφήστε μας να χάσουμε εμείς τουλάχιστον αντί να σας γκριζιάζουμε και να σας κατηγορούμε για την ήδη προβλεπόμενη ήττα σας. Η απαξίωση των νέων δε βοηθάει πουθενά. Σταματήστε να μας δίνετε γλυφιτζούρια και ροξάκια. Σταματήστε την πολιτική της ελεημοσύνης. Δώστε μας το λόγο. Δώστε μας το βήμα. Το ότι το σύστημα είναι σκάρτο το παραδέχεστε όλοι. Το ότι όμως το σύστημα χτυπιέται μόνο εκ των έσω γιατί μας το λέτε συνέχεια; Γιατί για να πω την άποψη μου θα πρέπει να ενταχθώ μαζί σας; Γιατί για να με ακούσετε θα πρέπει να σας έχω από πριν υποχρέωση; Έχει ξεκινήσει ο πολιτικός, πολιτιστικός, ηθικός κυρίως ξεπεσμός των πάντων και σε λίγο καιρό η μπάλλα θα μας πάρει όλους. Κι εμάς, κι εσάς. Και οι νέοι θα βρούν το κουράγιο να φύγουν. Όχι από δειλία και φόβο μα από αηδία. Εσείς οι μεγαλύτεροι θα μείνετε εδώ, με τις αναμνήσεις από τα παλιά καλά κομματικά χρόνια, κοιτώντας τη χώρα στην τελική της πτώση και θα μετανιώσετε σίγουρα για τα λάθη σας. Υπάρχει ακόμη χρόνος. Αφήστε μας να επιλέξουμε έστω για μια φορά. Αποτραβηχτήτε από το πολιτικό σκηνικό που δε σας σηκώνει πια, και παρακολουθήστε το δικό μας παιχνίδι. Χωρίς καλαμίδες και τρικλοποδιές.

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης - Συγγραφέας.

Να με προσέχεις γιατί έχω πέσει χαμηλά…….

2010-06-15T07:14:00.000-07:00

Γράφει η Χριστίνα Θ. Σιαμάγκα

Ο Τροϊκός Πόλεμος (βλέπε Τρόικα)
το ψυγείο μας που είναι δυστυχώς Siemens
ο Ζορό που είναι Μακεδόνας
η Τζούλια η φιλαλήθης που ήρθε και στην Κατερίνη χωρίς την σαμπάνια της
η λιτότητα που μας χτύπησε,
ευτυχώς εγώ θα τρώω κάθε μέρα , οι γονείς μου μέρα παρά μέρα
το θέμα της λογοτεχνίας με τον Κεμάλ , ίσως σε μένα το θέμα της έκθεσης θα είναι ο Χίτλερ
το Βατοπέδι με τα χωράφια του
το πολεμικό πλοίο Αβέρωφ που μάλλον είναι club
η αναρχία σε μία χώρα που λέει ότι έχει Αρχές (τάχαααα)
οι γνωστοί – άγνωστοι που πρέπει μάλλον να είναι 300
οι εξετάσεις μας που κρατούν ένα μήνα , τι μαρτύριο κι αυτό
μ΄ έχουν κουράσει και μ΄ έχουν μπερδέψει όλα αυτά
Επιτέλους
Ακούστε λίγο Σαββόπουλο : Να με προσέχεις γιατί έχω πέσει χαμηλά…….

Σιαμάγκα Θ. Χριστίνα

Μαθήτρια Γυμνασίου Κατερίνης

"Ποδηλατική Από-Δραση Πιερίας"

2010-06-05T08:33:00.000-07:00

Ο Σύλλογος "Ποδηλατική Από-Δραση Πιερίας" ιδρύθηκε στις 29/5/2010 με έδρα τα γραφεία που του παραχώρησε προς χρήση ο Σύλλογος Μικρασιατών, στο νεοκλασσικό κτίριο επί της οδού Σαρανταπόρου με Κίου 2 στην Κατερίνη.

Μας ενώνει η αγάπη μας για το ποδήλατο και το ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον και τον πολιτισμό.
Ονειρευόμαστε πόλεις πιο φιλικές για τους ποδηλάτες και θεωρούμε το ποδήλατο ως το πλέον χρήσιμο και οικολογικό μεταφορικό μέσο μικρών αποστάσεων. Θεωρούμε ότι η διαμόρφωση υποδομής για την ευρεία χρήση του ποδηλάτου θα δώσει ανάσα στους ποδηλάτες αλλά και στην ίδια την πόλη της Κατερίνης και τους κατοίκους της.
Με κάθε ευκαιρία μαζευόμαστε και οργανώνουμε "ποδηλατάδες" εντός και εκτός πόλης και διάφορες πολιτιστικές και περιβαλλοντικές εκδηλώσεις και δράσεις. Επίσης συμμετέχουμε σε άλλες ανάλογες δράσεις και εκδηλώσεις αθλητικού -πολιτιστικού -περιβαλλοντικού χαρακτήρα που διοργανώνονται από άλλους Συλλόγους, Φορείς, ή κινήσεις πολιτών.

Προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο
Μίγκος Βασίλης Δικηγόρος
Μπαρμπέρης Γιάννης Αγγλικός Φιλόλογος
Σαχινίδου Σοφία Χημικός
Ιωάννου Τηλέμαχος Λογιστής
Τσιαλός Γιάννης Επιχειρηματίας
Μπάκας Μανώλης Επιχειρηματίας
Γαλαξίδου Ζωή Εκπαιδευτικός

http://podilatikiapodrasi.gr/

Το Πορτρέτο της Σιωπής - Τέσυ Μπάιλα Βενετούλη

2010-06-02T07:52:00.000-07:00

Πόσες νότες άραγε αρκούν, για να αποτυπώσουν σ΄ ένα κύμα μελωδικό το πορτρέτο της σιωπής; Και πόση σιωπή χρειάζεται, για να ακούσει κανείς τη αρμονία μιας μελωδίας να ξετυλίγεται μέσα του;

Μια μελωδία από σκορπισμένες νότες συντελεί πάντα στο γνωστικό μας αυτοπροσδιορισμό. Είναι η αιολική μουσική των κυμάτων όταν συνομιλούν ερωτικά, αργοσαλεύοντας στη θαλασσινή τους συμφωνία ή απλώς ένα κύμα που έρχεται να υπενθυμίσει ότι η μοναχικότητα μπορεί να είναι ένα δικαίωμα, μια αδιαπραγμάτευτη αξία;Η σιωπή είναι η σκάλα που οδηγεί στο σκοτεινό άδυτο της ψυχής μας…Είναι η υπόκρουση που μας βοηθάει να αφουγκραστούμε το όνειρο…
Είναι τα σπάργανα όπου γεννιέται η μουσική…
Η πηγή της μοναξιάς και της αυτογνωσίας …
Το μονοπάτι που οδηγεί στην αγκαλιά του Θείου…
Ο Χριστόφορος δυο αγάπες είχε στη ζωή του. Τη θάλασσα και το βιολί.
Και όταν οι αγάπες του αυτές αναμετρήθηκαν με τον έρωτα που έχει ένας άντρας για μία γυναίκα, έχασε ο φτερωτός θεός. Εκείνος φεύγει για να αναζητήσει μες στη μοναστική σιωπή τον εαυτό του. Εκείνη απομένει με τη δική της αλήθεια στα σπλάχνα, βυθισμένη στη σιωπή της ενοχής.
Τι γίνεται όμως όταν ο Θεός του Χριστόφορου «δοκιμάζει» ένα πλάσμα που δεν φταίει για ό,τι αποφάσισαν οι δυο εραστές; Πόσο αντέχει το όνειρο να μένει αλώβητο στο βάθρο του;

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΔΙ - ΣΟΦΙΑ ΒΟΪΚΟΥ

2010-06-02T07:45:00.000-07:00

Το κόκκινο σημάδι που έχει η Αργυρώ στο κορμί της από γεννησιμιού της είναι ένας οιωνός - στο εξής θα καθορίζει τα βήματά της και θα χαράζει την πορεία της στη ζωή. Από την καταστροφή της Σμύρνης και την απώλεια των γονιών της θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και θα ζήσει την προσφυγιά, για να καταλήξει σε οίκο ανοχής στην Αθήνα. Η γνωριμία της με τον κόμη Φαμπιέν ντε Φοντέν θα την οδηγήσει στο Παρίσι του Μεσοπολέμου, όπου θα γίνει η μούσα όλων των μεγάλων καλλιτεχνών της εποχής: Πάμπλο Πικάσο, Σαλβαδόρ Νταλί, Αντρέ Μπρετόν, Χένρι Μίλερ. Ακόμα και ο φλεγματικός Τζέιμς Τζόις θα υποκύψει στη γοητεία της. Θα ακολουθήσει η μεταπολεμική Νέα Υόρκη όπου η Αργυρώ, ως διάσημη γκαλερίστα, θα αναδείξει τους καλλιτέχνες που θα σφραγίσουν το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Το κόκκινο σημάδι θα συνεχίσει να της στέλνει μηνύματα. Μια πρόσκληση εγκαινίων, μια χαμένη φωτογραφία, μια απρόσμενη συνάντηση, και η Αργυρώ θα ''ρθει αντιμέτωπη με κομμάτια της ύπαρξής της που και η ίδια αγνοούσε.

Από τη συνέντευξη στο περιοδικό Πλους της Χαλκιδικής και τη δημοσιογράφο Κατερίνα Μαγουνάκη....

2010-05-26T02:10:00.001-07:00

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ....ΜΙΑ ΜΕΛΩΔΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

2010-05-24T08:56:00.000-07:00

Πηγή http://bikiropoulos.blogspot.com/

H ζωή ενός παιδιού είναι ΑΠΛΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ

2010-05-23T15:55:00.000-07:00

Μαρία Μόκα. 9 χρονών. Σάρκωμα στη δεξιά παρειά της κεφαλής.

500.000 ευρώ είναι το «αντάλλαγμα» για να της δώσουν πάλι πίσω τη ζωή της.
Ζητούν αντάλλαγμα για να δώσουν το μέλλον πίσω σ’ αυτήν που της ανήκει…σε ένα παιδί…ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ…-σαν εμάς- που μπορεί με χάρτινες «αμοιβές» να καταφέρει να ζήσει όλα αυτά που η ζωή της χρωστάει…τη χαρά, την επιτυχία, τον έρωτα, την αληθινή αγάπη….
Και δεν της τα χρωστάει μόνο η ζωή αλλά και ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ……
Οπότε ας παραμερίσουμε για λίγο το «εγώ» μας
Ας ανοίξουμε τα ματιά μας και
ας προσέξουμε λίγο περισσότερο τα μοναδικά κομμάτια που συνθέτουν το μέλλον μας…
Γιατί είναι εδώ και μας χρειάζεται….και εμείς τη χρειαζόμαστε… Αλλά δυστυχώς κάποιοι χρειάζονται τις χάρτινες «αμοιβές».

Υ.Γ. Και εννοείται πως η ζωή ενός παιδιού είναι ΑΠΛΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ.

ASPIS BANK 0107211550002915

ΙΒΑN: GR 8604707210107211550002915 Swift Code: ASPBGRAA

Σιαμάγκα Θ. Χριστίνα

Μαθήτρια Γυμνασίου Κατερίνης

Πηγή http://siamagkas.blogspot.com/

Της Φωτιάς και του Έρωτα - Παρουσίαση....

2010-05-22T05:12:00.001-07:00

Tα 44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή...

2010-05-21T15:05:00.000-07:00

"Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από μια κυρία 90 ετών σήμερα, τη Regina

Brett, πρώην δημοσιογράφο στο Κλίβελαντ του Οχάιο. "Για να γιορτάσω τα
γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 44 πράγματα
που μου έμαθε η ζωή. Ήταν το πιο... πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ":

1. H ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είν' ωραία.
2.. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.
3. H ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.
4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.
5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.
6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.
7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' ό,τι αν κλαις μόνος.
8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει..
9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.
10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.
11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφεις το παρόν σου.
12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ' τα να το κάνουν.
13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.
14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.
15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.
16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.
17... Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.
18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.
19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.
20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.
21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.
22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.
23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!
24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.
25. Σε κάθε αποκαλούμενη "καταστροφή" σκέψου: "Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;".
26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.
27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.
28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα δεν είναι δική σου δουλειά.
29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.
30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.
31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.
32.. Πίστευε στα θαύματα.
33. Ο Θεός σ'αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.
34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.
35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.
36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.
37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ότι αγάπησες.
38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.
39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.
40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.
41. Τα καλύτερα έπονται.
42. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.
43. Ενέδωσε.
44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο..

ΑΓΑΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΛΛΙΟΝΤΖΗ

2010-05-21T05:03:00.000-07:00

Ο Κωνσταντίνος είχε όλες τις προδιαγραφές να ζήσει μια υπέροχη ζωή, ζηλευτή: είχε στόχους, σκοπούς, λαμπρές σπουδές, διδακτορικό από τη Σορβόνη, νεοκλασικό στο Παλαιό Φάληρο, δυο γονείς αγωνιστές που τον λάτρευαν…Λένε ότι μια λάθος απόφαση μπορεί να σου καταστρέψει το μέλλον· η απόφαση του Κωνσταντίνου να παντρευτεί τη μυρτώ του κατέστρεψε όχι μόνο το μέλλον, αλλά κι ολόκληρη τη ζωή του. Σήμερα, λοιπόν, το μόνο που του έχει απομείνει είναι η δόξα του συγγραφέα: οι αναγνώστες τον λατρεύουν, το ίδιο κι οι κριτικοί. Όμως…
Ο Κωνσταντίνος διαπιστώνει ότι στον εκδοτικό οίκο όπου εκδίδει τα βιβλία του κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Αποφασίζει να το ψάξει μόνος του για να μάθει. Τελικά φτάνει στην αλήθεια για το τι πραγματικά συμβαίνει στις εκδόσεις «Εκίζογλου».

Και τότε…

μια φαιδρή ιστορία για έναν τραγικό άνθρωπο·
μια τραγική ιστορία για ένα φαιδρό άνθρωπο.

Δεκαπέντε χρόνια... Πότε πρόλαβαν και πέρασαν όλ’ αυτά τα χρόνια και πώς τον ξέβρασαν στο σήμερα, ώρες ώρες αδυνατούσε να το καταλάβει. Αφού έρχονταν στιγμές που νόμιζε πως η ζωή του είχε συμπυκνωθεί σε µία στιγμή, σε ένα ανοιγοκλείσιμο του βλεφάρου, σαν όνειρο, ένα πράμα, λες και ξάπλωσε ένα βράδυ να κοιμηθεί τριάντα χρόνων παλικαράκι, γεμάτος κέφι και όρεξη για ζωή, γεμάτος αγάπη στην καρδιά, µε µια μυρτώ στο πλάι του κι ένα κάρο θετικές ελπίδες για το μέλλον... και ξαφνικά ξύπνησε ετών σαράντα πέντε, απελπισμένος, παραιτημένος, εντελώς κατεστραμμένος...

...Kαι πιο µόνος από ποτέ.

ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ - ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ

2010-05-21T04:52:00.000-07:00

ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ

ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ

Η Αλεξάνδρα, η Μαρίνα και η Ελίνα, μεγαλώνουν σε ένα αρχοντικό όπου βασιλεύει η αδιαφορία. Έχουν τα πάντα, τους λείπει το πιο βασικό: η αγάπη. Ακολουθούν το πεπρωμένο τους, ερωτεύονται με πάθος, χωρίζουν. Ταξιδεύουν παρέα με τα περιστέρια της καρδιάς τους στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και στην Καλντέρα της Σαντορίνης, πετούν πάνω από τις πλατείες της Φλωρεντίας, χορεύουν με τον ήλιο της ερήμου, στη χλιδή των Αραβικών Εμιράτων, προσπαθούν με πείσμα να ανακαλύψουν τι θα πει "σ' αγαπώ". Σε μια παράλληλη διαδρομή, παρών είναι και ο Δημήτρης, που σμίγει μυστικά με αλήθειες τραγικές, μπλεγμένος εν αγνοία του στον ίδιο οικογενειακό ιστό. Τέσσερις ήρωες που ερωτεύονται, πονάνε, χαίρονται, συγκρούονται, αναρωτιούνται ως πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος που αγαπάει. Ίσως και μέχρι το φόνο; Είναι ποτέ δυνατόν; Έχει άραγε όρια η αγάπη;

Τεχνηέντως - Ειρήνη Σπυριδάκη

2010-05-18T08:04:00.000-07:00

Τη δεύτερη ατομική της έκθεση, με τίτλο «Τεχνηέντως», πραγματοποιεί η Ειρήνη Σπυριδάκη στον πολυχώρο Gallery Café http://www.cafe-gallery.gr/ στο Μοναστηράκι.

Η έκθεση θα έχει διάρκεια από 8 έως 30 Μαΐου 2010.

Tα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 10 Μαΐου 2010, ώρα 20:30μ.μ.

Ελαιογραφίες, ακρυλικά και έργα μικτής τεχνικής με έντονα χρώματα, δυναμικές φόρμες και αμφίσημους τίτλους, συνθέτουν τη συλλογή των έργων που θα παρουσιαστούν.

Η Ειρήνη Σπυριδάκη http://www.spyridaki.gr/ σημειώνει για το έργο της:

“Η γκρίζα και σκυθρωπή πραγματικότητα είναι εκείνη που μας υπαγορεύει να την απαρνηθούμε. Οι έντονοι χρωματικοί τόνοι της εικαστικής εμπειρίας, υποτασσόμενοι στην ανάγκη δημιουργίας ενός φαντασιακού νέου περιβάλλοντος, μάχονται να ξορκίσουν την ωχρότητα της ψυχικής διάθεσης. Η δυναμική των χειρονομιακών γραμμών γεννά ανάγλυφες επιφάνειες στον καμβά, που μοιάζει να διαρρηγνύουν τη στατικότητα της σκέψης. Οι λιτές φόρμες, απογυμνωμένες από περιττές λεπτομέρειες, πάλλονται για να αποδιώξουν την όποια επιτήδευση, πόσο μάλλον την εκζήτηση του σύγχρονου οπτικού βιώματος. Η ονειρική σύνθεση αγωνιά να αποκτήσει εν τέλει τη δική της νομοτέλεια…”

Χορηγός Επικοινωνίας της έκθεσης είναι το ηλεκτρονικό περιοδικό τέχνης

http://www.artmag.gr/

Gallery Café

Πεζόδρομος Αδριανού 33

Στάση ΜΕΤΡΟ/ΗΣΑΠ Μοναστηράκι

Τηλ: 210-3249080

Η Σοφία Βόικου για τη Θητεία στον Έρωτα...

2010-05-18T05:12:00.000-07:00

Σας παραθέτω ολόκληρη την παρουσίαση της φίλης μου της Σοφίας της Βόικου για το βιβλίο μου Θητεία στον Έρωτα...

''Κατ’αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω τόσο την κυρία Μαντά για την ευγενική της πρόσκληση, την οποία αποδέχθηκα με πολύ μεγάλη χαρά, όσο και το φίλο και συγγραφέα κ. Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη που δέχθηκε να παρουσιάσει το βιβλίο μου «Το Κόκκινο Σημάδι».

Θα ήθελα να σας πω δυο λόγια για το νέο βιβλίο του κ. Τριανταφυλλίδη «Θητεία στον Έρωτα». Επειδή είμαι άνθρωπος κυρίως του γραπτού και όχι του προφορικού λόγου, δεν θα σας κουράσω ιδιαίτερα, θα προσπαθήσω όμως να σας παρουσιάσω την ατμόσφαιρα του μοναδικού αυτού βιβλίου και την επίγευση που μου άφησε διαβάζοντας το.

Εάν και είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα, πρόκειται για ένα βιβλίο που συνάμα σε ταξιδεύει και σε προβληματίζει, ένα βιβλίο που αφορά τόσο τους άντρες όσο και τις γυναίκες.

Η ιστορία διαπραγματεύεται τον ανομολόγητο και απαγορευμένο έρωτα που γεννιέται απρόσκλητα μέσα σ’ένα κατ’εξοχήν χώρο όπου τα τρυφερά αισθήματα είναι καταδικαστέα: τον στρατό. Πώς είναι δυνατόν σε μια τόσο συντηρητική και καταπιεστική ανθρώπινη κοινότητα να δημιουργηθούν αισθήματα αμοιβαίας αγάπης; Ο συγγραφέας όμως δεν σταματάει σ’αυτό το επίπεδο. Προχωράει ακόμα περισσότερο. Η Έμυ, η όμορφη επιλοχίας, στο κατώφλι των σαράντα της χρόνων, σε μια ιδιαίτερη κρίσιμη ηλικία για τη γυναικεία φιλαρέσκεια, διαζευγμένη με δύο παιδιά, και ότι αυτό συνεπάγεται σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, ερωτεύεται το νεαρό Αλέξανδρο, απλό στρατιώτη που υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία και σε λίγους μήνες περιμένει να πάρει στα χέρια του το πολυπόθητο απολυτήριο.

Ο Αλέξανδρος θα γοητευτεί από την ώριμη ομορφιά και την προσωπικότητα της επιλοχίας του, ενώ η Έμυ δεν θα μείνει ασυγκίνητη μπροστά στη δύναμη ψυχής και τον ευαίσθητο χαρακτήρα του Αλέξανδρου.

Τα αισθήματα που γεννιούνται ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν είναι βίαια και καταστροφικά. Δεν είναι ο απρόσκλητος κεραυνοβόλος έρωτας που τα πάντα καταστρέφει στο διάβα του. Ξεκινάει από αμοιβαία συμπάθεια, προχωράει στο διακριτικό «φλερτ» και στον πλατωνικό έρωτα για να καταλήξει σταδιακά στο βίαιο πάθος που κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει.

Τίποτα; Εδώ πολύ έξοχα ο συγγραφέας, ξεφεύγει από την απλή εξιστόρηση των γεγονότων και από την εύκολη λύση που δημιουργούν τα ταμπού της διαφοράς ηλικίας και του στρατού.

Οι δύο πρωταγωνιστές, η Έμυ και ο Αλέξανδρος, προσπαθούν να κρατήσουν αμόλυντη τη σχέση τους, μια σχέση που είναι περισσότερο πνευματική κι εγκεφαλική παρά σαρκική. Εάν πράγματι θέλουν ν’αφήσουν τη σχέση αυτή να εξελιχθεί πρέπει να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τα εμπόδια που αναπτύσσονται μπροστά τους. Κι εδώ έγκειται η συγγραφική μαεστρία του Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη. Τα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδήσουν δεν είναι αυτά που περιμένει ο αναγνώστης. Δεν είναι το συντηρητικό πλαίσιο του ελληνικού στρατοπέδου. Δεν είναι η μεγάλη διαφορά ηλικίας. Δεν είναι το γεγονός ότι η Έμυ, μια γυναίκα, συνάπτει ερωτική σχέση με έναν κατά πολύ μικρότερο της σε ηλικία άντρα. Δεν είναι οι οικογένειες και ο περίγυρος τους, δεν είναι τα δύο μικρά παιδιά της Έμυς.

Είναι ο ίδιος τους ο εαυτός. Είναι τα «πρέπει» με τα οποία έχουν γαλουχηθεί από την μικρή τους ηλικία, είναι τα «πρέπει» που οι ίδιοι βάζουν στον εαυτό τους, είναι τα «πρέπει» με τα οποία καταδικάζουν τα «θέλω» τους. Εάν θέλουν να γευτούν τη μαγεία του έρωτα, έχουν να παλέψουν όχι με τους άλλους, αλλά με τον ίδιο τους τον εαυτό. Μια μάχη δύσκολη, όπου νικητής και νικημένος, σε κάθε έκβασή της θα είναι ο ίδιος τους ο εαυτός. Πώς θα μπορέσουν να επιζήσουν μέσα από μια τέτοια μάχη; Πώς θα μπορέσουν να αναμετρηθούν με επιτυχία με τον ίδιο τους τον εαυτό. Και στο τέλος, ποιος θα είναι ο νικητής; Το τέλος της εσωτερικής αυτής μάχης για τον καθένα, θα τους βρει μαζί ή θα ακολουθήσει κανείς ξανά το δρόμο μονάχος, πιο φτωχός ή πιο πλούσιος από τη συνάντηση του αρχέγονου θηλυκού με το αέναο αρσενικό;

Την απάντηση θα τη βρείτε μόνοι σας, διαβάζοντας τη «Θητεία στον Έρωτα». Ένα βιβλίο χωρίς πολλές σελίδες, με πολλές απαντήσεις όμως στα ερωτήματα που έθεσα παραπάνω.

Ο Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης χρησιμοποιεί μια γραφή απλή, λιτή, καθημερινή. Δεν αναλώνεται σε πολύπλοκους γλωσσικούς βερμπαλισμούς. Η ιστορία του κινείται στο χωροχρόνο γραμμικά, δίχως πισογυρίσματα που πολλές φορές κουράζουν τον αναγνώστη και τον αποπροσαναταλίζουν. Και αν η γραφή του είναι απλή, δεν σημαίνει ότι είναι απλοϊκή. Είναι η γραφή που δεν κουράζει τον αναγνώστη, που τον προσκαλεί και τον προκαλεί ταυτόχρονα να μην αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του, που μιλάει κατ’ευθείαν στην ψυχή του, που τον φέρνει αντιμέτωπο με τα δικά του προσωπικά «φαντάσματα».

Πριν κλείσω, θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στα αποφθέγματα και στα σχόλια γνωστών ανδρών ή του ίδιου του συγγραφέα που υπάρχουν μέσα στο βιβλίο. Πρόκειται για σχόλια που άλλες φορές βρίσκονται στην αρχή των κεφαλαίων και άλλες φορές εντάσσονται μέσα στα λόγια και στις σκέψεις των πρωταγωνιστών. Φράσεις που μας κάνουν να αφήσουμε για λίγες στιγμές το βιβλίο στα γόνατά μας, και να σκεφτούμε επάνω στον ίδιο μας τον εαυτό, στις πράξεις μας και που αυτές μας καθοδηγούν. Εάν τελικά το «πρέπει» είναι πιο δυνατό από το «θέλω». Εάν πρέπει να υποκύψουμε στη γοητεία του «θέλω» ή να μείνουμε αμετακίνητοι στη σιγουριά του «πρέπει». Θα σας διαβάσω ένα μικρό απόσπασμα, το οποίο, εμένα, με κράτησε για ώρες δέσμια του:

«… Γιατί το ιδανικό για κάθε άνθρωπο, δεν είναι το τέλειο. Είναι απλά το εφικτό ή το πραγματοποιήσιμα τέλειο. Κανείς δεν ζει τέλεια και κανείς ποτέ δεν έζησε τέλεια. Και μάλιστα γι’αυτό φρόντισε η ίδια η φύση. Όσοι όμως κατάφεραν να ζήσουν τέλεια – και μη γελιόμαστε γιατί αυτοί είναι λίγοι, σχεδόν ελάχιστοι και μάλιστα ήδη τρελοί -, ικανοί, τυχεροί ή άτυχοι, τώρα έχουν ξεφύγει. Έχουν πετάξει σε άλλα επίπεδα. Η ζωή βρίσκεται στην αναζήτηση. Στη διαρκή αναζήτηση. Όταν αυτή με τη σειρά της πάψει και μετατραπεί σε λύση, τέλος. Έχουμε περάσει κι εμείς σε άλλο επίπεδο…»

Προσωπικά «η θητεία στον έρωτα» του Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη με ταξίδεψε, μου χάρισε ορισμένες ώρες φυγής και προβληματισμού. Με έφερε αντιμέτωπη με τα «πρέπει» και τα «θέλω» μου. Με έκανε να αναρωτηθώ για το πόσο μπορούμε να εναντιωνόμαστε στον ίδιο μας τον εαυτό και πηγαίνοντας λίγο παρακάτω σε όσα η ίδια η μοίρα έχει προβλέψει για μας; Το τέλος απροσδόκητο, συγκινητικό, μοναδικό. Ένα τέλος που εμένα με αποζημίωσε. Ένα τέλος που σας καλώ, να το ανακαλύψετε μόνοι σας, κάνοντας το προσωπικό σας ταξίδι όχι μόνοι αλλά παρέα με την Έμυ και τον Αλέξανδρο.

Ένα βιβλίο, ένα ταξίδι που σίγουρα δεν θα σας αφήσει ασυγκίνητους…

Ένα βιβλίο, που διαβάζεται εξίσου ευχάριστα από άνδρες και γυναίκες, από εικοσάρηδες κι εξηντάρηδες…

Ένα βιβλίο που θα κατεβάσετε συχνά από τα ράφια της βιβλιοθήκης σας…

Παναγιώτη, καλοτάξιδο!!!!''

ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΡΟΛΟΙ (Ή ΣΧΕΔΟΝ) - ΓΚΑΛΙΝΙΚΗ ΣΤΥΛΙΑΝΑ

2010-05-17T13:44:00.000-07:00

ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΡΟΛΟΙ (Ή ΣΧΕΔΟΝ)

ΓΚΑΛΙΝΙΚΗ ΣΤΥΛΙΑΝΑ

Η Αλγερία είχε ταξιδέψει σε πολλά μέρη του κόσμου. Αλλά ποτέ δεν έλεγε «πήγα εκεί, ήμουν αλλού, είδα εκείνο, δοκίμασα το άλλο». Το σπίτι ήταν γεμάτο αναμνηστικά από άλλους τόπους και από άλλους ανθρώπους. Όχι απαραίτητα κάτι σπουδαίο. «Τα πιο σπουδαία τα έχω εδώ» έλεγε στη Ρόρη, κι έδειχνε τα μάτια της. Η Αλγερία έλεγε ότι τους άλλους τόπους τούς έχουμε πάντα φυλαχτό. Κι ότι ακόμη και οι άνθρωποι είναι τόποι, πατρίδες ή στάσεις ανάπαυσης, μεθοριακοί σταθμοί, προορισμοί ή σημεία εκκίνησης.

Δεν καταλάβαινε και πολλά η Ρόρη. Είχε μια μάνα με το όνομα χώρας της Βόρειας Αφρικής. Το ίδιο και οι θείοι και οι θείες της, τους οποίους δεν είχε δει ποτέ το παιδί, είχαν ονόματα τόπων: Αίτνα και Βενετία οι αδελφές της Αλγερίας, Όλυμπος και Περού οι αδελφοί της.

«Και πού είναι τώρα;» «Πολύ μακριά. Ο καθένας κι αλλού».

«Κι εσύ γιατί ήρθες εδώ;»

«Γιατί οι άνθρωποι είναι οι χώρες. Κι εσύ είσαι μια χώρα».

«Δεν υπάρχει χώρα Ρόρη». «Υπάρχει, αλλά κανένας δεν την ανακάλυψε ακόμη».

Στα τέλη της δεκαετίας του '60, η άφιξη μίας ξένης νέας κοπέλας με το παράξενο όνομα Αλγερία έρχεται να ταράξει τη φιλήσυχη και θεοσεβούμενη κοινωνία της Σεωρής, ενός 'αρχετυπικού' χωριού της ελληνικής επαρχίας. Η Αλγερία παντρεύεται τον Μηνά, που την έφερε στο χωριό, και χτίζουν το 'ισπανικό' τους σπίτι, ζώντας χαμηλόφωνα τον παράφορο έρωτά τους. Σύντομα αποκτούν μία κόρη, τη Ρόρη, ένα ζωηρό και πανέξυπνο κοριτσάκι με τις πιο παράξενες απορίες. Όλα δείχνουν να πηγαίνουν ρολόι. Ή μήπως όχι;

Στο πρώτο της μυθιστόρημα, η Στυλιάνα Γκαλινίκη αφηγείται την ιστορία μιας παθιασμένης αγάπης, τη γέννηση, την ανθοφορία και το δοξαστικό της τέλος μέσα σ' ένα εχθρικό περιβάλλον, που δύο άνθρωποι προσπαθούν να μετατρέψουν σε φιλόξενο και φωτεινό.

Αφηγείται, επίσης, και το χρονικό ενός «προαναγγελθέντος φόνου», με αυτουργό την αρχέγονη τάση των ανθρώπων να περιθωριοποιούν ό,τι δεν τους μοιάζει, να τρομάζουν απέναντι σε ό,τι δεν κατανοούν, να απορρίπτουν ό,τι δεν τολμούν και τελικά να κλείνονται μέσα στα πιο ερμητικά σφραγισμένα σύνορα, τα σύνορα του εαυτού τους.

Η Στυλιάνα Γκαλινίκη γεννήθηκε το 1968 και μεγάλωσε στην Ηράκλεια Σερρών. Σπούδασε Αρχαιολογία και Θέατρο. Ζει στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης. Έχει γράψει τη συλλογή διηγημάτων «Ρούχα από δεύτερο χέρι» (εκδόσεις University Studio Press, 2008).

Της Φωτιάς και του Έρωτα - Το πορτρέτο της Σιωπής ταξιδεύουν στη Χαλκίδα

2010-05-17T04:34:00.000-07:00

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΜΑΙΟΥ ΣΤΙΣ 8.30μμ στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

2010-05-15T12:02:00.000-07:00

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΜΑΙΟΥ ΣΤΙΣ 8.30μμ στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ "ΜΟΥΣΙΚΗ και ΠΟΙΗΣΗ" ΜΕ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΘΕΤΗ ΜΠΑΜΠΗ ΝΑΒΡΟΖΙΔΗ ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΟΙΗΣΗ ΠΙΕΡΙΕΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ.....

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΘΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ 2 ΜΕΛΩΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 11 ΠΟΙΗΤΕΣ ΜΑΣ.....

Πάτρα και Αθήνα...με τη Θητεία στον Έρωτα...

2010-05-13T12:02:00.000-07:00

ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΜΑΙΟΥ 2010 - ΠΑΤΡΑ

Σε έναν υπέροχο χώρο, στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου έγινε η παρουσίαση του βιβλίου μου ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ και του βιβλίου ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΔΙ της Σοφίας Βόικου. Πρώτη τον λόγο πήρε η Σοφία η οποία μίλησε για μένα και για το βιβλίο μου και στη συνέχεια εγώ ανέλυσα τους χαρακτήρες του βιβλίου της.Οι δυό μας στη συνέχεια απαντήσαμε σε ερωτήσεις του αναγνωστικού κοινού της Πάτρας με το οποίο κοινό στη συνέχεια συζητήσαμε για τα βιβλία μας. Συνέντευξη δόθηκε επίσης στο τοπικό κανάλι ΠΑΤΡΑ TV. Εγώ προσωπικά να ευχαριστήσω την φίλη μου πλέον Σοφία Βόικου για την παρουσία της και την παρουσίαση της.Πολλά ευχαριστώ οφείλω επίσης σε έναν ξεχωριστό χαρακτήρα, την κυρία Μαντά τόσο για την πρόσκλησή της όσο και για την ιδιαίτερη φιλοξενία της.Υπέροχος ο χώρος του βιβλιοπωλείου μα ακόμη πιο υπέροχη η διαμονή μας στο ξεχωριστό ξενοδοχείο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ.

ΤΡΙΤΗ 11 ΜΑΙΟΥ ΑΘΗΝΑ

Παρουσία αρκετού κόσμου έγινε και η παρουσίαση της ΘΗΤΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ στην Αθήνα, στο βιβλιοχώρο Έναστρον.Την παρουσίαση έκανε η φίλη και συγγραφέας Αναστασία Καλλιοντζή μια συγγραφέας επιτυχημένη τόσο ποιοτικά όσο και εμπορικά.Να ευχαριστήσω τους συγγραφείς που βρέθηκαν εκεί και με τίμησαν.Την κυρία Τέσυ Μπάιλα Βενετούλη, την κυρία Νατάσα Γκουτζικίδου και την κυρία Κατερίνα Λέκκα.

Η Θητεία στον έρωτα ταξιδεύει σε Πάτρα και Αθήνα

2010-05-03T05:42:00.000-07:00

Το βιβλιοπωλείο ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ (Πατρέως 30, Πάτρα), οι εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ και οι εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ , σας προσκαλούν σε μια συνάντηση με τους συγγραφείς Σοφία Βόικου και Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη για την παρουσίαση των βιβλίων τους ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΔΙ και ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ,τη Δευτέρα 10 Μαίου στις 7:30 μ.μ.

Οι εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και εγώ προσωπικά σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του βιβλίου μου ''ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ'' την Τρίτη, 11 Μαίου 2010, στις 20:30, στον βιβλιοχώρο Έναστρον (Σόλωνος 101 , Αθήνα ).

Για το βιβλίο θα μιλήσει η συγγραφέας Αναστασία Καλλιοντζή...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ...

2010-04-27T12:39:00.000-07:00

Πριν ένα χρόνο ένας άνθρωπος με βοήθησε ιδιαίτερα σε πολλά πράγματα...
Να εκφραστώ λίγο καλύτερα, να μάθω να είμαι συγκαταβατικός με τους άλλους,
να γράφω πιο όμορφα, να βγάζω από μέσα μου αυτό που νιώθω...
Έκανα μαζί της διαλόγους φιλολογικούς όπους τους χαρακτήριζε η ίδια, αληθινούς
όπως θα τους χαρακτήριζα εγώ...
Με βοήθησε να βρώ εκδοτικό για το βιβλίο που είχα γράψει και αν και μικρός σε ηλικία
με βοήθησε , πίστεψε σε μένα και με εμπιστεύτηκε...
Μιλάμε λίγο σε ποσότητα χρόνου μα μιλάμε πολύ σε ποιότητα λόγου...
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Πασχαλία Τραυλού , φίλη και συγγραφέα...
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη βοήθεια που απλόχερα κάποτε μου πρόσφερες...
Ένα μεγάλο ευχαριστώ διότι ήσουν για μένα ο κατάλληλα σωστός άνθρωπος,
την κατάλληλη στιγμή, η Αθηνά που με βοήθησε...

Τριανταφυλλίδης Φ. Παναγιώτης

Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2010

2010-04-26T07:57:00.000-07:00

Τη στιγμή που μιλάω

Στην αίθουσα Νίκος Καββαδίας πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25 Απριλίου 2010 και ώρα 19:00 η παρουσίαση του πρώτου μου βιβλίου με τίτλο «ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία. Η εκδήλωση έγινε στα πλαίσια της 7ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης που φέτος είχε ως τιμώμενη χώρα την Κίνα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους καταφέρατε να βρίσκεστε εκεί . Η παρουσία σας ήταν μεγάλη τιμή για μένα. Η βραδιά παρόλο το άγχος και την αγωνία του πρωτομφανιζόμενου ήταν υπέροχα όμορφη και σας ευχαριστώ όλους για την αγάπη που δείξατε τόσο σε μένα όσο και στο βιβλίο μου. Το βιβλίο προλόγισε ο εκδότης της εφημερίδας Πολίτης της Πιερίας και δημοσιογράφος κος Γρηγόρης Παπαγεωργιάδης ο οποίος αναφέρθηκε κυρίως στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας νέος άνθρωπος, στη συγκεκριμένη περίπτωση συγγραφέας, να αναδειχθεί στα όρια της ίδιας του της πόλης και για το πώς τόλμησα να βγω εκτός ορίων νομού, πολιτιστικά πάντα μιλώντας. Στη συνέχεια μίλησε η φίλη μου και συγγραφέας Τέσυ Μπάιλα Βενετούλη ( Το πορτρέτο της Σιωπής – εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία – Β έκδοση ) η οποία σε μια υπέροχη ομιλία ανέφερε τα εξής.

«Καλησπέρα σας,

Θα ήθελα αρχικά να σας ευχαριστήσω, που βρίσκεστε εδώ μαζί μας απόψε στην παρουσίαση του βιβλίου του Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη “Θητεία στον Έρωτα”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία.

Η Τέσυ Μπάιλα Βενετούλη, ο Γρηγόρης
Παπαγεωργιάδης κι εγώ.

Λένε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους ένας συγγραφέας μπορεί να προσεγγίσει ένα θέμα, να συνομιλήσει μαζί
του και χρησιμοποιώντας το, να δημιουργήσει ένα λογοτεχνικό έργο. Τις περισσότερες φορές εναπόκειται στη δική του ιδιοσυγκρασία και στο προσωπικό του ύφος ο τρόπος που θα χρησιμοποιήσει για να το αναδείξει.

Στο βιβλίο του Θητεία στον Έρωτα, ο Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης καταθέτει με το ταλέντο του έναν ιδιαίτερο τρόπο και μια προσωπική τεχνική, για να προβάλλει ένα θέμα, απλό φαινομενικά, που το αναδεικνύει ωστόσο μέσα από τη δική του οπτική γωνία.

Η Τέσυ, εγώ και η Γιάννα και δεξιά εγώ με τη φίλη και συγγραφέα Σοφία Βόικου

Αν και ο ίδιος ο συγγραφέας επιμένει να τονίζει ότι το θέμα της ιστορίας που περιγράφει ήταν το ζητούμενο και γι αυτόν ο απώτερος σκοπός η ανάδειξή της, ο αναγνώστης διακρίνει μέσα στις σελίδες του έναν αμητό αποφθεγματικού λόγου, χαρακτηριστικό του τρόπου γραφής του συγγραφέα. Συγγραφείς που άγγιξαν τα διαβάσματά του άφησαν το αποτύπωμά τους στη γραφή του, έτσι ψήγματα λόγων του Ελύτη και του Καζαντζάκη ιχνηλατούνται, τοποθετημένα στο κείμενο ενός νέου

Η αγαπημένη κυρία Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου

ανθρώπου και συγγραφέα, τονίζοντας τη συνεχή ύπαρξή τους στη λογοτεχνική μας παραγωγή.

Έννοιες όπως τέχνη, γραφή, ζωή, αγάπη και πάνω απ’ όλα έρωτας εμφανίζονται και αναλύονται, μετατρέποντας το θέμα με το οποίο διάλεξε να ασχοληθεί ο συγγραφέας, από μια φαινομενικά απλή ιστορία σε έναν οδηγό ηθικών αξιών.

Η ζωή μας είναι όπως την κάνουν οι σκέψεις μας, γράφει στο βιβλίο του. Άδεια ή γεμάτη. Όμορφη ή άσχημη. Εύκολη ή δύσκολη. Από εμάς εξαρτάται και δυστυχώς ή ευτυχώς σε εμάς εξαργυρώνεται. Τα ενδεχόμενα όλα είναι πιθανά. Απείρως πιθανά όσο και απίθανα. Απλά θα πρέπει να δώσεις σε όλες τις πιθανότητες τις ίδιες συνθήκες ύπαρξης. Συνδυάζοντας τα γεγονότα με τις πράξεις και κυρίως τα μη γεγονότα με τις μη πράξεις. Αυτό είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα. Γιατί το

Η συγγραφέας και φίλη Αναστασία Καλλιόντζη

ιδανικό για κάθε άνθρωπο, δεν είναι το τέλειο. Είναι απλά το εφικτό ή το πραγματοποιήσιμα τέλειο. Κανείς δεν ζει τέλεια και κανείς ποτέ δεν έζησε τέλεια. και μάλιστα γι αυτό φρόντισε η ίδια η φύση. Όσοι όμως κατάφεραν να ζήσουν τέλεια-και μη γελιόμαστε γιατί αυτοί είναι λίγοι, σχεδόν ελάχιστοι και μάλιστα ήδη τρελοί- ικανοί, τυχεροί ή άτυχοι, τώρα έχουν ξεφύγει. Έχουν πετάξει σε άλλα επίπεδα. Η ζωή βρίσκεται στην αναζήτηση. Στη διαρκή αναζήτηση. Όταν αυτή με τη σειρά της πάψει και μετατραπεί σε λύση, τέλος.

Η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα στρατόπεδο. Μια αγάπη γεννιέται, αναγκάζοντας τους ήρωες να αναμετρηθούν με το πάθος κι ο έρωτας μια χειροβομβίδα που απειλεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα, για να καταδείξει ταυτόχρονα ότι οι άνθρωποι ταιριάζουν ή διαφέρουν όχι λόγω ηλικίας, κοινωνικής θέσης ή οικονομικής κατάστασης, αλλά κυρίως, λόγω ιδιοσυγκρασίας και απαραίτητα ερωτικής χημείας.

Η συγγραφέας και φίλη Κατερίνα Καριζώνη

Ο Αλέξανδρος, ένας νέος στρατιώτης ερωτεύεται μια επιλοχία, κάμποσα χρόνια μεγαλύτερή του και αναζητά μέσα στα μάτια της όλη την ουσία της νεανικής του επιβεβαίωσης, προσφέροντας στη γυναίκα αυτή μια ειλικρινή αγάπη κι ένα ασυλλόγιστο πάθος. Δυο άνθρωποι απαλλαγμένοι από το βάρος της προσδιοριστικής τους ταυτότητας αναζητούν στον έρωτα μια ανάσα ζωής. Πόσο όμως μπορούν να ανταπεξέλθουν; Είναι πάντα δυνατό να ζήσει κανείς αυτό που ορίζει η καρδιά, όταν η λογική καταφέρνει να εισχωρήσει στο νου και να ανατρέψει τα δεδομένα;

Στη σελίδα 73 γράφει:

Όσο απαγορευμένο είναι κάτι, τόσο περισσότερο μας ελκύει. Όσο δύσκολο φαίνεται, τόσο περισσότερο μας πεισμώνει. Είναι η ομορφιά του επικίνδυνου. Η γοητεία της απαγόρευσης. Η μανία που μας πιάνει να καταφέρουμε κάτι που δε γίνεται. Νομίζουμε πως ζώντας το παραμύθι, παίζοντας ήδη το παιχνίδι, κανείς δεν μπορεί να μας νικήσει. Η αίσθηση που υπάρχει, είναι αίσθηση μαγική.

Η διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), Κατρίν Βελισσάρη

Το άγνωστο. Το διαφορετικό. Το επικίνδυνο. Η νοητή γραμμή μεταξύ λογικής, φαντασίας και συναισθηματικής δύναμης είναι τόσο λεπτή, που από μόνη της αργά ή γρήγορα θα σπάσει. Συνήθως τείνει προς τη λογική. Αν τύχει και υπερέχουν ο συναισθηματισμός, η φαντασία και η τρέλα της λογικής, τότε είναι άσχημα τα πράγματα.

Το δίλημμα υπαρκτό σε όλη τη διάρκεια της αναγνωστικής διαδικασίας, καθορίζει την υπαρκτική αυτοδιάθεση των δύο ερωτευμένων: Μπορεί ο έρωτας, από ένα τυχαίο λαμπάδιασμα του νου, από μια στιγμιαία καταιγίδα που ξαφνικά ξεσπά, να πλημμυρίσει τα πάντα ή τελικά παραμένει, μοιραία και αναπόφευκτα, καταδικασμένος στα κοινωνικά όρια που διαμορφώνουν χρόνια ολόκληρα τον ηθικό ορίζοντα των ανθρώπων να χαθεί;

Κι όταν συμβαίνει αυτό, τι μένει τελικά στην ψυχή των ανθρώπων, που τάχθηκαν να ζήσουν το πάθος; Τι μένει όταν τα νερά της καταιγίδας αποσυρθούν σιγά- σιγά από τα δρομάκια της ψυχής; Ένα άνυδρο τοπίο ή μια γόνιμη πια γη, που θα ανθίσει πάλι; Ποια μοίρα τελικά βαραίνει πάντα τον έρωτα;

Ο συγγραφέας φαίνεται να γνωρίζει καλά τις απαντήσεις και μας τις συστήνει μέσα στις σελίδες του βιβλίου του. Κάτοχος ο ίδιος μιας λογικής που ακροβατεί ανάμεσα στα όρια του λάθους και του πάθους, της φυγής και της λήθης, μας δείχνει, μ’ έναν εντελώς προσωπικό του τρόπο, πως συχνά η μόνη οδός διαφυγής, η μόνη σωτηρία στη ζωή είναι η υπακοή σε ό,τι ορίζει η καρδιά σου.

Ο έρωτας καμιά φορά έρχεται στη ζωή σου χωρίς να τον περιμένεις. Είναι δύσκολο να αγαπάς. Να αγαπάς πραγματικά. Σχεδόν ακατόρθωτο. Η αγάπη κρύβει μέσα της εγωισμό. Όταν κάποιος αγαπάει έχει απαιτήσεις. Κι όμως, στην πραγματική αγάπη δεν χωρούν εγωισμοί. Αγαπάς απλώς τον άλλον και του δίνεις τα πάντα απλόχερα. Στερώντας από σένα ίσως. Στερώντας από άλλους.

Ο κεντρικός ήρωας προχωρεί σε τούτη την οδό, γνωρίζοντας ότι πιθανόν να πληρώσει το τίμημα. Η αγάπη γίνεται γι’ αυτόν το πετραδάκι που γεννά ομόκεντρους κύκλους στη λίμνη της στρατιωτικής του ζωής και γι αυτό το πετά με μανία, για να απολαύσει τη δίνη που αυτό προκαλεί.

Ο συγγραφέας πραγματοποιεί μια ψυχολογική αναμέτρηση με τους ήρωες του και διαμορφώνει τον ηθικό ορίζοντα των σχέσεων που αναπτύσσονται, συμπαρασύροντας τον θεατή στα μονοπάτια μιας διαρκούς αναζήτησης. Οι χαρακτήρες του Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη φωτίζονται ξεκάθαροι και απαλλαγμένοι από τις κοινωνικές προκαταλήψεις και τα ταμπού που υπάρχουν. Ο συγγραφέας φέρνει στο φως θέσεις παγιωμένες στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα για τη θέση της γυναίκας. Η Έμυ μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά της, εργάζεται, έχει μια επιτυχημένη στρατιωτική καριέρα, μια ισορροπημένη φαινομενικά ζωή, διεκδικεί ταυτόχρονα όμως το δικαίωμά της στη γυναικεία της υπόσταση, όσο και σ’ έναν έρωτα, σπάζοντας τους ηλικιακούς φραγμούς που οι κοινωνικοί ρόλοι έχουν θεσπίσει.

Οι ήρωες ολοκληρωμένοι περιγράφονται ολοζώντανοι, ταγμένοι σε μια ηθική, την ηθική των ονείρων, γενετική μήτρα της οποίας είναι το απαραβίαστο, όταν ο έρωτας γίνεται η γενεσιουργός δύναμη μιας καταιγίδας. Με υλικό το όνειρο δημιουργούν το δικό τους παραμύθι και μέσα σ’ αυτό χάνονται, φαινομενικά για λίγο, στην πραγματικότητα όμως για πάντα, αφού, όπως γράφει ο Παναγιώτης, ούτως ή άλλως το όνειρο θα βρίσκεται πάντα μέσα μας επειδή το ζήσαμε.

Η γλώσσα που επιλέγει ο συγγραφέας να χρησιμοποιήσει είναι λιτή αλλά δυναμική. Μια γλώσσα ρέουσα. Διαθέτει τη φρεσκάδα και το σφρίγος ενός νέου ανθρώπου. Χωρίς πλατειασμούς και εξεζητημένες γλωσσικές αποχρώσεις εξεικονίζει την ιστορία του μ’ ένα λόγο σύγχρονο και απλό, που αγγίζει με την ευθύτητα του προφορικού, ευθύβολο ωστόσο και καθοριστικό στην εξέλιξη της ιστορίας. Μικρές προτάσεις, ελλειπτικές, μεστές ωστόσο νοημάτων, αλλά απλές στην έκφρασή τους, για να συνάδουν με την προσωπικότητα και την ηλικία των χαρακτήρων. Μια γλώσσα σύγχρονη που διαλέγει ο συγγραφέας ως το όχημα εκείνο που θα οδηγήσει τον αναγνώστη του στα μονοπάτια της αμεσότητας.

Αν και πρόκειται για ένα μικρό σε αριθμό σελίδων βιβλίο είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο ο Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης καταφέρνει να δημιουργήσει ένα παιχνίδι ανάμεσα στο στοχασμό και την ιστορία στην οποία ξαναγυρίζει, παλινδρομώντας διαρκώς. Διαλέγοντας τη γραμμική αφήγηση, χωρίς πισωγυρίσματα και μακροπερίοδο λόγο, η δομή του βιβλίου είναι αυτή που συμπαρασύρει τον αναγνώστη στο παιχνίδι της ιστορίας, κεντρίζοντάς του το ενδιαφέρον. Ο αναγνώστης συμπάσχει με τον Αλέξανδρο, νιώθει το καρδιοχτύπι του, αγωνιά μαζί του, βιώνει τους ενδοιασμούς της ηρωίδας, ταυτίζεται μαζί τους κι ύστερα παρακολουθεί την πορεία ενός παράδοξου έρωτα. Παράλληλα όμως νιώθει και τη σχέση του συγγραφέα με το δημιούργημά του. Μια σχέση εκρηκτικής δυναμικής, που σημαδεύει το κείμενο.

Ο συγγραφέας με το πρώτο του αυτό βιβλίο πετυχαίνει να κάνει ένα δυναμικό βήμα στο λογοτεχνικό χώρο. Μέσα στις σελίδες του βιβλίου του αφήνει εντέχνως να διαφανεί η προσωπική του παιδεία και μας συνιστά έναν τρόπο γραφής νεανικό και δροσερό. Μια φρέσκια ματιά στα πράγματα. Το βιβλίο, είναι σίγουρο ότι θα αγγίξει ιδιαίτερα τις νεαρότερες ηλικιακά αναγνωστικές ομάδες και θα ενθουσιάσει με την ειλικρίνεια που προσεγγίζει το θέμα του. Μέσα στις σελίδες του όμως κάθε αναγνώστης θα βρει αλήθειες και αξίες, που θα τον συγκινήσουν, θα τον προβληματίσουν, δίνοντάς του απαντήσεις σε πολλά ζητήματα.

Θα ήθελα προσωπικά να ευχαριστήσω τόσο τον ίδιο όσο και τον εκδότη κ. Αλιπράντη, που μου εμπιστεύθηκαν αυτή την παρουσίαση και να του ευχηθώ με τη σειρά μου Καλοτάξιδο!»

Σας παραθέτω και την ομιλία μου με την οποία έκλεισε η βραδιά λίγο πριν τις ερωτήσεις του κοινού.

«Το να γράφει κανείς ένα μυθιστόρημα είναι σαν να φτιάχνει ένα ψέμα. Μ’αρέσει να λέω ψέματα. Το έκανα πάντα….

έγραψε κάποτε η Φρανσουάζ Σαγκάν και με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Είχα πάντα την αρρώστια του να γράφω. Μια αρρώστια- αλλά και φάρμακο μαζί - που με χτύπησε, - ευτυχώς όχι θανατηφόρα - στο σχολείο ακόμα, όταν με το φίλο μου το Γιώργο κάναμε όνειρα για το μέλλον μας… Εκείνος προσπαθώντας να βελτιωθεί στη μουσική του κι εγώ γράφοντας στίχους με τους οποίους εκείνος τις περισσότερες φορές γελούσε. Εγώ τότε θύμωνα. Εκείνος συνεχίζε να γελάει και το κάνει ακόμα και τώρα που είναι εδώ και με ακούει. Δίπλα του ένας άλλoς φίλος μου, που χιλιάδες φορές σκούντηξα με τρόπο νευρικό στο θρανίο για να του πω το στιχάκι του Ελύτη που είχα αποστηθήσει χτες το βράδυ κι ένα στίχο του τραγουδοποιητή Παπάζογλου να μου πει εκείνος…Έγραφα για τα πάντα από τότε που ήμουν μικρός. Ό,τι με ενοχλούσε σε μένα, πάνω μου ή μέσα μου, μα κυρίως ό,τι με ενοχλούσε στους άλλους το έπνιγα μέσα μου. Δε μιλούσα για αυτό, σε κανέναν. Ταλαιπωρούσα μονάχα τα τετράδιά μου και τα μολύβια μου, με τις σκέψεις μου, τις αντιρρήσεις μου, τα νεύρα μου, τα συναισθήματά μου. Δε μου άρεσε ποτέ ίσως το να εκφράζομαι με τον προφορικό λόγο. Αισθανόμουνα πως θα προσβάλω κάποιους και δεν μου αρέσει να πληγώνω ανθρώπους. Επέλεξα λοιπόν έναν άλλο τρόπο να εκφράζομαι, να προσβάλω ίσως κάποιους, ίσως κι εμένα τον ίδιο καμιά φορά, να εκφράζω τη χαρά μου, τη λύπη μου, τον κάθε περίεργο ή αλλόκοτο προβληματισμό μου. Επέλεξα να γράφω. Στις διαπροσωπικές σχέσεις ξέρετε είναι προτιμότερο για εμένα να ακούω παρά να μιλάω. Για εμένα ήταν επιλογή μου το να γράφω. Η δική μου ανεξαρτησία ξεκινάει κάπως έτσι, λοιπόν. Με μια κόλλα χαρτί, ένα μολύβι, ένα ποτήρι κρασί και κάποιο κλεμένο από τον πατέρα μου τσιγάρο. Ή και δύο. Ακόμη διατηρώ στο αρχείο μου την αλληλογραφία με τον φίλο μου το Θανάση από τότε που ήτανε στη Γερμανία. Δεν αφήνω τίποτα. Δεν πετάω τίποτα. Συνέχιζα να γράφω ολοένα και περισσότερο και ήταν για μένα πλέον ανάγκη μα και κάποιο δωρεάν είδος αυτοψυχοθεραπείας. Θυμάμαι πως λιγότερο από ένα χρόνο πριν έψαχνα εκδότη και τώρα είμαι εδώ στη Διεθνή έκθεση βιβλίου, στη γενέτειρα του πατέρα μου, έχοντας κόψει πλέον το κάπνισμα, για να παρουσιάσω το πρώτο μου αυτό βιβλίο …τη Θητεία στον Έρωτα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία. Ένα βιβλίο για το οποίο σας μίλησε η Τέσυ και ο Γρηγόρης , τους οποίους πολύ ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνανε, να βρίσκονται εδώ απόψε…Καλησπέρα σε όλους λοιπόν και ξεκινώντας , σας ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθατε.

Ποιος από εμάς δεν έχει κάνει όνειρα? Ποιος από εμάς δεν έχει επιθυμήσει, δεν έχει ζηλέψει, δεν έχει κλάψει…? Ποιος είναι αυτός ο αναμάρτητος τέλος πάντων που δεν έχει βρίσει, δεν έχει κακολογήσει… Όχι εγώ πάντως. Ποιος από μας δεν έχει γράψει…ή τουλάχιστον δεν το έχει προσπαθήσει...! Οι κύριοι χαρακτήρες του βιβλίου μου είναι δύο. Η Έμυ και ο Αλέξανδρος. Η Έμυ για μένα αποτελεί το πρότυπο της ιδανικής σύγχρονης γυναίκας. Μιας γυναίκας που περιφέρεται άσκοπα μεταξύ οικογένειας και εργασίας και πιστεύει πως έτσι ζει, μιας μορφής που εξελίσεται στο μεταίχμιο μεταξύ μιας παλιάς εποχής , εκείνη της μάνας της, και μιας νεότερης εποχής, την οποία γνωρίζει μέσα από τα τρία προς την εφηβεία παιδιά της… Ο Αλέξανδρος από την άλλη είναι ένας νεαρός άνδρας, στα 28 του, ένας φαινομενικά ώριμος άνθρωπος – μα ποιος αυτό θα το κρίνει - ? Εργαζόμενη σε ένα αυστηρά ανδροκρατούμενο περιβάλλον η Έμυ, όπως είναι αυτό του στρατού, προσπαθεί να μη χάσει τη θυληκότητά της, την αίσθηση του δικαίου που την χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και φυσικά τη ζωή της…μέσα σε άνδρες που καθημερινά την πολιορκούν. Απογοητευμένη από το σύζυγό της και πατέρα των παιδιών της, τον οποίο νωρίς παντρεύτηκε και αργά αποφάσισε να χωρίσει, έχει γυρίσει από καιρό σελίδα στη ζωή της. Σε μια νύχτα έγιναν όλα. Σε μια νύχτα το πήρε απόφαση, σε μια νύχτα έφυγε απ΄το σπίτι. Σε μια στιγμή ξαφνικά, αποφάσισε να γυρίσει σελίδα. Το πρόβλημα της είναι όμως το ό,τι ακόμη δεν έχει ξεκινήσει να τη διαβάζει, την νέα αυτή σελίδα. Καμιά φορά η ζωή η ίδια, παρά τις όποιες ικανότητές μας να ανταποκριθούμε στη ρουτίνα της καθημερινότητας, μας στέλνει κάποιον για να μας κουρδίσει και να αρχίσουμε να ηχούμε ξανά και να γίνουμε μέλος των ήχων της ζωής …

Στην Έμυ έστειλε τον Αλέξανδρο και φυσικά και στον Αλέξανδρο την Έμυ. Ήταν αυτός που θα τη βοηθούσε να διαβάσει τις επόμενες σελίδες. Ερωτεύτηκαν. Όχι ίσως τόσο ανα μεταξύ τους όσο με την ιδέα που είχανε ο καθένας με τη σειρά του πλάσει για τον άλλον. Η διαφορά της ηλικίας είναι ένα πρόβλημα. Η κοινωνική κατακραυγή κυρίως προς το πρόσωπο της γυναίκας είναι άσχημη. Άραγε πόσο ελεύθεροι ήμαστε ως άνθρωποι και κατά πόσο μπορούμε να δεχτούμε ορισμένα θέματα - μέχρι πρότινος ταμπού - στη ζωή μας? Αναρωτήθηκα κι εγώ σα συγγραφέας μα και σαν αναγνώστης το τι ένα τέτοιο βιβλίο μπορεί να δώσει. Αναφέρομαι συχνά στην Έμυ ως μητέρα. Αναφέρομαι συχνά στην Έμυ ως γυναίκα. Προσπαθώ μέσα από το πρίσμα του ξαφνικού αυτού έρωτα να κατακρίνω τις χρόνιες σταθερά ρατσιστικές ίσως απόψεις του σύγχρονου άνδρα για τη γυναίκα. Για τη μητέρα του, για τη μητέρα των παιδιών του, για τη γυναίκα του ή ακόμη και για την αδερφή του την ίδια.

Κάπου στο βιβλίο αναφέρω τα εξής. Το να έχεις κάτι ίσως σε προβληματίζει περισσότερο από το να μην το έχεις. Η μη πραγματοποίηση των ονείρων, σου δίνει κάθε δικαίωμα να τα έχεις στο μυαλό σου όπως εσύ θα ήθελες. Μαγικά, φανταστικά, τέλεια. Είναι το αποκορύφωμα της ελεύθερης φαντασίας. Η ζωή μας είναι όπως την κάνουν οι σκέψεις μας. Η πραγματοποίηση των ονείρων είναι για μας παγίδα. Αλλιώς τα περιμέναμε, αλλιώς τα φανταζόμασταν και τελικά είναι όλα τόσο διαφορετικά. Οπότε ή τα παρατάς και φεύγεις, παραιτείσαι απογοητευμένος χωρίς όμως ποτέ να μπορέσεις να βρεις την ίδια μαγεία των κάποτε ονειρικών σου φαντασιώσεων ή μένεις εκεί. Επιλέγεις να ζήσεις τη ζωή από το να τη φαντάζεσαι. Ναι, προσπαθείς. Καταβάλλεις όλες σου τις δυνάμεις για να προσαρμόσεις την πραγματικότητα στο όνειρο. Να βρεις ένα κοινό σημείο αναφοράς. Και τι πετυχαίνεις; Τίποτα. Και το όνειρο καταστρέφεις και την πραγματικότητα. Κι όμως. Έχεις κάτι καταφέρει. Κάτι που δεν είναι το ιδανικό, αν φυσικά το ιδανικό μπορεί να είναι και εφικτά πραγματοποιήσιμο, όμως είναι απολύτως αληθινό. Ναι, συγχαρητήρια. Έχεις ζήσει. Προσπάθησες. Ξέφυγες από την ασφάλεια και τη σιγουριά της φαντασίας σου. Έπεσες στα βαθιά. Ήξερες πως θα καταστρέψεις το όνειρο, αλλά προτίμησες να το ζήσεις. Πήρες ένα μαχαίρι, χάραξες την πληγή και δεν σε ένοιαξε πόσο θα πονέσεις. Και τι έγινε δηλαδή;

Η Έμυ διάλεξε να ζήσει το όνειρο.Ο Αλέξανδρος ήταν εκεί μαζί της για να της κρατάει το χέρι. Και να πετάξουνε μαζί. Γράφοντας το, είχα την τύχη να υποδυθώ έναν έναν ξεχωριστά τους χαρακτήρες του βιβλίου. Τόσο τον θρασύτατα ρομαντικό Αλέξανδρο, όσο και την διακριτικά επιλεκτική Έμυ. Το ρουφιάνο και μισάνθρωπο λοχαγό που ζει όντως ανάμεσά μας, όχι πάντα φορώντας χακί, τα παιδιά της Έμυς, την Αλκμήνη, την Ιωάννα και τον Παναγιώτη… την Άννα, την κοπέλα που έλαχε να σημαδέψει τις μοίρες των δύο πρωταγωνιστών…και κάθε ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο χαρακτήρα του βιβλίου μου. Γέμισα. Χόρτασα συναισθήματα. Και χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να τα μοιραστώ μαζί σας. Θα ήθελα να ευχαριστήσω στο σημείο αυτό τους ανθρώπους των εκδόσεων Ελληνική Πρωτοβουλία, τον εκδότη κύριο Αλιπράντη , την υπεύθυνη των εκδόσεων την Αλεξία την Κιουρτσίδου, οι οποίοι μέσα στη λαίλαπα των εκδοτικών δραστηριοτήτων σε ένα χώρο που έχει όπως όλοι εξάλλου τα κακώς του κείμενα, είναι εδώ, θα είναι εδώ και είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσουν να διατηρούν ζωντανή την όρεξη και το πάθος για το βιβλίο, προστατεύοντας τόσο εμένα όπως και τον κάθε συγγραφέα όσο κι εσάς όπως και τον κάθε αναγνώστη ποιοτικά και κυρίως αληθινά, σοβαρά και υπεύθυνα. Να ευχαριστήσω επίσης την Τέσυ Μπάιλα Βενετούλη για την παρουσία της, την παρουσίασή της και την υπέροχη λεπτομέρεια στο λόγο της και να της ευχηθώ καλοτάξιδη και η δεύτερη έκδοση του Πορτρέτου της Σιωπής ελπίζοντας να μη σωπάσεις να γράφεις ποτέ… ένα επίσης μεγάλο ευχαριστώ στο φίλο μου εκδότη και δημοσιογράφο της εφημερίδας Πολίτης της Πιερίας, τον Γρηγόρη τον Παπαγεωργιάδη, που μίλησε για μένα…τη συγγραφέα κυρία Λένα Διβάνη η οποία με τίμησε με την παρουσία της, καθώς και τη συγγραφέα κυρία Στυλιάνα Γκαλινίκη. Τον επιμελητή του βιβλίου μου τον κο Παναγιώτη Αποστολάτο ο οποίος ήρθε από τη μακρινή Ιταλία για την παρουσίαση τη δική μου και την πρωινή της Τέσυς. Καθώς και τον συγγραφέα κο Γρίβα Περικλή για την παρουσία του. Τη μητέρα μου Δημητρούλα, που μου έμαθε να γράφω, τον πατέρα μου Φίλιππο , που έκανε θυσίες μπας και μάθω να γράφω, την αδερφή μου Μαρία, κάπου εκεί στην Αφρική…τέλος τη νονά της Θητείας στον Έρωτα και παιδική μου φίλη Κλεοπάτρα και την Ολυμπία που εδώ και 3,5 σχεδόν χρόνια με ποτίζει με όλη της την αγάπη…»

Σας ευχαριστώ όλους για την αγάπη σας…

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης

7η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

2010-04-15T06:19:00.000-07:00

Η 7η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 22-25 Απριλίου πλησιάζει και η
''Θητεία στον έρωτα'' θα είναι εκεί για να παρουσιαστεί στο κοινό της. Tην Κυριακή 25 Απριλίου 2010 και ώρα 19.00-20.00 στις εγκαταστάσεις της HELEXPO η Θητεία στον Έρωτα θα κάνει την πρώτη επίσημη παρουσίασή της και σας περιμένω όλους εκεί...

Από τις 22 έως τις 25 Απριλίου και με τιμώμενη χώρα την Κίνα, θα πραγματοποιηθεί η 7η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, που οργανώνει το ΕΚΕΒΙ σε συνεργασία με τη HELEXPO και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών (ΠΟΕΒ). Και φέτος, όπως κάθε χρόνο, το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να δει τον πλούτο της πρόσφατης βιβλιοπαραγωγής και να παρακολουθήσει συζητήσεις, στρογγυλά τραπέζια, ομιλίες, σεμινάρια, συναντήσεις με 70 σημαντικούς Έλληνες και ξένους συγγραφείς, προβολές ταινιών κ.ά. Τα παιδιά θα έχουν τον πανέμορφο παραδοσιακό χώρο τους, την «Παιδική Γωνιά», και θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν πολλές εκδηλώσεις με τους αγαπημένους τους συγγραφείς και εικονογράφους. Δίνεται, επίσης, η δυνατότητα σε Έλληνες και ξένους επαγγελματίες -εκδότες, βιβλιοθηκονόμους, βιβλιοπώλες και λογοτεχνικούς πράκτορες- να συναντηθούν, να ανταλλάξουν απόψεις, να ενημερώσουν και να ενημερωθούν για τα πιο επίκαιρα θέματα. Στο πλαίσιο των καθιερωμένων θεματικών εκθέσεων, φέτος η ΔΕΒΘ τιμά τους αρχαίους πολιτισμούς. Η φετινή θεματική «Η Αρχαιότητα και Εμείς» θα περιλαμβάνει έκθεση βιβλίων ελλήνων και ξένων εκδοτών που αφορούν το θέμα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έκθεση φωτογραφιών με θέμα τη δημιουργική φωτογραφία στην αρχαιολογία σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη και η έκθεση για την ιστορία του χαρτιού από την αρχαιότητα μέχρι την προβιομηχανική εποχή.

τηλεοπτικό σποτ
http://www.dailymotion.com/video/xcxilt_tbf2010_news?start=1

Από 22/4/2010 έως 25/4/2010
Χώρος Εκθεσιακό Κέντρο HELEXPO (Θεσσαλονίκη)
Περιοχή Θεσσαλονίκη
Διεύθυνση Eγνατίας 154
Τηλέφωνο 210 9200328, 2310 291180
Οργάνωση Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) σε συνεργασία με τη HELEXPO και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών (ΠΟΕΒ)

Συμπληρωματικές πληροφορίες Αναλυτικό πρόγραμμα εκδηλώσεων στο

http://www.thessalonikibookfair.com/

Στα περίπτερα 13 και 15 της HELEXPO Θεσσαλονίκης / Ώρες λειτουργίας έκθεσης: 22/4/2010: 15.00 - 21.00, 23/4/2010: 10.00 - 21.00, 24/4/2010: 10.00 - 22.00, 25/4/2010: 10.00 - 21.00 / Έργο συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΤΠΑ) και το Υπουργείο Πολιτισμού, Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

Οι “Ten Beers After” συνεχίζουν με μεγάλη επιτυχία την πορεία τους...

2010-04-14T05:09:00.000-07:00

Οι “Ten Beers After” είναι ένα νεοσύστατο συγκρότημα που ξεκινά από την Κατερίνη με βασικό κίνητρο να μεταφέρει τον ήχο των θρυλικών ροκ συγκροτημάτων της δεκαετίας του 70 και του 80 στη σημερινή εποχή.Αποτελείται από πέντε νέους ανθρώπους με μεράκι και ατόφια αγάπη για τη μουσική, οι οποίοι θέλουν να μεταφέρουν στο κοινό τις αξίες που πρεσβεύει η ροκ φιλοσοφία.

Χρύσα Μαστορογιάννη – τραγούδι
Κώστας Ζούνζουρας – ηλεκτρική κιθάρα, τραγούδι
Σάκης Μουσδράκας – ηλεκτρική κιθάρα (lead)
Τάσος «Άταστος» Λαζαρίδης- μπάσο
Σταύρος "The Animal" Αδαμαντίου - τύμπανα

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

2010-04-14T04:07:00.000-07:00

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι μια λέξη που την μεταχειριζόμαστε καθημερινά. και για την οποία έχουν γραφεί από αιώνες χιλιάδες σελίδες. Είναι ένα ιδανικό που πυρπόλισε τις καρδιές των ανθρώπων και για το οποίο πολλοί θυσίασαν την ζωή τους. ΄Εγινε ένα σύνθημα για να επιβληθούν στο όνομά της, στο όνομα της ελευθερίας καθεστώτα δουλείας. Παρ όλα αυτά για το περιεχόμενο της έννοιας "ελευθερία" δεν υπάρχει συμφωνία. Αντίθετα, έχουν διατυπωθεί πολλές και αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις από τους πιο σπουδαίους συγγραφείς. ΄Αλλωστε είναι μια γενικότερη έννοια που επιδέχεται πολλούς επί μέρους προσδιορισμούς και συνεπώς είναι ίσως εύλογες και οι συγχύσεις. Μιλούμε για εθνική ελευθερία, για ελευθερία των συναλλαγών, για ελευθερία του συνέρχεσθαι, για ελευθερία του λόγου κλπ. Όμως, παρ όλες τις συγχύσεις, εύλογες ή σκόπιμες, οι περισσότεροι νομίζω συμφωνούν για το ότι χωρίς περιορισμούς που επιβάλλονται από το σεβασμό της ελευθερίας του άλλου, δεν υπάρχει ελευθερία.Μιλώντας για ελευθερία του λόγου, μιλούμε για ένα αγαθό χρήσιμο για τον άνθρωπο. Χρήσιμο γιατί εξασφαλίζει την αναζήτηση και πολλές φορές την ανακάλυψη της αλήθειας.
Μιλώντας γι ελευθερία λόγου, εννοούμε συνήθως την ελευθερία στην έκφραση της σκέψης. Λογικά όμως η έκφραση της σκέψης προϋποθέτει διαμορφωμένη σκέψη (Λόγος = Σκέψη). Απαιτεί επίσης δυνατότητα μετάδοσης και δυνατότητα επικοινωνίας. Έτσι το θέμα ελευθερία λόγου, έχει δύο όψεις:

· Πρώτη όψη: Η διαμόρφωση της σκέψης.
· Δεύτερη όψη: Η έκφραση και η μετάδοση της σκέψης.

Είναι ίσως περίεργο, αλλά στον αιώνα που λήγει, τον αιώνα του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης, των μεγάλων κατακτήσεων της τυπογραφίας, των τραπεζών δεδομένων και των δικτύων, τα θέματα αυτά έχουν αποκτήσει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, που τα καθιστούν επίκαιρα.

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ της σκέψης, σημαίνει ανάπτυξη των πνευματικών μηχανισμών πρόσληψης παραστάσεων της αντικειμενικής πραγματικότητας. Και ασφαλώς είναι θεμελιακή για την ελευθερία του λόγου. Πράγματι, χωρίς αυτή δεν υπάρχει σκέψη και συνεπώς δεν υπάρχει πρόβλημα έκφρασής της.

· Θετικοί παράγοντες για την διαμόρφωση της σκέψης αποτελούν οι εγγενείς πνευματικές δυνάμεις του ανθρώπου, αλλά και η εξωγενετική κληρονομικότητα του ανθρώπου. Δηλαδή η παιδεία, όχι μόνο με την εκπαιδευτική της έννοια, αλλά και με την γενικότερη πολιτισμική της διάσταση. Την παιδεία που παρέχεται από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Θετικός παράγων είναι επίσης και η δυνατότητα ελεύθερης επιστημονικής έρευνας.

· Αντίθετα δυσχεραίνεται και εμποδίζεται η διαμόρφωση της σκέψης από την ύπαρξη συνθηκών φόβου και συνθηκών μισαλλοδοξίας, γιατί αυτές οι συνθήκες παραμορφώνουν την αλήθεια. Περιορίζεται επίσης η ελευθερία διαμόρφωσης της σκέψης άμεσα μεν από την λογοκρισία, έμμεσα δε και περισσότερο επικίνδυνα από την προπαγάνδα Ιδίως από την έντεχνη και με επιστημονικές προδιαγραφές προπαγάνδα Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι σήμερα δεν καίγονται βιβλία, όπως γινόταν στο Μεσαίωνα από την Ιερά Εξέταση. Αντίθετα, με εκατομμύρια βιβλία, με πολυσέλιδες εφημερίδες, με κατακλυσμό τηλεοπτικών προγραμμάτων, επιδιώκεται σήμερα, και μέχρις ενός βαθμού επιτυγχάνεται να καμφθεί και να διαμορφωθεί η από άλλες αιτίες ασθενής βούληση των αναγνωστών και των ακροατών έτσι ώστε να πιστεύουν και να εκφράζουν ούτοι ελεύθερα μεν, απόψεις όμως τις οποίες όμως άλλοι θέλησαν να διαμορφώσουν και να εκφράσουν μέσω αυτών.
Πρέπει βέβαια να σημειώσουμε ότι οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις στην διαδικασία διαμόρφωσης της σκέψης δεν έχουν την ίδια επίδραση σε διάφορες κοινωνικές ομάδες ή σε διάφορους τομείς κοινωνικής έκφρασης. Ούτε επίσης οι περιορισμοί έχουν απόλυτη καταλυτική επίδραση. Έτσι για παράδειγμα: Άλλη επίδραση έχουν οι περιορισμοί στην διαμόρφωση της πολιτικής σκέψης και άλλη επίδραση έχουν στην παραγωγή ενός καλλιτεχνικού έργου. Εξ άλλου, πολλές φορές (όχι πάντοτε) η σκέψη διαμορφώνεται και πίσω από τα σίδερα της φυλακής και πολλά αριστουργήματα του πνευματικού πολιτισμού της ανθρωπότητας γράφτηκαν κάτω από συνθήκες απόλυτου δεσποτισμού και κυριαρχίας της βίας. "Η ελευθερία, έλεγε ο Γκάντι πρέπει να αναζητηθεί συχνά ανάμεσα στους τοίχους των φυλακών, κάποτε επάνω στο ικρίωμα, ποτέ στις αίθουσες των συμβουλίων, στα δικαστήρια ή στα σχολεία". Ένας λόγος βέβαια ειπωμένος σε ορισμένο τόπο και χρόνο. Δεν αναιρεί όμως την μεγάλη σημασία που έχει η ελευθερία πρόσβασης στην αλήθεια και η ανεμπόδιστη ανάπτυξη των ατομικών μηχανισμών και ικανοτήτων πρόσληψης της αλήθειας σε μια ελεύθερη κοινωνία, σαν μια ευνοϊκή προϋπόθεση στη διαμόρφωση της σκέψης.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ. Όπως επισημάνθηκε, η ελευθερία του λόγου δεν είναι μόνον θέμα διαμόρφωσης της σκέψης. Δηλαδή δεν είναι μόνο θέμα δυνατοτήτων ελευθερίας του λόγου. Είναι και θέμα έκφρασης και μετάδοσης της σκέψης. Είναι δηλαδή και θέμα δικαιωμάτων. Δικαιωμάτων που παρέχει η πολιτεία για την κατοχύρωση της ελευθερίας του λόγου.
Στη νομοθεσία μας υπάρχουν διατάξεις δύο ειδών: Από τη μια μεριά, διατάξεις που κατοχυρώνουν την ελευθερία της έκφρασης και μετάδοσης της σκέψης και από την άλλη μεριά διατάξεις που επιβάλλουν όρια στην ελευθερία αυτή. Ειδικώτερα αναφέρουμε:

· Στο Σύνταγμα υπάρχουν οι εξής διατάξεις: ΄Αρθρο 14 Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, εγγράφως και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους. ΄Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται. Κατ εξαίρεση επιτρέπεται η κατάσχεση, με παραγγελία του Εισαγγελέα, μετά την κυκλοφορία: α) Για προσβολή της Χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας, β) Για προσβολή του Προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας, γ) Για δημοσίευμα που αποκαλύπτει ορισμένες πληροφορίες για τις ένοπλες δυνάμεις, ή το οποίο σκοπεί την βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος ή στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Κράτους, δ) Για άσεμνα δημοσιεύματα, κατά τις υπό του νόμου οριζόμενες περιπτώσεις.

· Ο Π. Κ. Περιοριστικές είναι επίσης οι διατάξεις του ποινικού κώδικα που αφορούν τιμωρούμενες μορφές έκφρασης λόγου: Εννοώ τις διατάξεις που τιμωρούν την εξύβριση, που τιμωρούν την δυσφήμηση, αφού και αυτές οι πράξεις αποτελούν μορφές έκφρασης με λόγο γραπτό ή προφορικό.

· Ο ΚΠοινΔ: Το σπουδαίο αυτό νομοθέτημα καθιερώνει τις αρχές ενός πειθαρχημένου, αλλά ελεύθερου διάλογου ανάμεσα στα όργανα της συντεταγμένης πολιτείας, ττους δικαστές, αφ ενός, και του κατηγορουμένου, αφ ετέρου. Κατηγορούμενος ο οποίος πιθανώς να μην είναι απλώς παραβάτης, αλλά συνειδητός αρνητής της έννομης τάξης. Αποτελεί για τούτο ο ΚΠοινΔ στο σύνολό του κατωχύρωση της ελευθερίας του λόγου. Πρέπει εδώ, εξ αφορμής της αναφοράς μας στο ΚΠοινΔ, να σημειωθεί ότι ελεύθερη έκφραση δεν σημαίνει μόνο ελευθερία στην εξωτερίκευση και μετάδοση της σκέψης, αλλά και ελευθερία στην μη μετάδοση της σκέψης. Ελευθερία σιωπής. Καμμιά φορά μάλιστα συμβαίνει η σιωπή να έχει ειδικό βάρος μεγαλύτερο από το βάρος οιουδήποτε λόγου. Ο Καμύ μάλιστα έγραφε χαρακτηριστικά ότι "Είναι κανείς περισσότερο άνδρας με εκείνα που αποσιωπά παρά με εκείνα που λέγει". Και κανένας ασφαλώς δεν ξεχνά αγωνιστές της ελευθερίας που με θυσία της σωματικής τους ακεραιότητας ή της ζωής τους διάλεγαν τη σιωπή. Εμπνεόμενη από φιλελεύθερες αρχές η ποινική μας νομοθεσία στη διάταξη του άρθρου 273 του ΚΠοινΔ αναγνωρίζει στον κατηγορούμενο το δικαίωμα αρνήσεως απαντήσεως, το δικαίωμα σιωπής. Εξ άλλου στο άρθρο 222 ΚΠοινΔ αναγνωρίζεται στους συγγενείς του κατηγορουμένου το δικαίωμα αρνήσεως της μαρτυρίας. Με τα δικαιώματα αυτά γίνεται αντιληπτό ότι επιτυγχάνονται δύο στόχοι: Κατοχυρώνεται η ελευθερία της εκφράσεως και μεταδόσεως των σκέψεων, θετικά ή αρνητικά, δηλαδή η ελευθερία του λόγου. Συγχρόνως όμως τοποθετούνται φραγμοί στις όχι σπάνιες επιδιώξεις των προανακριτικών οργάνων να αποσπάσουν την ομολογία με αθέμιτα ή βάρβαρα μέσα, όπως είναι οι βασανισμοί και εκβιασμοί. Και τίθεται έτσι η αρχή ότι η αναζήτηση της αλήθειας δεν είναι το ύψιστο των αγαθών, ώστε να επιδιώκεται σε βάρος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ή, με άλλη διατύπωση, το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου κατοχυρώνει, πρέπει να κατοχυρώνει, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

· Αλλά και τα ένδικα μέσα, που προβλέπονται και επιτρέπονται από τη δικονομία, κατά σπουδαίων πράξεων, κατά των αποφάσεων των δικαστηρίων, είναι μια σπουδαία κατοχύρωση της ελευθερίας του (αντι)λόγου.

· Το Αστικό Δίκαιο επίσης κατοχυρώνει την ελευθερία του λόγου με την προστασία του λόγου σαν αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας.

· Οι διεθνείς διακηρύξεις και οργανώσεις: Η προστασία του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου προβλέπεται και από διεθνείς συμβάσεις, όπως είναι η Σύμβαση της Ρώμης, που αποτελεί θεμέλιο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Αποτελεί επίσης μέλημα διεθνών οργανώσεων, όπως είναι η Διεθνής Αμνηστία, που προστατεύει τους πολιτικούς κρατούμενους και τους κρατούμενους συνειδήσεως. Αυτή η προστασία από το διεθνές δίκαιο του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου, έχουν μεταβάλει την ελευθερία αυτή σε θεμελιακό θεσμό του πολιτισμού για τον δυτικό τουλάχιστο κόσμο.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ:Τα παραπάνω κείμενα νόμων και διακηρύξεων τι αντίκρυσμα έχουν; Πώς μεταφέρονται στην πράξη και πώς θωρακίζουν τον πολίτη, ώστε να αισθάνεται και να είναι ασφαλής όχι μόνο πριν εκφρασθεί αλλά και μετά, αφού δηλαδή εκφράσει δυσάρεστες για τους πολλούς απόψεις; Γιατί βέβαια η προστασία του νόμου έχει σημασία όταν εκφράζει κανείς απόψεις όχι σύμφωνες, αλλ αντίθετες στις κυρίαρχες απόψεις της πλειοψηφίας. Αιρετικές δηλαδή θα έλεγα, χωρίς τη θρησκευτική έννοια, απόψεις. Εγγύηση του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου αποτελεί η έννομη προστασία του, στα πλαίσια όμως ενός κράτους δικαίου. Αυτό είναι το αντίκρυσμα των νομοθετικών κειμένων που σταχυολόγησα προηγουμένως. Δηλαδή το συνταγματικό, κατά το άρθρο 20 του Συντάγματος, δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη να ζητήσει έννομη προστασία από ανεξάρτητη Δικαιοσύνη (όσο και όταν είναι ανεξάρτητη) και να αναπτύξει ενώπιόν της τις απόψεις του περί των δικαιωμάτων ή των συμφερόντων του όπως ο νόμος ορίζει. Το δικαίωμα αυτό σήμερα, με την τάση διεθνοποίησης της δικαστικής προστασίας, και ιδιαίτερα για τον Ευρωπαίο πολίτη, έχει μεγάλη σημασία, εν όψει της ελεύθερης διακίνησης προσώπων και αγαθών. Πράγματι υπάρχουν περιπτώσεις που ο Ευρωπαίος πολίτης μπορεί και δικαιούται να απευθυνθεί ενώπιον των διεθνών δικαστηρίων της Ευρώπης για παροχή έννομης προστασίας, τόσο έναντι της κρατικής εξουσίας της χώρας του ή άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, όσο και προστασία των ιδιωτικών του δικαιωμάτων έναντι τρίτων πολιτών στην περίπτωση που τα δικαιώματα αυτά προβλέπονται από τις διεθνείς συμβάσεις. Εννοώ το Δικαστήριο των δικαιωμάτων του Ανθρώπου, των χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο τελευταίο αυτό δικαστήριο μάλιστα ο Ευρωπαίος πολίτης μπορεί να αναπτύξει τις απόψεις του στη γλώσσα τη χώρας του. Αυτός ιδιαίτερα ο τρόπος της παροχής έννομης προστασίας, με χρήση δηλαδή της εθνικής γλώσσας του πολίτη, αποτελεί νομίζω αυτόχρημα και ιδιαίτερα προστασία του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου.

ΑΛΛΑ ΕΡΩΤΑΤΑΙ, επίσης, η έκφραση και ιδίως η μετάδοση της σκέψης είναι πράγματι ελεύθερη για όλους, επειδή υπάρχει μια γενική και απρόσωπη προστασία, επειδή δεν υπάρχουν ρητές απαγορεύσεις, ή επειδή υπάρχουν δικαστήρια που επιβάλουν κυρώσεις για την παραβίασή τους;. Είναι λ.χ. εξ ίσου ελεύθεροι να εκφράσουν την σκέψη τους ο ιδιοκτήτης μιάς μεγάλης εφημερίδας όσο ένας οικονομικά ασήμαντος βιοπαλαιστής;. Ασφαλώς όχι. Η νομική κατοχύρωση της ελευθερίας του λόγου παρέχει ευκαιρίες και δυνατότητες, όχι όμως και δύναμη, που έχουν οι θέσει ισχυροί. Δεν απελευθερώνει μόνη της, η νομική κατοχύρωση της ελευθερίας του λόγου, όσους βρίσκονται σε ζυγό ηθικού ή υλικού καταναγκασμού. Γιατί δεν υπάρχει, όπως ίσως θα έπρεπε, ισότητα αφετηρίας. Και μιλάμε για ισότητα οικονομικής αφετηρίας. Εκτός όμως από έλλειψη ισότητας οικονομικής αφετηρίας υπάρχουν και εμπόδια πνευματικής και βιολογικής ανισότητας, όπως επίσης και πολιτικοί και κοινωνικοί φραγμοί. Τέτοιοι λ. χ. φραγμοί είναι το κρατικό και ιδιωτικό μονοπώλιο στα μέσα μετάδοσης του λόγου.

· Το κρατικό μονοπώλιο στα μέσα μετάδοσης του λόγου αποτελεί στα χέρια ολοκληρωτικών καθεστώτων όργανο προπαγάνδας και μοχλό διατηρήσεως της εξουσίας.

· Το ιδιωτικό μονοπώλιο ή ολιγοπώλιο στα μέσα μετάδοσης του λόγου, όταν ασκείται από ανθρώπους που επιδιώκουν αποκλειστικά το κέρδος, οδηγεί συχνά σε πτώση της ποιότητας και στον εκχυδαϊσμό.

Με αυτούς και πιθανώς και άλλους περιορισμούς, με αυτές τις σχετικότητες, η ελευθερία του λόγου, συνθλιμένη και περιορισμένη γίνεται μια σπάνια και ίσως δυσεπίτευκτη ανθρώπινη εκδήλωση. Χωρίς όμως αυτούς τους φραγμούς, γενικά χωρίς αντιστάσεις μπορούμε να κάνουμε λόγο για ελευθερία; Νομίζω πώς όχι. Απόλυτη κατάσταση ελευθερίας είναι μια ανέφικτη κατάσταση, ασυμβίβαστη με την ίδια τη βαθύτερη υπόσταση του ανθρώπου σαν ενός όντος που επιδιώκει υπέρβαση των ορίων του. Και όρια πάντα θα υπάρχουν για κάθε πλάσμα του κόσμου.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. ΄Ετσι, αφού οι φραγμοί τελικά δεν καταλύονται εντελώς, αφού η ίδια η φύση είναι άδικη, μπορεί ίσως να είμαστε πιο κοντά στην αλήθεια αν ισχυρισθούμε ότι και η ελευθερία του λόγου, όπως κάθε ελευθερία γενικά, είναι αγώνας για την κατάκτηση της ελευθερίας. Για την κατάκτηση της ελευθερίας του λόγου, με τα νόμιμα όπλα που ήδη αναφέραμε. Αλλωστε ο άνθρωπος δεν γεννιέται αλλά γίνεται ελεύθερος, με τον προσωπικό του αγώνα.Με μια τέτοια έννοια της ελευθερίας του λόγου, σαν αγώνα για την ελευθερία του λόγου, οδηγούμαστε στη σύλληψη ενός ιδανικού, σε ένα όραμα αν θέλετε, που ανταποκρίνεται στα μέτρα και στη φύση του ανθρώπου. Παράλληλα η ελευθερία του λόγου, ο αγώνας για την ελευθερία του λόγου, γίνεται και ένας δύσκολος στίβος αρετής. Μιας αρετής που απαιτεί, όπως είναι φυσικό, από τον αγωνιστή της ελευθερίας ανιδιοτέλεια, αφού η ιδιοτέλεια δημιουργεί δουλική εξάρτηση από το προσωπικό συμφέρον. Μιας αρετής που απαιτεί επίσης τόλμη και ευψυχία: Γιατί θα χρειασθεί ο αγωνιστής της ελευθερίας του λόγου να διαφωνήσει, να σωπάσει. Και θα είναι μόνος, όταν οι πάντες γύρω του θα συμμετέχουν αλαλάζοντας στις μονότονες υμνολογίες των πολυώνυμων ολοκληρωτισμών ή της κενολογίας.

Γιάννης Βλασόπουλος

"Θέλει αρετήν και τόλμη η ελευθερία" όπως έψαλε στις ωδές του ο Κάλβος. ΄Η όπως έλεγε ο Θουκιδίδης, "εύδαιμον το ελεύθερον, το δε ελεύθερον έμψυχον''